ขอแนะนำตัวเองนะคะ ทางฝั่งเราเป็นวัยรุ่นมหาลัยกำลังขึ้นปี2 ส่วนเขาทำงานแล้วอายุย่าง27 เป็นคนเกาหลีค่ะ
ความรักของเรามาได้ไม่นานมากสำหรับคนอื่นๆ ได้4เดือนกว่าๆเองค่ะ
เรากับเขาเจอกันไม่บ่อย เพราะเขาติดงานตลอด เป็นคนบ้างานมากๆ เขาเคยบินมาหาได้2ครั้ง ก็ไม่มีอะไร ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ
ช่วงแรกๆของเขา ยังมีเวลาว่างคุย ทำนู้นทำนี้ได้ วีดีโอคอลได้
พอช่วงหลังๆ ประมาณช่วงกลางเมษายน เขาก็ทำโปรเจคใหม่ เปิดเปิดร้านสาขาใหม่เพิ่ม เขาก็เลยยุ่งขึ้นมาก เราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะเข้าใจในตัวเขา และเราก็ได้ให้เวลาเขาทำธุรกิจของเขาไป
หลังจากนั้น เขาได้จองตั๋วบินมาไทย เราก็ดีใจมากจะได้เจอกัน แต่สรุปแล้ว วันบิน คุณปู่ของเขาเสีย เขาเลยต้องยกเลิกบิน ยกเลิกโรงแรม เพื่อนเขาก็ต้องยกเลิกตามด้วย ด้วยความที่เราผิดหวังมาก เราก็เลยงอลเขา ที่เขามาไม่ได้ แต่ก็พยายามไม่งอลเพราะเขามีเหตุผลที่มาไม่ได้จริงๆ แต่ด้วยประสาความเป็นเด็กอยู่ก็เลยมีโว้ยวาย
ช่วงงานศพ อยู่เขาก็หายไปค่ะ ปกติเขาจะติดต่อเราตลอด แต่ครั้งนี้เขาหายไปเป็นวัน ด้วยความที่เราไม่รู้ว่าวัฒนธรรมงานศพที่เกาหลีเป็นอย่างไร เราก็เลยโว้ยวาย พิมพ์บอกเขาไปว่าเราโกรธแล้ว รอเขาตอบ พอสักเช้าอีกวันนึง เขาก็ตอบ เขาบอกเขาจัดงานศพอยู่แล้วก็ขอโทษที่ไม่ได้ตอบ
เราได้บอกเขาไปว่า เราไม่ขอให้ตอบตลอดเวลาหรอก ขอแค่ก่อนไปไหน จะไปทำธุระหรืออะไรก็ให้บอก แล้วเราจะได้ไม่เป็นหวง ไม่คิดมาก เขาได้สัญญากับเราว่าจะทำตาม
เรื่องนี้ก็จบไป ไม่มีอะไร
หลังจากนั้น เขาได้กลับมาทำงานตามปกติ แล้วก็เรื่อยมาจนถึงเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เขายุ่งมากขึ้น
มีวันนึง เราคุยกันตามปกติ จนอยู่ๆเขาก็หายไป เราก็งง แต่ไม่ได้คิดไร คิดแค่เขาคงทำงานอยู่ เราก็พิมพ์ไปล่วงหน้าบอก goodnight เขา จนเช้ามาเขาก็ยังไม่ตอบ เราก็รอและไปเรียนตามปกติ จนกลับมาบ่าย3กว่า เขาอ่านและไม่ตอบ เราก็เริ่มไปเรื่อยของเราและ จนในที่สุดก็พิมพ์น้อยใจไปสุดๆว่า เราเริ่มไม่มั่นใจในตัวเขา เราไม่ไว้ใจ
จนช่วงทุ่มกว่า เขาก็มาตอบ เขาบอกว่า เขาทำงานตั้งแต่เมื่อวาน พึ่งจะได้กลับมานอนเมื่อตอนบ่าย เขาไปคุมงานก่อสร้างสาขาใหม่มา และเขาก็รู้สึกไม่ดีมากที่เราบอกว่าเราไม่มั่นใจในตัวเขา
แล้วเราก็ทะเลาะกัน เขาบอกเขาไม่ชอบที่เราพูดว่าไม่มั่นใจ กับโกรธเขา เราก็ตกใจ จริงๆแล้วทุกอย่างเราก็คิดไปเองทั้งนั้น กลัวเขาไปมีคนอื่น กลัวเขาไปนู้นไปนี้ แต่จริงๆแล้วเขาทำงานมาเหนื่อยๆ ทำไมเราไปพูดแบบนั้น เราก็พยายามขอโทษเขาที่ใจร้อน พูดไม่คิดไป
