เราควรทำอย่างไรดีกับชีวิตคู่

เราใช้ชีวิตคู่กับสามีมาเกือบ10ปี ทำธุรกิจร่วมกัน ค่อยๆสร้างตัวมาด้วยกันจนธุรกิจค่อนข้างอยู่ตัว แต่ปัญหาคือธุรกิจที่เราทำอยู่มันผูกอยู่กับแม่เค้า คือยังต้องอาศัยที่ดินแม่เค้าทำอยู่ และเราต้องอาศัยบ้านเค้าอยู่ เราเคยบอกสามีหลายครั้งว่าเราควรจะมีบ้านเป็นของตัวเองนะ เค้าก็ปฏิเสธทุกครั้ง ด้วยเหตุผลว่าธุรกิจยังไม่มั่นคง ผ่อนบ้านมันต้องคิดไกลๆ แต่เรื่องรถยนต์ถ้ามีโฉมใหม่รุ่นใหม่ออกมาเค้าไม่เคยพลาดค่ะ ตัวเราไม่ค่อยมีสิทธิมีเสียงจะแสดงออกอะไรมากได้ ก็ได้แต่คิดน้อยใจ อึดอัดใจมาตลอด(ขออนุญาติเล่าก่อนว่าแม่สามีเป็นคนมีอำนาจบังคับทุกคนในบ้านได้หมด ค่อนข้างเผด็จการ ไม่ยอมรับฟังเหตุผลใครเลย เรื่องการเลี้ยงลูกจ้างที่ทำงานด้วยก็ไม่เหมือนเจ้านายทั่วไป คือไม่ค่อยจ่ายเงินตรงเวลา  ใช้แรงงานหนักเกินไม่เป็นเวลา ใครทำงานกับแม่สามีไม่โอกาสก้าวหน้าได้เลย โดยเฉพาะแรงงานต่างด้าวนี่ยิ่งหนักตบตี เยี่ยงทาสค่ะ บางคนเงินเดือนไม่จ่ายเลยแกถือว่าให้ที่อยู่ที่กินแล้ว นานๆจะซื้อเสื้อผ้าให้แค่นั้น คือที่ผ่านมาไม่มีคนงานคนไหนจะทนอยู่ได้ถึงปีเลย ไม่หนีออก ก็โดนแกล้งให้ออก และคนงานส่วนใหญ่ที่เห็นต่างก็เป็นขยันขันแข็งดี พอขยันมากก็เหนื่อยมาก เงินเท่าเดิมแต่งานหนักกว่าเก่าอีก แม่สามีเป็นคนพูดดีค่ะ เค้าพูดโน้มน้าวใจคนเก่ง เก่งค้าขาย ของไม่ดีเค้าก็พูดให้เป็นของดีได้ เรื่องผิดก็พูดให้เป็นถูกได้ แกจะมีเรื่องมีคดีความอยู่บ่อยๆ แต่แกก็ผ่านมาได้ตลอดค่ะ บ้างครั้งเรารู้สึกว่าเรื่องราวขแงแม่สามีมันยิ่งกว่าในละครเยอะ ทุกคนที่รู้จักแม่สามีต่างรู้กิตติศัพท์แกดี ส่วนหนึ่งที่คนเกรงใจไม่กล้าหืออือ เพราะแกมีเงิน รู้จักคนใหญ่คนโตเยอะ เลยไม่มีใครอยากไปยุ่งกับแกมาก และก็ต่างเอือมระอา เลือกที่จะอยู่ห่างๆกันไป ทุกคนในบ้านยังเคยมานั่งคุยกันถึงพฤติกรรมเหล่านี้อยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย ทางเดียวคืออยู่ห่างๆ นานๆทีค่อยมาเจอกัน ซึ่งเรากับสามีทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะที่ทำงานก็อยู่ในเขตรั้วบ้านแม่สามี เราพยายามหาวิธีอยู่ร่วมกันให้ได้ดีที่สุดแล้ว แต่พอดีด้วยมากๆแกก็จะมาเจ้ากี้เจ้าการอีก มาวุ่นวายและเบียดเบียนในทุกๆเรื่อง แต่เราก็อดทนมาได้ค่อนข้างนาน เราไม่เคยทะเลาะกับแม่สามีเลย เจอกันเราคุยกับแกดีทุกครั้ง ไม่เคยชักสีหน้า มีอะไรเก็บไว้ในใจมาตลอด เพราะแม่สามีนี่แหละเป็นคนชักนำให้เราได้มารู้จักสามี)