(เรื่องเล่า) ชีวิตหลังจากโดนเท อยากให้เข้ามาอ่านนนนนนนน

สวัสดีเพื่อนๆชาวพันทิพ เรามีเรื่องอยากจะเล่า แต่ไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟังดี เราเป็นคนเพื่อนน้อย
เพื่อนๆคงอยากรู้ว่าการโดนเทเป็นอย่างไร และชีวิตหลังจากที่โดนเทยังไงบ้าง
เราขอแทนชื่อผู้ชายว่า กร

เรากับกรรู้จักกันผ่านเฟสบุ๊ก กรเป็นคนทักเรามาก่อน เราก็คุย แล้วกรก็หายไป สักพักก็กลับมาแต่คราวนี้กลับมาคุยกันแบบยาว
กรบอกเราว่า รร. ของกรเป็น รร. ประจำ ห้ามเอาโทรศัพเข้า รร. เราก็เลยเข้าใจว่าทำไมเค้าถึงไปๆมาๆหายๆ
แต่ที่คุยกันยาวๆแบบนี้ได้เพราะตอนนี้กรปิดเทอม เราคุยเฟสกันสักพักกรก็ขอเบอร์เรา เราก็ให้ หลังจากนั้นเราก็คุยกันมากขึ้น
แทบจะไม่ได้คุยแชทเฟสเลย คุยโทรศัพตลอด จนมาวัหนึ่งกรบอกว่าอยากเจอเรา เราก็โอเคเจอก็เจอ
เรานัดกันที่อนุสาวรีย์ชัย11โมง แต่กรก็มาสาย กรมาถึงประมาณบ่าย2กว่า ซึ่งเราในตอนนั้นก็กลับไปแล้ว
เราโกรธมากที่เค้ามาสาย เราโทรไปก็ไม่รับตอนนั้นคิดแค่ว่าคงโดนหลอกแล้ว แต่สุดท้ายกรก็โทรมาบอกโทรศัพไม่ได้เติมตัง
บอกว่าถึงแล้วถามเราว่าเราอยู่ที่ไหน เราบอกเรากลับแล้ว กรก็ขอโทษที่มาสาย แต่เค้าก็รีบมาสุดๆแล้ว เราก็ถามกรว่าทำไมถึงมาสาย
กรบอกว่าบ้านเค้าอยู่ ตจว. นั่งรถเข้ากรุงเทพก็ประมาณ 2 ชม. แต่วันนี้ตื่นสาย ตื่นประมาณ9โมงเช้า เราก็ตกใจ เพราะเราไม่เคยถาม
กรว่าบ้านเค้าอยู่ที่ไหนอะไรยังไง เวลาที่เราคุยกัน เรามักจะคุยกันเรื่องหนัง ชีวิตในรร.ของกรมากกว่า เราก็โอเค ให้อภัย
เพราะเราก็มีส่วนผิดที่ไม่ถามกร แต่กรก็ยังชวนเราออกมาทานข้าวนะ แต่เราไม่ได้ไป เพราะอะไรหรอ
เพราะที่กรชวนเราไปเป็นงานเลี้ยงรุ่นอะไรสักอย่างของกร ซึ่งมีเพื่อนของเค้าไปเยอะมากๆ กรบอกเรางี้นะ เราก็เลยไม่อยากไป
อยากให้เค้าอยู่กับเพื่อนมากกว่า อีกอย่างเรากับกรก็ยังไม่ได้สนิทอะไรกันมา ถ้าไปคงอึดอัด
หลังจากวันนั้น เราก็กลับมาคุยกันตามปกติแต่คราวนี้เราเลยถามเรื่องบ้าน ครอบครัวกร ก็ก็บอกเราหมดทุกอย่าง
และเราก็นัดเจอกันอีกครั้ง เราลังเลนิดหน่อยเพราะกลัวเป็นแบบแรกครั้ง กรบอกเค้าจะออกจากบ้านแต่เช้า จะมานั่งรอเราที่อนุสาวรีย์
เราก็โอเค เรายังขู่กรอีกนะว่าถ้าครั้งนี้มาช้า เราจะไม่คุยอีกแล้ว กรก็โอเคสัญญาจะไม่สายแน่นอน และกรเค้าทำจริงๆนะ