จนมาเมื่อ3วันก่อน เขาก็ได้บอกกับเราว่า เขาไปนั้งคิดจริงจังกับเรื่องความสัมพันธ์ของเรากับเขามา เขาบอกว่าเขารับไม่ได้ (เราเคยปรึกษาเพื่อนที่เกาหลีมามั้ง เพื่อนๆก็บอกว่า ผู้ชายเกาหลีจะ sensitive มาก แต่เราก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะคิดว่าคงไม่ขนาดนั้นมั้ง จนได้มาเจอกับตัวเอง ด้วยความที่เราเป็นคนตรงๆแรงๆด้วย)
เขาขอเวลาอยู่กับตัวเอง เขาบอกว่ารักระยะทางไกล ต้องใช้ความเชื่อมั่นและไว้ใจอย่างมากที่สุด เวลาที่เราไปเที่ยวดื่ม เขายังไม่เคยว่า และไว้ใจเราตลอด ทำไมแค่นี้ถึงไม่ยอมไว้ใจเขา
เราก็ได้ระบายของเราที่เขาด้วยว่า แล้วทำไมเขาถึงไม่ทำตามสัญญามั้งละ จะไปทำงานก็แค่บอก จะได้ไม่เป็นห่วงนู้นนี้นั้น จากที่เขาโมโห เขาก็เบาลง และก็ตอบมาว่า บางทีเราก็ถูกในจุดๆเรา แต่เขาก็ยังติดใจในส่วนของเขาอยู่
หลังจากนั้น เขาบอกเขาขอเวลาทำใจ เขาบอกเขาจะไลน์มาหา และเขาก็บอกว่าไม่รู้เมื่อไหร่ แต่จะข้อความมาหาเอง
เรารอมาประมาณวันกว่าๆเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบ ก็กลัว คิดไปเรื่อย เราได้โพสรูปภาพข้อความว่ากลัวการเสียคุณไปบนเฟสบุ๊ค พร้อมแท๊กชื่อเขา
จนเช้าอีกวันนึง เขาไลน์มาว่า เมื่อเช้าเพื่อนของเขาโทรมาถามเขาเรื่องที่เราโพสและแท็กเขาไป เขาบอกว่าทำไมต้องให้คนอื่นรู้เรื่องที่เราทะเลาะกันด้วย เขาขอให้เรารอ แค่นั้น เราก็ได้แต่งอยๆ ทำไรไม่ได้ ก็เลยลบไปแล้วก็บอกเขาว่า โอเค เราจะรอ
เหตุการณ์นี้ทำให้เรารู้ว่าแค่วัฒธรรมเล็กน้อยๆ การพูดการกระทำเล็กๆน้อยๆที่ต่างกัน ก็มีผลได้
ถึงตอนนี้ผ่านมาไม่กี่วัน เราก็ยังไม่ได้คุยกับเขา ไลน์ไปบอกฝันดี หรืออะไรต่างๆเขาก็ไม่อ่าน ไม่ตอบ จุดๆนี้เราควรรอเขาไหม หรือเราควรจะลืม
เรามั่นใจได้ว่าเขาไม่ได้มีคนอื่น เพราะอะไรหลายๆอย่างที่เรารู้มันบอก
เราก็ไม่แน่ใจว่าจะต้องรอถึงเมื่อไหร่
ถ้าเรามั่นใจว่าเขาจะกลับมา เราก็พร้อมจะรอ แต่ก็ไม่มีใครบอกได้นอกจากตัวเขา
ถ้าเขาบอกให้รอ เลือกที่จะรอหรือเลือกที่จะลืม
ความรักของเรามาได้ไม่นานมากสำหรับคนอื่นๆ ได้4เดือนกว่าๆเองค่ะ
เรากับเขาเจอกันไม่บ่อย เพราะเขาติดงานตลอด เป็นคนบ้างานมากๆ เขาเคยบินมาหาได้2ครั้ง ก็ไม่มีอะไร ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ
ช่วงแรกๆของเขา ยังมีเวลาว่างคุย ทำนู้นทำนี้ได้ วีดีโอคอลได้
พอช่วงหลังๆ ประมาณช่วงกลางเมษายน เขาก็ทำโปรเจคใหม่ เปิดเปิดร้านสาขาใหม่เพิ่ม เขาก็เลยยุ่งขึ้นมาก เราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะเข้าใจในตัวเขา และเราก็ได้ให้เวลาเขาทำธุรกิจของเขาไป
