เราครบกับแฟนมา4ปี...มาวันนี้เรารู้สึกว่าความรู้สึกที่มีหั้ยเค้ามันน้อยลง...เรารู้สึกเฉยๆๆกับการกระทำเค้าทุกอย่าง รู้สึกไม่อยากสนใจกับทุกสิ่งที่เค้าทำ
เรากับเค้าเพิ่งศูนย์เสียลูกไป(เราท้องนอกมดลูกคะ) ในช่วงที่เราท้องเค้าดูไม่ค่อยดีใจที่เราท้องเลย..ทั้งที่ตลอดเวลาเค้าพร่ำว่าอยากมี...พฤติกรรมบางอย่างเค้าก้อเหมือนจะเปลี่ยนไป..เริ่มดื่มมากขึ้น สนใจเราน้อยลง..หลายต่อหลายครั้งเราถาม จนเกิดการทะเลาะกันแต่เค้าก้อหาเหตุผลเอาชนะเราทุกครั้ง จนเราพูดกับเค้าว่านับจากวินาทีเราจะเลิกถามทุกสิ่งอย่าง คุณทำอารายก้อตามใจคุณ และเราก้อทำจิงๆๆ จนทำหั้ยพบว่าทำไมความรู้สึกเราเฉยชากับทุกสิ่งที่เค้าทำมาก. ไม่รู้สึกดีใจที่ได้เจอเค้าเหมือนทุกคั้งที่เคยเป็น ไม่รู้สึกอยากถามถ้าเค้ากลับบ้านช้าหรือไปดื่มมาก ความรู้สึกมันเฉยชามาก อ่อพอดีเรากับเค้ายังไม่ได้แต่งงานกันน่ะคะ แล้วก้อคิดว่าเค้าคงไม่ขอเราแต่งงานด้วย. เราจะไปต่อหรือเดินออกมาดี?!?!
จะเดินต่อหรือหยุดแค่ตรงนี้
เรากับเค้าเพิ่งศูนย์เสียลูกไป(เราท้องนอกมดลูกคะ) ในช่วงที่เราท้องเค้าดูไม่ค่อยดีใจที่เราท้องเลย..ทั้งที่ตลอดเวลาเค้าพร่ำว่าอยากมี...พฤติกรรมบางอย่างเค้าก้อเหมือนจะเปลี่ยนไป..เริ่มดื่มมากขึ้น สนใจเราน้อยลง..หลายต่อหลายครั้งเราถาม จนเกิดการทะเลาะกันแต่เค้าก้อหาเหตุผลเอาชนะเราทุกครั้ง จนเราพูดกับเค้าว่านับจากวินาทีเราจะเลิกถามทุกสิ่งอย่าง คุณทำอารายก้อตามใจคุณ และเราก้อทำจิงๆๆ จนทำหั้ยพบว่าทำไมความรู้สึกเราเฉยชากับทุกสิ่งที่เค้าทำมาก. ไม่รู้สึกดีใจที่ได้เจอเค้าเหมือนทุกคั้งที่เคยเป็น ไม่รู้สึกอยากถามถ้าเค้ากลับบ้านช้าหรือไปดื่มมาก ความรู้สึกมันเฉยชามาก อ่อพอดีเรากับเค้ายังไม่ได้แต่งงานกันน่ะคะ แล้วก้อคิดว่าเค้าคงไม่ขอเราแต่งงานด้วย. เราจะไปต่อหรือเดินออกมาดี?!?!