กระทู้แรกของเราเลยนะค่ะ

เราคบกันมานานมากประมาน 9 ปี คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียน ฐานะทางบ้านเราจะมีมากกว่าเค้านิดหน่อย แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาหลักที่ทำให้เราทะเลาะกันบ่อย แต่เป็นเรื่องนิสัยเสียมากกว่า เล่าย้อนกับไปสมัยเรียน คบแรกๆอะไรก็ดี อะไรก็หวาน ต่างคนต่างเรียนยังไม่มีเงินมากนัก ก็ประคับประคองกันมาตลอด ถึงเค้าจะมีปัญหาทางการเงิน เราก็ช่วยมาตลอด จนตอนที่แฟนเราเค้าอยากได้รถยนต์ เราก็ช่วยกันเก็บตังออกรถเก๋ง มือ 2 เรากับแฟนเราห่างกันแค่ 2 ปี แฟนเราแก่กว่าค่ะ เค้าเรียนจบแค่ ปวช. เพราะทางบ้านเค้าไม่มีเงินมากพอ+ภาระทางบ้าน เค้าจึงออกมาทำงานอย่างจริงจัง ส่วนเราก็เรียนต่อไปเรื่อยๆ ช่วยกันผ่อนรถ จ่ายค่าหอ เราเองก็เรียนไปด้วย ทำงานไปด้วยนะค่ะ ฟังดูเป็นคู่รักที่ดี หวานชื่นใช่มั๊ยค่ะ แต่ไม่เลย ยิ่งคบกันนานไปเรื่อยๆ กับกลายเป็นความไม่เข้าใจกันเสียมากกว่า แฟนเราภาระเยอะมาก เงินส่วนใหญ่ที่หามาเลยกลายเป็นเราเสียมากกว่าที่ต้องแบกรับภาระทั้งหมด เพราะเราไม่อยากให้รถโดนยึด เราเป็นเหมือนหัวหน้าครอบครัว เพราะเราเป็นลูกคนโต แล้วพ่อแม่ก็อายุเยอะแล้วภาระทั้งหมดเลยอยู่ที่เราค่ะ มีช่วงนึงที่แฟนเราตกงาน เค้ากับไม่ยอมหางานทำอยู่แบบนั้นประมาน 6 เดือนเต็ม เค้าบอกเค้าจะรองานจากพ่อที่หาให้ ตอนนี้เราเรียนจบแล้วนะค่ะ จบ ป.ตรี เราเลยได้ทำงานอย่างเต็มที่ แต่เราเป็นคนทำงานอยู่คนเดียว เราลืมบอกไปว่าแฟนเราเป็นคนชอบแต่งรถ ซ่อมรถมาก เค้าจึงรับงานซ่อมรถนิดๆหน่อยๆ เพื่อมาจุนเจือ แต่มันไม่พอกับภาระทั้งหมด เราเลยรู้สึกเหนื่อยมากๆที่ ผญ.ตัวเล็กๆแบบเราต้องมาแบกรับภาระทั้งหมดอยู่คนเดียว หนี้เยอะมาก เพราะช่วงที่เค้าตกงานทั้งค่างวดรถ ค่าหอ ค่ากิน เพราะในเมื่อมันไม่พอ เราก็ต้องเป็นคนวิ่งยืม วิ่งคืนอยู่คนเดียว เพราะเราหาเงินได้เยอะกว่า แต่ไม่เคยพอใช้นะค่ะ เราเคยลองคุยกับเค้าหลายครั้งยื้อกันมานานประมาน 6 เดือน กว่าเค้าจะยอมหางาน ทะเลาะกันแล้ว ทะเลาะกันอีก แต่แค่เรื่องเงินมันก็เหนื่อยแล้วใช่มั้ยค่ะ แต่เราไม่เคยคิดจะเลิก แต่ที่เรารู้สึกเหนื่อยมากจริงๆคือเรื่องนิสัย เรื่องคำพูดของเค้ามากกว่าค่ะ แฟนเราเป็นคนขี้หงุดหงิดมาก นิดๆหน่อยๆจะอารมณ์เสียง่าย เมื่อเรามีปัญหาอะไรเราจะไปปรึกษาเค้า แต่แค่พูดนิดๆหน่อยเค้าก็หงุดหงิด ใส่อารมณ์แล้ว มันจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เราทะเลาะกันบ่อยมากค่ะ รู้สึกเหนื่อยมากนะค่ะ รู้สึกอยู่ด้วยแล้วไม่มีความสุขเลย