ความเป็นมาของทริป
เท้าความมาตั้งแต่ตอนไปฮ่องกงปีที่แล้วเลยละกันนะคะ คราวนั้นเรา Stop Over ที่ฮ่องกงหลังจากไป Work & Travel ที่อเมริกา เดินทางด้วยสายการบินคาร์เธ่แปซิฟิค สายการบินคุณภาพเยี่ยม บินนุ่ม ลงจอดนิ่ม แต่เบาะแทบจะตั้งตรง 90 องศา อยากฝึกบุคลิกภาพขณะบินแนะนำให้นั่งสายการบินนี้รัวๆค่ะ
กลับเข้าเรื่องต่อนะคะ 5555 สิ่งที่ประทับใจจนต้องกลับมาอีกรอบคือ สีน้ำทะเลค่ะ 555 ดูไร้แก่นสารมากใช่มั้ยคะ แต่ภาพตอนที่เครื่องกำลังบินขึ้นจากสนามบินฮ่องกงมุ่งหน้าสู่ JFK มันติดตามากเลยค่ะ จำได้ตามเวลาฮ่องกงตอนแปดโมงเช้า เราเผยอตาขึ้นมาดูวิวนอกหน้าต่างหลังจากหลับรอเครื่องขึ้นที่นานมากๆ ภาพที่เห็นครั้งแรกคือ สีของเรือสินค้าสีแดงสดตัดกับน้ำทะเลสีฟ้าอมเขียว บนผิวน้ำมีแสงอาทิตย์กระทบสะท้อนระยิบระยับทั้งผืนน้ำ
ตอนนั้นเข้าใจคำว่า สวยจนลืมหายใจขึ้นมาทันที ใจจริงอยากจะควักมือถือขึ้นมาถ่ายรูปรัวๆแต่ก็เกรงใจเพราะอยู่ในช่วงที่ห้ามใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทุกชนิด เลยได้แต่บันทึกภาพนั้นเก็บไว้ในส่วนลึกของเซลล์สมองเรียบๆแทน
จากคราวนั้นเลยหมายมั่นตั้งใจว่าจะต้องกลับมาเห็นภาพนั้นอีกให้ได้ แต่เสียดายที่ขามาแวะ Stop over ที่ฮ่องกงเป็นช่วงมรสุมเข้า ท้องฟ้าเลยไม่ค่อยเปิดนัก แถมฝนยังตกปรอยๆอีกต่างหาก
อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ คราวที่แล้วเรา jet lag ปรับเวลาจากโซนอเมริกาเหนือยังไม่ได้เลยรู้สึกเพลีย พาลไม่อยากเดินทางไปไหนซักเท่าไหร่นัก อย่างหนึ่งคือเพิ่งไปเที่ยวนิวยอร์ก สถาปัตยกรรมฝั่งตะวันตกยังตรึงตราในใจ พอสลับกลับมาที่ตะวันออกแบบสุดขั้วทำให้ยังไม่ค่อยอินกับการเที่ยวในฮ่องกงเท่าไหร่ค่ะ
แต่สิ่งที่เหมือนเดิมของการเดินทางทุกครั้งคือ เราเดินทางคนเดียวตลอดค่ะ 5555 ทั้งสาเหตุเพื่อนเทและความติสท์ส่วนตัวล้วนๆ
เดินทางคนเดียวดียังไง
ดีมากกกก กอไก่ล้านตัวค่ะ 555 ขอแจกแจงเป็นข้อๆเลยละกันนะคะ
- กำหนดเวลาเองได้: เลือกได้เองเลยตั้งแต่ช่วงเวลาที่จะไปเที่ยวว่า จะไปกี่วัน ไปเมื่อไหร่ รวมไปถึงแพลนในแต่ละวันว่า ตื่นกี่โมง กลับที่พักกี่โมง จะอ้อยอิ่งต่อนยอนอยู่ที่ไหนนานๆหรือสปีดเร็วเหมือนเดินไล่ควายดูทั่วๆแล้วกลับเลยก็เลือกได้
