อยากขอคำแนะนำจากพี่ๆเพื่อนๆตอนนี้คุยกับคนคนหนึ่งมานานแต่ยังไม่ชัดเจนสักทีเราควรเดินต่อไปหรือควรถอยออกมาค่ะ

สวัสดีค่ะเรื่องมีอยูว่าเมื่อปีที่แล้ว มีรุ่นพี่มาแอบชอบเราแต่เราไม่เคยคิดว่าคนคนนั้นจะเป็นเราเพราะพี่แกเป็นถึงประธานนร.เรียนเก่งมีคนแอบชอบเยอะ เราเป็นคนไม่ได้สวยแถมอ้วนดำเราเป็นนักบาสร.รค่ะตอนนั้นช่วงเปิดเทอมแรกม.4พี่แกแอดเฟสเรามาเราก็ไม่คิดอะไรพี่แกไลค์ทุกโพสต์ของเราไอจีด้วยเราก็คิดแค่ว่าเพื่อนในเฟสก็ต้องไลค์ปกติค่ะจนวันหนึ่งเราเห็นพี่แกเพ้อตัสหาสาวนักบาสเราก็ไม่คิดอะไรตอนนั้นเรากำลังคนกับคนคนหนึ่งอยู่พอผ่านไปสักพักเรามีแฟน แต่พี่แกก็ยังไลค์ทุกตัสทุกโพสต์ทุกแชร์จิงๆค่ะเราเวลาทะเลาะกับแฟนเราจะชอบระบายความรู้สึกลงไอจีเพราะไม่ค่อยมีคนรู้จักเรามีแต่เพื่อนและพี่ส่วนมากเล่นไอจีเหมือนมีเรื่องอะไรก็ลงไอจีตลอดเพราะมันคือที่ระบายของเราจิงๆสักพักมีเหตุการณ์หลายเหตุการณ์เกิดขึ้นกับเราเราขึ้นสถานะกับแฟนตอนนั้นเราคบกันแฟนมาสักพักเราก็ไดรู้ว่าพี่แกแอบชอบเราเราเดินผ่านห้องพี่แกเพื่อนพี่แกจะเรียกชื่อพี่แกดังมากจนเรารีบเดินหนีเราก็ไม่ได้คิดอะไรแต่เพื่อนเราบอกว่าพี่แกชอบเราพอตอนเย็นก็เห็นพี่แกอัพเตตัสว่าวันนี้น้องเค้าเดินผ่านหน้าห้องด้วยแหละเราก็ไม่เชื่อไม่คิดเพราะตอนนั้นเรามีแฟนแล้วไม่คิดจะสนใจใครอะไรเพื่อนพยายามบอกนู้นนี้นั้นแต่เราก็บอกว่าไม่จริงหรอกพอวันนั้นเราเรียนเคมีเสร็จกำลังเดินออกจากห้องพี่แกเดินผ่านไปแล้ว เพื่อนพี่แกเรียกพี่แกพี่แกวิ่งถอยหลังกลับมาหยุดตงหน้าเราแล้วหันมามองก็วิ่งไปเราก็งงพอตอนเย็นก็ได้เห็นพี่แกอัพเตตัสว่าวันนี้ได้วิ่งผ่านหน้าห้องน้องเพื่อนเรียกรีบวิ่งมาเลยเราก็พอจะแอบคิดแล้วแหละมีช่วงหนึ่งเรากับแฟนก็ทะเลาะกันเราเสียใจเราก็ไประบายในไอจีพี่แกก็อัพไอจีบอกว่าประมานว่าให้กำลังใจเราก็ไม่รู้ว่าใช่เราไหมเราก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก