เคยท้อบ้างไหม? แล้วคิดอย่างไรเมื่อท้อ?

ผมอายุ22 ปี เกิดในฐาณะ รากหญ้า ทางภาคอีสาน อาฃีพครอบครัวแต่กำเนิดคือทำนา ปลูกหอมแดง และหลังพ่อแม่มารับจ้าง กทม. ผมจึงได้เข้ามาเรียนที่ กทม.ตั้งแต่ ม.1 แถวห้วยขวางจนตอนนี้ ปี3 กำลังฝึกงานใกล้จะ จบ ฐาณะตอนนี้ยังลุ่มๆดอนๆ พ่อเริ่มจับอาชีพหลักที่พอจะพาครอบครัวมีฐาณะ ในอนาคตได้คือ หกล้อรับจ้าง มี2คันตอนนี้ เป็นของตัวเอง แม่ทำงานแม่บ้าน เงินเดือน หมืน ต้นๆ ตั้งแต่มาอยู่ กทม. ผมทำงานหาเงินช่วยตัวเองโดยการขับ วิน ตั้งแต่ ม.2 แถว ถ.ประชาราษฏร์บำเพ็ญ จนถึง ม.6 แล้วทำงานที่ทำได้ไม่ว่า ยกของช่วยพ่อ ขับรถยนต์ให้คนอื่น ดูรถมือสองไห้อา ไปขายเชียงใหม่ เรียน จัน-ศุกร์ ตอนเย็นศุกร์ขับรถไป เชียงใหม่ กลับเสาเย็น ถึงอาทิตเช้า ประจำ เดือนละ เกือบ 2-3 รอบ ผมหาเงินค่าเทอมเอง แต่รายได้ไม่เคยพอ ทั้งที่หามากมาย แต่มีภาระพวกรถมอเตอร์ไช และโทรศัพ ผมใช้เงินเป็นว่าเล่น ไม่รู้มันหายไปไหน เหล้าไม่กินยาไม่สูบ เที่ยวกลางคืนไม่มี แต่เที่ยว ตจว. มีบ้าง แค่อยากมีกำลังใจสู้ต่อไป รู้สึกเหนื่อย จากผู้ชายตัวดำๆ อยาก มีต้นแบบการวางแผนการใช้ชีวิต และการเงิน