มันเลยกลายเป็นสาเหตุที่ทำให้เวลาเรามีปัญหาอะไร เราเลยไม่ค่อยปรึกษาเค้า เพราะเราไม่อยากทะเลาะ เราเลยไปปรึกษาเพื่อนเสียมากกว่า เลยกลายเป็นว่าเค้าจะรู้ปัญหาเราเป็นคนสุดท้ายทุกที เราเลยลองเคลียกันหลายครั้งแล้วนะค่ะ เรื่องนิสัยแต่มันก็ต้องจบลงด้วยการที่ทะเลาะกันแรงทุกครั้งเลย เพราะแฟนเราเป็นคนขี้หงุดหงิดมาก เราเคยคุยกับแฟนว่า เวลาคุยกันอย่าหงุดหงิด อย่าพูดใส่อารมณ์ได้มั้ย แฟนเราก็ชอบบอกว่าเราชอบเซ้าซี้ทำให้เค้าอารมณ์เสียเอง แล้วอีกอย่างเค้าก็เป็นคนนิสัยแบบนี้ พยายามเลิกแล้วแต่มันเป็นเอง เราไม่ได้เซ้าซี้นะค่ะ เราแค่ปรึกษา เช่น เราคุยกับเค้าว่าถ้ามีเงินเราจะซื้อรถอีกคันเนอะเอาไว้ใช้ต่างคนต่างไปทำงาน จะซื้อรุ่นอะไรดี เค้าบอกเราเอาฮอนด้าดิ เราเลยถามกับแล้วโตโยต้าล่ะไม่ดีหรอ เท่านั้นแหละเค้าตอบกับแบบหงุดหงิด ใส่อารมณ์ทันที ว่าบอกว่าฮอนด้าก็ฮอนด้าไง อย่ามาเซ้าซี้ แกก็ชอบมาเซ้าซี้อะไรนักหนา เหนื่อยมาทั้งวันล่ะ เท่านั้นแหละค่ะทะเลาะกันเลย มันไม่ใช่ครั้งนี้แค่ครั้งเดียว ทุกๆครั้งที่เราคุย หรือปรึกษาอะไรก็แล้วแต่จะจบด้วยการทะเลาะกันทุกครั้ง มันจึงเป็นสาเหตุทำให้เราคุยกันน้อยลง เพราะไม่อยากทะเลาะ เข้าใจนิสัยผู้หญิงใช่มั้ยค่ะ ต้องการให้แฟนสนใจ ดูแล เอาใจใส่ ยิ่งคบกันนานมากเท่าไหร่ สิ่งเหล่านี้มันไม่มีหลงเลือในตัวแฟนเราเลย เวลาทั้งวัน เค้าอยู่กับเพื่อน กับรถ ทำรถ ซ่อมรถ แข่งรถ เค้าไม่มีเวลาให้เราเลย เราเป็นคนที่เข้าใจแฟนมากนะคะ เราปล่อยให้เค้ามีเวลากับเพื่อน มีเวลาส่วนตัวของเค้า แต่เรากับรู้สึกเค้าไม่เข้าใจกันเสียเลย เค้าไม่เคยไปกินข้าวกับเราข้างนอกมานานมากแล้วประมาน2-3ปี ทั้งๆที่เมื่อก่อนไปก็ไปกิน เค้าบอกเค้าโตขึ้นมากแล้ว ไม่ชอบการไปกินอะไรที่คนเยอะๆ เดินตลาดคนเยอะๆ ตรงนี้เราก็เข้าใจ แต่ถ้าเป็นเพื่อนเค้าชวน เค้าไปนะค่ะ หลังๆมาเราก็ไปกับเพื่อนตลอด กินข้าว ดูหนัง เดินตลาด แฟนเราไม่ไปด้วยเลย เค้าบอกเค้าไม่ชอบ มันเลยเหมือนทำให้ความรู้สึกห่างไปเรื่อยๆค่ะ ทั้งๆที่เราอยู่ด้วยกันทุกวันแต่เหมือนเราอยู่ไกลกันมาก รู้สึกเหนื่อยและท้อมากเลยนะค่ะ แต่เราก็สู้มาโดยตลอด เหมือนว่าเราเจอเหตุการณ์แบบนี้ซ้ำๆ เรื่อยๆ วนเวียนไปเป็นเดือน เป็นปี แล้วเหนื่อยมากค่ะ รู้สึกไม่มีความสุข เพราะทุกครั้งที่ทะเลาะกันเค้าไม่เคยง้อ ไม่เคยขอโทษ ถ้าเราไม่บอกให้เค้าขอโทษ เค้าจะไม่มีทางพูดขอโทษเด๋ดขาด เค้าบอกเค้าง้อ ผญ.