พอวันหนึ่งเราไปร้านนมสดกับเพื่อและแฟนเราเราเช็คอินไม่คิดว่าพี่แกจะมาพี่แกเห็นเรากับแฟนแต่เราก็ไม่ได้คิดไรเชื่อไหมเราเล่าเรื่องให้แฟนเราฟังเค้ากับไม่รู้สึกไรเลยไม่สนใจเราด้วยซ้ำเราก็สนิทกับเจ้าของร้านเจ้าของร้านให้เราเอาโกโก้ปั่นไปให้พี่แกเราได้แต่ก้มหน้ารีบให้แล้วเดินกลับแฟนเราก็ไม่สนใจอะไรเราเลยเรารู้แค่เพื่อนบอกว่าพี่แกน่าเศร้าเราก็ได้แต่ยิ้มพอตกเย็นพี่แกก็แัพไอจีว่าถ้าเราเอาแก้วกลับได้แก้วจะเอากลับมานอนกอดเราก็ไม่รู้กลัวแล้วตอนนั้นผ่านไปสักพักก็ไม่มีอะไรเรากับแฟนทะเลาะกันจนได้เลิกกันแฟนเราไม่เคยสนใจเราเลยแม้กระทั้งหึงหวงเป็นห่วงก็ไม่เคยวันๆมีแต่ชวนเราเล่นเกมเป็นเพื่อนเราก็เล่นจนถึง4-5ทุ่มเราถึงได้นอนเราทนไม่ไหวเราเราน้อยใจเราขอหยุดเค้ากลับไม่ง้อมีแต่ว่าเป็นไรอีกเราไม่เคยงอนเค้าเลยพองอนครั้งแรกและครั้งสุดท้ายเค้าทิ้งเราให้เราร้องไห้อยู่คนเดียว3วันเต็มเราเลยตัดสินใจตัดขาดจิงๆพี่เราบอกให้เราลองทักพี่แกพี่เราอยากให้เราเปิดใจเราคนใหม่เราไม่กล้าหรอกคำพูดเพื่อนพี่จนทำให้เรากล้าเราได้แค่ส่งสติ๊กเกอร์และทักไปเราก็ได้คุยกันมาเรื่อยๆพี่แกจะทักก่อนเสมอมาบอกฝันดีทุกคืนเวลาเรามีเรื่องทุกข์ใจพี่แกจะอยู่ข้างเราเสมอพี่แกเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากชวนคุยตลอดช่วยเราทำงานส่งอาจารย์ไปร.ร.เราไม่กล้ามองหน้าพี่แกเลยได้แต่แอบมองห่างๆเพื่อนพี่แกก็ชอบแซวตลอดเวลาเราเดินผ่านเราได้แต่รีบเดินจริงๆเราก็เขิลแหละ พี่แกอยู่ม.6แล้วเราคุยกันได้สักพักวันเกิดพี่แกเราอยากตอบแทนพี่แกที่ช่วยเราตลอดอยู่ข้างๆเราเราจึงทำของขวัญวันเกิดให้พี่แกเราก็คุยกันเรื่อยๆถึงวันเกิดเราพี่แกซื้อเค้กมาให้เรารูปแรกเรากับพี่แกเพื่อนแอบถ่ายให้ถึงวันวาเลนไทน์พี่แกก็เอาตุ๊กตามาให้มีงานประจำปีพี่แกก็ชวนเราไปไหว้พระที่แรกเราไม่กล้าหรอกเราอายแต่ทั้งพี่เพื่อนบอกว่าปีสุดท้ายแล้วนะก่อนจะไม่มีโอกาสอีกเราพยายามเก็บความทรงจำให้มากที่สุดเราไม่รัจะให้อะไรพี่แกตอบแทนเราซื้อต้นกุหลาบให้พี่แกตอนนั้นเพื่อนเราชวนพี่แกให้แต่พี่แกจะมากับเพื่อนพี่แกไม่ว่างตอนนั้นเราเสียใจเราก็บอกเพื่อนว่าช่างเถอะเราไปไหว้พระกันเถอะเราเพื่อนก็เดินไปไหว้ตอนนั้นเราหันหลังให้เพื่อนเราไม่รู้ว่าพี่แกมาไม่รู้ว่ามาได้ไงตอนนั้นอึ้งมาใจเต้นแรงมากโดนเพื่อนแซวทั้งเขิลสุดท้ายเราก็ได้ให้ต้นกุหลาบพี่แกพี่แกไปเล่นยิงปืนนู้นนี่นั้นเพื่อรอแม่เรามารับพี่แกเห็นแม่เราพี่แกยกมือไหว้แม่เรา(เราลืมบอกว่าเล่าทุกอย่างให้แม่เราฟังตั้งแต่เราเริ่มคุยกันกับพี่แกเราไม่มีความลับกับแม่)เราก็แอบยิ้มนะมีเหตุการณ์หนึ่งเราได้แสดงงานร.