- กำหนดงบประมาณ: เวลาไปกับเพื่อน เรื่องกำหนดงบเป็นเรื่องสำคัญมาก บางคนอยากเที่ยวแบบกินแกลบ งบรวมทั้งหมดต้องไม่เกินจำนวนนี้นะ นอนโฮสเทล กินข้าวเซเว่น หรืออีกจำพวกคือ กินเที่ยวหรูเยี่ยงราชา ต้องนอนโรงแรมสี่ดาวขึ้นไม่งั้นจะแพ้ผ้าปูที่นอน มื้อเช้า กลางวัน เย็นต้องได้ดาวจากมิชลินเท่านั้น เดินเที่ยวไม่เอา เหนื่อย ขอนั่งแท็กซี่รัวๆ ฯลฯ ปัญหาการไฝว้กับเพื่อนเรื่องนี้จะหมดไปเมื่อเดินทางคนเดียว(หันมาไฝว้กันตัวเองแทน 555)
- เลือกสถานที่ท่องเที่ยวเองได้: อยากไปที่แมส ที่ลึกลับ ที่อยู่อาศัยของคนพื้นถิ่นเลือกเองได้หมดเลย บางทีจู่ๆอยากเท ไม่อยากไปสถานที่ตามแพลนก็เทได้ตามสบาย ไม่ถูกงอแงใส่ด้วย
- ได้ค้นพบตัวเอง: ข้อนี้สำคัญมากค่ะ หลังจากที่เราเดินทางคนเดียวสักพักทำให้เรารู้จักตัวเองดีขึ้นเยอะ ยกตัวอย่างเช่น ปกติเราเป็นคนที่ไม่ชอบเดินทางขึ้นที่สูงตัวลำแข้งตัวเอง 555 ดูแปลกมั้ยคะ เราชอบนั่งรถขึ้นภูเขาเพราะเราไม่ต้องออกแรงเดินเองค่ะ เพราะตอนสมัยเด็กซักมอหนึ่ง เราไปเข้าค่ายต้องเดินขึ้นเขา บนพื้นระหว่างทางเดินเต็มไปด้วยใบไผ่ที่ลื่นเกินบรรยาย เห็นเพื่อนข้างหน้าลื่นวืดๆไปหลายรอบ ทางลงก็แคบอีกต่างหาก เกรงใจคนข้างหลังที่เขาต้องลดความเร็วลงเพราะเราค่อยๆเตาะแตะลงดอยด้วย ทำให้เราไม่ชอบเดินขึ้นดอยหรือใช้แรงขึ้นที่สูงค่ะ เวลาเดินที่จะมือไม้สั่น ขาแข็ง ก้าวเท้าไม่ค่อยปกติ ถ้าไปกับเพื่อนจะต้องขอเพื่อนช่วยจับมือเอาไว้ทั้งขาขึ้นและขาลง แต่ในทริปนี้เราตัดสินใจเดินขึ้นไปสักการะพระใหญ่ด้วยตัวเอง เราพูดกับตัวเองว่า ไหนๆก็มาถึงที่ขนาดนี้แล้ว จะให้สิ่งในอดีตมาตามวนเวียนคอยจำกัดเราแบบนี้ตลอดไปไม่ได้เด็ดขาด และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่เราตัดสินใจเดินขึ้นที่สูงด้วยลำแข้งตัวเองค่ะ ถือว่าตั้งแต่ตอนนั้น เรารู้จักตัวเองว่า จริงๆแล้วเราเดินได้ แต่เราแค่ไม่อยากเดินเท่านั้นแหละ
จริงๆข้อดีของเการเดินทางคนเดียวยังมีอีกมากแต่ตอนนี้นึกไม่ออกจริงๆค่ะ ถ้าใครนึกออกหรืออยากเสริมอะไรสามารถมาแชร์กันได้เลยนะคะ
เอาล่ะค่ะ หลังจากที่เกริ่นมานานถึง 2 หน้ากระดาษ A4 ก็ได้เวลาเล่าประสบการณ์การเดินทางคนเดียวในฮ่องกงซะทีค่ะ เย้ 555
ขออนุญาตแปะกระทู้เก่าตอนไปญี่ปุ่นกับช่องทางติดตามเพิ่มเติมในสปอยล์ค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้กาลครั้งหนึ่ง เมื่อฉันได้มีโอกาสสัมผัสกับแผ่นดินไหวขนาด 7 ริกเตอร์ในกรุงโตเกียว
http://pantip.com/topic/32317623
กาลครั้งหนึ่ง เมื่อฉันได้ไปใช้ชีวิตในหมู่บ้านที่ครั้งหนึ่งเคยโดนสึนามิพัดถล่มในปี 2011 มาแล้ว