ไม่เป็น บางครั้งเคยทะเลาะกันเราร้องไห้หนักมาก เค้าไม่เคยปลอบ ไม่เคยสนใจ กับว่าเราด้วยซ้ำจะร้องทำไมนักหนา น่ารำคาน จนเราต้องหยุดไปเอง หายไปเอง เทศกาลสำคัญปีใหม่ วาเลนไท วันเกิด ไม่เคยมี เราว่าคู่รักมันก็น่าจะมีอะไรเติมให้มันหวานบ้าง ไม่ใช่ปล่อยให้ชีวิตคู่มันจืดแบบนี้ เราต้องการเยอะไปรึป่าว? เราเคยคิดพยายามจะเลิกกับเค้าหลายรอบแล้ว เพราอยูกันไปมันไม่มีความสุขเลย มันเหนื่อยมากกว่า แต่เราไม่เคยทำได้เลย เพราะเรารักเค้ามาก เพราะเค้ารักแรกของเรา แล้วเราคบกันมานานมาก รักมากนะคะ แต่ก็เหนื่อยมากเช่นกัน ทนแบบนี้มานาน คิดว่ามันต้องดีขึ้น เราจะสร้างอนาคตไปด้วยกัน แต่มันกับไม่ใช่เลยอ มันไม่เป็นเหมือนที่เราตั้งใจซักอย่าง เรียนจบ ทำงาน แต่งงาน มีครอบครัวที่น่ารัก มันกับตรงกันข้าม เราเป็นลูกสาวคนเดียว และเป็นพี่คนโต พ่อแม่ก็หวังกับเราไว้มาก แฟนเรามาอยู่บ้านเราซักพักแล้ว หลังจากมีภาระหนี้สินที่เยอะขึ้น จึงกับมาอยู่บ้าน เราก็ยอมเป็นขี้ปากชาวบ้าน แต่เราไม่แคร์เพราะเรารักเค้า ครอบครัวเราก็โอเคกับเค้านะ แต่เมื่อเราพูดถึงเรื่องแต่งงานว่าเราจะเริ่มเก็บเงินเมื่อไหร่ เดือนล่ะเทา่ไหร่ดี เค้าก็จะหงุดหงิดตามนิสัยเค้าที่เป็นทุกครั้ง ว่าจะรีบแต่งไปไหนอีก 4-5 ค่อยแต่งก็ได้ เราก็ไม่ได้รีบนะ แค่พูดคุยวางแผนอนาคตว่าเก็บเงินเท่าไหร่ กี่ปี แค่นี้เอง ก็ต้องมาทะเลาะทุกทีเลย เราเซ้าซี้เยอะหรอ เราจู้จี้ น่ารำคานหรอ แค่อยากคุย อยากปรึกษา อยากวางแผนอนาคตไปด้วยกัน แต่มักไม่ได้คำตอบและจบด้วยการทะเลาะทุกที ไม่ใช่แค่เรื่องนี้นะค่ะ เรื่องเล็กๆน้อยๆทุกเรื่อง บางครั้งเราเคยคิดว่าถ้าเราไม่มีเค้าเราจะอยู่ได้มั้ย เราจะอยู่ยังไง เพราะเค้าเป็นคนเก่งนะคะ คนขยัน จะมีแค่ช่วงนั้นที่เค้าตกงาน แล้วไม่หางานทำ มันก็เลยเหนื่อยๆ เพราะปกติ ทำงานทั้ง 2 คน ยังไม่เคยพอเลย บางครั้งเราก็เคยเอ๋ยปากไล่เค้าก็มี แต่เค้าก็ไม่ไปนะค่ะ เราก็ให้อภัย เพราะเราร็สึกเรายังรักเค้าอยู่ แล้วเค้าก็รักเรา แต่แค่มันอยู่แล้วรู้สึกไม่มีความสุข ทะเลาะกันทุกวัน ต่างคนต่างไม่ยอมกัน ไม่ง้อกัน มันเลยจะพังอ่ะค่ะ เราเคยทะเลาะกัน ไม่คุยกันเลย ไม่โทกัน ไปทำงานกับมาเจอหน้ากันปกติ อยู่ด้วยกัน ไม่คุยกัน อึดอัดดีค่ะ เราเลยสับสนว่าเราจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตดี ควรเลิก หรือควรคบต่อค่ะ เคยลองเคลียปัญหาหลายครั้งแล้ว ก็จบด้วยการทะเลาะทุกทีค่ะ รักแต่เหนื่อยค่ะ ช่วยบอกเราทีเราควรทำยังไงต่อไป

ขอบคุณทุคนที่อ่านจนจบนะค่ะ
รักมาก คบกันมานาน แต่อยู่ด้วยแล้วไม่มีความสุข รู้สึกเหนื่อยมาก ควรทำยังไงดีค่ะ
ขอบคุณทุคนที่อ่านจนจบนะค่ะ