พึ่งพาใครไม่ได้เลย อิตาลีก็เล่นอะไรก็ไม่รู้ โดก็ไม่มีลูกฮึดอะไรเลย เซ็งและหดหู่
จริงอยู่ว่าเราต้องพึ่งตัวเอง แต่บางครั้งรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนไม่มีใครเคียงข้าง เศร้าจัง...
ยิ่งเห็นทีมญี่ปุ่นลงสนามแล้วยิ้มแย้ม คิขุอาโนเนะ ไม่รู้ไม่ชี้ ตาซื่อตาใส แล้วหมั่นไส้ เกลียดขี้หน้ามากกก
นี่เราเป็นอะไรไป...มึนๆ อึนๆ เศร้าๆ ซึมๆ หงอยๆ เหงาๆ ...เฮ้อ...
ทำไมโชคชะตาไม่เข้าข้างพวกเราเลย เราทำผิดอะไร ... ทำไมต้องเป็นพวกเราที่เจ็บปวดอยู่ร่ำไป...
คาดหวังกับใครไม่ได้เลย ทั้งอิตาลี ทั้งโดมินิกัน เฮ้อออออ
จริงอยู่ว่าเราต้องพึ่งตัวเอง แต่บางครั้งรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนไม่มีใครเคียงข้าง เศร้าจัง...
ยิ่งเห็นทีมญี่ปุ่นลงสนามแล้วยิ้มแย้ม คิขุอาโนเนะ ไม่รู้ไม่ชี้ ตาซื่อตาใส แล้วหมั่นไส้ เกลียดขี้หน้ามากกก
นี่เราเป็นอะไรไป...มึนๆ อึนๆ เศร้าๆ ซึมๆ หงอยๆ เหงาๆ ...เฮ้อ...
ทำไมโชคชะตาไม่เข้าข้างพวกเราเลย เราทำผิดอะไร ... ทำไมต้องเป็นพวกเราที่เจ็บปวดอยู่ร่ำไป...