http://pantip.com/topic/32424860
IG: tousleschoux
ใน IG มีแต่รูปสถานที่ท่องเที่ยวค่ะ ไม่ต้องกลัวว่าจะมาขายครีมหรือยาลดความอ้วนใดๆนะคะ 555
[CR] │ฮ่องกง...ผู้หญิงคนเดียวก็เที่ยวได้│
ความเป็นมาของทริป
เท้าความมาตั้งแต่ตอนไปฮ่องกงปีที่แล้วเลยละกันนะคะ คราวนั้นเรา Stop Over ที่ฮ่องกงหลังจากไป Work & Travel ที่อเมริกา เดินทางด้วยสายการบินคาร์เธ่แปซิฟิค สายการบินคุณภาพเยี่ยม บินนุ่ม ลงจอดนิ่ม แต่เบาะแทบจะตั้งตรง 90 องศา อยากฝึกบุคลิกภาพขณะบินแนะนำให้นั่งสายการบินนี้รัวๆค่ะ
กลับเข้าเรื่องต่อนะคะ 5555 สิ่งที่ประทับใจจนต้องกลับมาอีกรอบคือ สีน้ำทะเลค่ะ 555 ดูไร้แก่นสารมากใช่มั้ยคะ แต่ภาพตอนที่เครื่องกำลังบินขึ้นจากสนามบินฮ่องกงมุ่งหน้าสู่ JFK มันติดตามากเลยค่ะ จำได้ตามเวลาฮ่องกงตอนแปดโมงเช้า เราเผยอตาขึ้นมาดูวิวนอกหน้าต่างหลังจากหลับรอเครื่องขึ้นที่นานมากๆ ภาพที่เห็นครั้งแรกคือ สีของเรือสินค้าสีแดงสดตัดกับน้ำทะเลสีฟ้าอมเขียว บนผิวน้ำมีแสงอาทิตย์กระทบสะท้อนระยิบระยับทั้งผืนน้ำ
ตอนนั้นเข้าใจคำว่า สวยจนลืมหายใจขึ้นมาทันที ใจจริงอยากจะควักมือถือขึ้นมาถ่ายรูปรัวๆแต่ก็เกรงใจเพราะอยู่ในช่วงที่ห้ามใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทุกชนิด เลยได้แต่บันทึกภาพนั้นเก็บไว้ในส่วนลึกของเซลล์สมองเรียบๆแทน
จากคราวนั้นเลยหมายมั่นตั้งใจว่าจะต้องกลับมาเห็นภาพนั้นอีกให้ได้ แต่เสียดายที่ขามาแวะ Stop over ที่ฮ่องกงเป็นช่วงมรสุมเข้า ท้องฟ้าเลยไม่ค่อยเปิดนัก แถมฝนยังตกปรอยๆอีกต่างหาก
อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ คราวที่แล้วเรา jet lag ปรับเวลาจากโซนอเมริกาเหนือยังไม่ได้เลยรู้สึกเพลีย พาลไม่อยากเดินทางไปไหนซักเท่าไหร่นัก อย่างหนึ่งคือเพิ่งไปเที่ยวนิวยอร์ก สถาปัตยกรรมฝั่งตะวันตกยังตรึงตราในใจ พอสลับกลับมาที่ตะวันออกแบบสุดขั้วทำให้ยังไม่ค่อยอินกับการเที่ยวในฮ่องกงเท่าไหร่ค่ะ
แต่สิ่งที่เหมือนเดิมของการเดินทางทุกครั้งคือ เราเดินทางคนเดียวตลอดค่ะ 5555 ทั้งสาเหตุเพื่อนเทและความติสท์ส่วนตัวล้วนๆ
เดินทางคนเดียวดียังไง
ดีมากกกก กอไก่ล้านตัวค่ะ 555 ขอแจกแจงเป็นข้อๆเลยละกันนะคะ
- กำหนดเวลาเองได้: เลือกได้เองเลยตั้งแต่ช่วงเวลาที่จะไปเที่ยวว่า จะไปกี่วัน ไปเมื่อไหร่ รวมไปถึงแพลนในแต่ละวันว่า ตื่นกี่โมง กลับที่พักกี่โมง จะอ้อยอิ่งต่อนยอนอยู่ที่ไหนนานๆหรือสปีดเร็วเหมือนเดินไล่ควายดูทั่วๆแล้วกลับเลยก็เลือกได้