เก้าโมงเช้าเค้าโทรมาเรา บอกถึงแล้ว เราตกใจมากอ่ะ เค้ามาเช้ามากกกก เรานี่รีบอาบน้ำแต่งตัวให้ไวเลยอ่ะ พอเราเจอกัน
ที่แรกที่เราไปเที่ยวด้วยกันคือ ภูเขาทอง(วัดสะเกตุ) และก็ต่อด้วย เสาชิงช้า สนามหลวง วัดโพธิ์ วังหลัง
บอกอยากเพื่อนๆว่าทั้งหมดนี้เรากับกรเดินตลอดการเดินทาง555555
หลังจากนั้นก็ต่อกันที่ฮาร์ตบล็อก เราบอกกรว่าที่นี่สุดท้ายแล้วนะ มืดแล้วเดี๋ยวไม่มีรถกลับ แต่กรบอกเรากลับทันทีว่า
ไม่เป็นไรท่ารถที่มาเป็นเพื่อนแม่ เที่ยวสุดท้าย3ทุ่ม เราก็บอกว่ากว่าจะไปถึงละ กรุงเทพรถติดจะตาย กรก็ยังบอกว่าไม่เอา
อยากอยู่ด้วยนานๆ เรานี่ยิ้มแก้มปริเลย เราก็เลยชวนกรไปเดินเจเจกรีนต่อ และเราก็ถ่ายรูปคู่กันที่นั้นเป็นรูปคู่รูปแรก
ก่อนกรจะกลับเราก็บอกวันนี้สนุกมาก ขอบคุณนะที่มาหา กรก็บอกขอบคุณเหมือนกัน เราเป็นผู้หญิงคนแรกที่กรพาเที่ยวแบบนี้
เพราะปกติผู้หญิงจะชอบเดินห้าง ดูหนังมากกว่ามาเดินตากแดดร้อนๆแบบนี้
พออาทิตต่อมากรก็ชวนเราไปเที่ยวอีก บอกอาทิตนี้อาทิตสุดท้ายแล้วนะ พอเปิดเทอมเค้าจะไม่มีเวลาแล้ว
เพราะเป็นเทอมสุดท้ายก่อนจะเรียนจบ เราก็โอเค คราวนี้เราไปเที่ยวกันที่เกาะเกร็ด เราสนุกไปด้วย ยิ้มไปด้วยกัน
เราอยากบอกนะว่ากรเป็นสุภาพบุรษมากๆ เค้าไม่เคยจับมือเราเลยสักครั้ง แต่เราเนี่ยอยากจับมากกกกก แต่ต้องจับอาการไว้
จนขากลับขณะนั่งรถ อยู่ๆกรก็บอกว่ามือเค้าหนา และหยาบด้านมากๆ เราก็เอออ่อไป สักพักกรก็หันมาขอเราจับมือ เราแบบตกใจอะ
แมร่งงงคิดในใจปกติใครเค้าขอกันวะ อยากจับก็จับเลยสิ แต่ด้วยความที่เราต้องรักษาภาพพจน์และเล่นตัวนิดหน่อย
เราก็เลยเล่ยมุกไปว่าเก็บตังครั้งละร้อยนะ กรก็ทำหน้าเอ๋อๆเหมือนตกใจ เราขำอะ และเราก็เลยจับมือกรซะเองเลย
เป็นไงล่ะท่านผู้ชมมม ไทยหญิงใจกล้า555555 เราก็จับมือกันตลอดทาง นางบอกมือเรานุ่มมากเลย เราก็ยิ้มแบบเก็บอาการอ่ะ
แถมแอบคิดในใจใครเค้าชมกันตรงๆแบบนี้ฟร้ะะ ซื่อบื้อเกินไปแล้วววววว แต่ก็นะมันเสห่น์ของกร
ทุกครั้งที่กรพูดโต้งๆตรงๆ เราใจเต้นแรงเหมือนจะทะลุ กลับมาบ้านเราก็เริ่มคิดว่าคนนี้แหละ ใช่ที่สุดเลยหัวใจหัวใจ

นี่แค่เริ่มต้นหลังจากนี้จะดราม่าแล้ววววววววววววว T^T
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่