ร.ด้วยกันเราอายมากเราแต่งหน้าเราคนมันเยอะช่างแต่งหน้าให้ผิดแถมเราเป็นคนไม่ชอบทาครีมมันแต่งหน้าไม่เข้าเรากลัวพี่แกอายเราอยากถ่ายรูปกับพี่แกเก็บไว้ว่าครั้งหนึ่งเราควรร่วมงานกันเราอ้วนมากเราทำใจอยู่นานเพื่อนเราก็พยายามให้เราไปถ่ายรูปให้ได้รู้ใจจริงๆสุดท้ายก็มีเพื่อนห้องข้างๆรู้ว่าเรากับพี่แกคุยกัยอยู่ ปล้วก็ได้ถ่ายรูปจริงๆเก็บไว้เพื่อจะได้ไม่เสียดายที่หลังก่อนจะปิดเทอมเรามีเรื่องทะเลาะกับเพื่อนเราร้องไห้เราเสียใจมากพี่แกไม่ได้มาร.ร แต่พี่แกอยู่ข้างๆเราทักแชทถามให้กำลังใจจนเรากับเพื่อนเข้าใจกัน สักพักพี่แกทักมาชวนเราไปยิงปืนที่งานวัดแถวร.ร.(เราชอบยิงปืนมากมันได้ระบายอารมณ์เวลาเครียดๆ) อยากให้เราสบายใจ ก่อนพี่แกจะไปสอบกทม10วันกลับมาก็ปัจฉิมแล้วเราก็จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วเราไม่กล้าจะให้เพื่อนไปด้วยเพื่อนก็บอกว่าไปเภอพโอกาสสุดท้ายแล้ววันนั้นก็ไม่ได้เรียนทั้งวันเพราะเตรียมตัวสอบเราเลยไปกันพี่แกเรามีความสุขมากพอปิดเทอมเราก็เริ่มห่างกันเราเริ่มคุยกันน้อยลงเราก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเรารู้สึกกับพี่แกไปตอนไหนเรารู้ตัวอีกที่เราก็รู้สึกไปแล้วเต็มๆเราพยายามอยู่นิ่งๆเราปรึกษาพี่เราตลอดพี่เราบอกว่าให้เราลองทำให้สิ่งที่เราไม่เคยทำเช่นทักไปก่อนบอกฝันดีก่อนเราก็ทำแต่เรากลับรู้สึกว่าพี่แกเฉยๆเราเลยหยุดทำให้พี่เป็นคนทักก่อนเราค่อยตอบเราเก็บความรู้สึกทุกอย่างไว้ในใจเรากลัวว่าเราจะเจ็บอีกถ้ารู้สึกใากกว่านี้เราพยายามห้ามใจตัวเองเราก็คิดว่าคงเป็นช่วงพี่แกไม่ว่างพอเรากำลังจะทำใจยอมรับมันว่าไม่เหมือนเดิมพี่แกกลับมาทำแบบเดิมเราก็ใจอ่อนตอนนั้นเราลบmessagesทิ้งวันละ3รอบเราเริ่มจริงจังกับการเรียนมากขึ้นเพราะเราจะขึ้นม.5แล้วเราเรียนพิเศษพี่แกก็อ่านหนังสือสอบช่วงเดือนเมษาพี่แกเมินข้อความเราบ่อยมากอ่านไม่ตอบแต่ก็อัพตัสเราน้อยใจมีเหตุการณ์หลายเหตุการณ์ทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นตัวแทนแฟนเก่าพี่แกเราเสียใจเราแอบร้องไห้แต่เราก็พยายามตัดใจเราเจอบ่อยมันเป็นช่วงถ้าเราสนใจพี่แกพี่แกจะไม่สนใจเราถ้าเราไม่สนใจพี่แกพี่แกจะสนใจเราเราก็ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันเราอดทนเราเสียใจมากเยอะเราพอจะรู้ว่าอกหักจะมีวิธีแก้ยังไงเราเลยไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่แต่พอหลังเมษาต้นนพฤษภาพี่แกก็มาๆหายๆเราห่างกันเพราะ เรื่องเรียนพี่แกก็เตรียสอบเราคิดไว้ว่าจะขอเรียนไม่มีแฟนเรากลัวว่าถ้าเรามีแฟนเราทะเลาะกันช่วงสอบเราคงสอบไม่ได้และหลายๆๆเรื่องเพราะเป็นคนคิดมาก เราก็ไม่ได้รีบอยากมีแฟนหรอกเราแค่ไม่อยากเป็นตัวแทนของใครช่วยชัดเจนหน่อยได้ไหมเราคุยกันมาเรื่อยถึงตอนนี้เราเปิดเทอม เราขึ้นม.5เราก็ทำใจได้แล้วไม่ว่าจะเลิกคุยกันเราก็จะพยายามห้ามใจตัวเองให้ได้พยายามอยู่ให้ได้เวลาไม่มีใครอยู่ข้างๆแต่เราบอกตัวเองเสมอว่าไม่ว่ายังไงเราก็จะขอแอบรักรู้สึกไปแบบนี้ๆเรื่อยมีคนมาขอเบอร์เรากับแม่เราแต่เราไม่ให้เพราะเราไม่อยากคุยกับใครแล้วนอกจากพี่แกถ้าพี่แกเลิกคุยกับเราเราก็จะไม่คุยกับใครอีกจนกว่าเราจะเรียนจบม.6หรือมีที่เรียนต่อมหาลัย(แต่พี่เราบอกว่าไม่ให้เราปิดกั้นตัวเองเพราะมันไม่เสมอว่ามีแฟนจะไม่ติดมหาลัย)เราก็คิดพี่บอกเราก็เปิดใจมาจนถึงตอนนี้รอดูพี่แกจะทำยังไงเราเข้าใจว่าพี่แกคงเครียดเรื่องสอบเราไม่ได้ต้องการมีแฟนเราก็แค่อยากให้ชัดเจนว่าไม่ว่านานแค่ไหนเราก็ยังอยู่ในใจพี่เข้าเสมอแค่นั้นเราไม่รีบเราก็เรียนอยู่ เราเปิดเทอมเจอเพื่อนห้องข้างๆถามเรื่องเรากับพี่แกว่าคบกันยังเป็นไงบ้างเราทำได้แต่ยิ้มแล้วบอกว่าไม่ได้เป็นไรกันเราแอบเสียใจมีคนถามเยอะมากมีทั้งบอกว่าคุยกันตั้งนานแต่ไม่ได้เป็นไรกันเนี่ยนะ เราก็ได้แต่ยิ้มไม่พูดเราไม่รู้จะตอบคนอื่นว่ายังไงเราไม่อยากเข้าฃ้างตัวเองเราเคยถามพี่แกแล้วว่าทำไมถึงมาคุยกับเราพี่แกบอกว่าคุยแล้วมีความสุขแค่นั้นถึงตอนนี้เราสับสนมากเราไม่รู้จะทำยังไงจะเดินต่อไปหรือออกมาดีเราช่วยแนะนำเราหน่อยพี่ๆเพื่อนๆคนไหนเคยมีประสบการณ์การบ้างค่ะ เรายอมรับว่าเรารู้สึกไปแล้วทั้งหัวใจ