- กำหนดงบประมาณ: เวลาไปกับเพื่อน เรื่องกำหนดงบเป็นเรื่องสำคัญมาก บางคนอยากเที่ยวแบบกินแกลบ งบรวมทั้งหมดต้องไม่เกินจำนวนนี้นะ นอนโฮสเทล กินข้าวเซเว่น หรืออีกจำพวกคือ กินเที่ยวหรูเยี่ยงราชา ต้องนอนโรงแรมสี่ดาวขึ้นไม่งั้นจะแพ้ผ้าปูที่นอน มื้อเช้า กลางวัน เย็นต้องได้ดาวจากมิชลินเท่านั้น เดินเที่ยวไม่เอา เหนื่อย ขอนั่งแท็กซี่รัวๆ ฯลฯ ปัญหาการไฝว้กับเพื่อนเรื่องนี้จะหมดไปเมื่อเดินทางคนเดียว(หันมาไฝว้กันตัวเองแทน 555)
- เลือกสถานที่ท่องเที่ยวเองได้: อยากไปที่แมส ที่ลึกลับ ที่อยู่อาศัยของคนพื้นถิ่นเลือกเองได้หมดเลย บางทีจู่ๆอยากเท ไม่อยากไปสถานที่ตามแพลนก็เทได้ตามสบาย ไม่ถูกงอแงใส่ด้วย
- ได้ค้นพบตัวเอง: ข้อนี้สำคัญมากค่ะ หลังจากที่เราเดินทางคนเดียวสักพักทำให้เรารู้จักตัวเองดีขึ้นเยอะ ยกตัวอย่างเช่น ปกติเราเป็นคนที่ไม่ชอบเดินทางขึ้นที่สูงตัวลำแข้งตัวเอง 555 ดูแปลกมั้ยคะ เราชอบนั่งรถขึ้นภูเขาเพราะเราไม่ต้องออกแรงเดินเองค่ะ เพราะตอนสมัยเด็กซักมอหนึ่ง เราไปเข้าค่ายต้องเดินขึ้นเขา บนพื้นระหว่างทางเดินเต็มไปด้วยใบไผ่ที่ลื่นเกินบรรยาย เห็นเพื่อนข้างหน้าลื่นวืดๆไปหลายรอบ ทางลงก็แคบอีกต่างหาก เกรงใจคนข้างหลังที่เขาต้องลดความเร็วลงเพราะเราค่อยๆเตาะแตะลงดอยด้วย ทำให้เราไม่ชอบเดินขึ้นดอยหรือใช้แรงขึ้นที่สูงค่ะ เวลาเดินที่จะมือไม้สั่น ขาแข็ง ก้าวเท้าไม่ค่อยปกติ ถ้าไปกับเพื่อนจะต้องขอเพื่อนช่วยจับมือเอาไว้ทั้งขาขึ้นและขาลง แต่ในทริปนี้เราตัดสินใจเดินขึ้นไปสักการะพระใหญ่ด้วยตัวเอง เราพูดกับตัวเองว่า ไหนๆก็มาถึงที่ขนาดนี้แล้ว จะให้สิ่งในอดีตมาตามวนเวียนคอยจำกัดเราแบบนี้ตลอดไปไม่ได้เด็ดขาด และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่เราตัดสินใจเดินขึ้นที่สูงด้วยลำแข้งตัวเองค่ะ ถือว่าตั้งแต่ตอนนั้น เรารู้จักตัวเองว่า จริงๆแล้วเราเดินได้ แต่เราแค่ไม่อยากเดินเท่านั้นแหละ
จริงๆข้อดีของเการเดินทางคนเดียวยังมีอีกมากแต่ตอนนี้นึกไม่ออกจริงๆค่ะ ถ้าใครนึกออกหรืออยากเสริมอะไรสามารถมาแชร์กันได้เลยนะคะ
เอาล่ะค่ะ หลังจากที่เกริ่นมานานถึง 2 หน้ากระดาษ A4 ก็ได้เวลาเล่าประสบการณ์การเดินทางคนเดียวในฮ่องกงซะทีค่ะ เย้ 555
ขออนุญาตแปะกระทู้เก่าตอนไปญี่ปุ่นกับช่องทางติดตามเพิ่มเติมในสปอยล์ค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้