หลังจากนั้น เขาได้จองตั๋วบินมาไทย เราก็ดีใจมากจะได้เจอกัน แต่สรุปแล้ว วันบิน คุณปู่ของเขาเสีย เขาเลยต้องยกเลิกบิน ยกเลิกโรงแรม เพื่อนเขาก็ต้องยกเลิกตามด้วย ด้วยความที่เราผิดหวังมาก เราก็เลยงอลเขา ที่เขามาไม่ได้ แต่ก็พยายามไม่งอลเพราะเขามีเหตุผลที่มาไม่ได้จริงๆ แต่ด้วยประสาความเป็นเด็กอยู่ก็เลยมีโว้ยวาย
ช่วงงานศพ อยู่เขาก็หายไปค่ะ ปกติเขาจะติดต่อเราตลอด แต่ครั้งนี้เขาหายไปเป็นวัน ด้วยความที่เราไม่รู้ว่าวัฒนธรรมงานศพที่เกาหลีเป็นอย่างไร เราก็เลยโว้ยวาย พิมพ์บอกเขาไปว่าเราโกรธแล้ว รอเขาตอบ พอสักเช้าอีกวันนึง เขาก็ตอบ เขาบอกเขาจัดงานศพอยู่แล้วก็ขอโทษที่ไม่ได้ตอบ
เราได้บอกเขาไปว่า เราไม่ขอให้ตอบตลอดเวลาหรอก ขอแค่ก่อนไปไหน จะไปทำธุระหรืออะไรก็ให้บอก แล้วเราจะได้ไม่เป็นหวง ไม่คิดมาก เขาได้สัญญากับเราว่าจะทำตาม
เรื่องนี้ก็จบไป ไม่มีอะไร
หลังจากนั้น เขาได้กลับมาทำงานตามปกติ แล้วก็เรื่อยมาจนถึงเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เขายุ่งมากขึ้น
มีวันนึง เราคุยกันตามปกติ จนอยู่ๆเขาก็หายไป เราก็งง แต่ไม่ได้คิดไร คิดแค่เขาคงทำงานอยู่ เราก็พิมพ์ไปล่วงหน้าบอก goodnight เขา จนเช้ามาเขาก็ยังไม่ตอบ เราก็รอและไปเรียนตามปกติ จนกลับมาบ่าย3กว่า เขาอ่านและไม่ตอบ เราก็เริ่มไปเรื่อยของเราและ จนในที่สุดก็พิมพ์น้อยใจไปสุดๆว่า เราเริ่มไม่มั่นใจในตัวเขา เราไม่ไว้ใจ
จนช่วงทุ่มกว่า เขาก็มาตอบ เขาบอกว่า เขาทำงานตั้งแต่เมื่อวาน พึ่งจะได้กลับมานอนเมื่อตอนบ่าย เขาไปคุมงานก่อสร้างสาขาใหม่มา และเขาก็รู้สึกไม่ดีมากที่เราบอกว่าเราไม่มั่นใจในตัวเขา
แล้วเราก็ทะเลาะกัน เขาบอกเขาไม่ชอบที่เราพูดว่าไม่มั่นใจ กับโกรธเขา เราก็ตกใจ จริงๆแล้วทุกอย่างเราก็คิดไปเองทั้งนั้น กลัวเขาไปมีคนอื่น กลัวเขาไปนู้นไปนี้ แต่จริงๆแล้วเขาทำงานมาเหนื่อยๆ ทำไมเราไปพูดแบบนั้น เราก็พยายามขอโทษเขาที่ใจร้อน พูดไม่คิดไป
จนมาเมื่อ3วันก่อน เขาก็ได้บอกกับเราว่า เขาไปนั้งคิดจริงจังกับเรื่องความสัมพันธ์ของเรากับเขามา เขาบอกว่าเขารับไม่ได้ (เราเคยปรึกษาเพื่อนที่เกาหลีมามั้ง เพื่อนๆก็บอกว่า ผู้ชายเกาหลีจะ sensitive มาก แต่เราก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะคิดว่าคงไม่ขนาดนั้นมั้ง จนได้มาเจอกับตัวเอง ด้วยความที่เราเป็นคนตรงๆแรงๆด้วย)
เขาขอเวลาอยู่กับตัวเอง เขาบอกว่ารักระยะทางไกล ต้องใช้ความเชื่อมั่นและไว้ใจอย่างมากที่สุด เวลาที่เราไปเที่ยวดื่ม เขายังไม่เคยว่า และไว้ใจเราตลอด ทำไมแค่นี้ถึงไม่ยอมไว้ใจเขา
เราก็ได้ระบายของเราที่เขาด้วยว่า แล้วทำไมเขาถึงไม่ทำตามสัญญามั้งละ จะไปทำงานก็แค่บอก จะได้ไม่เป็นห่วงนู้นนี้นั้น จากที่เขาโมโห เขาก็เบาลง และก็ตอบมาว่า บางทีเราก็ถูกในจุดๆเรา แต่เขาก็ยังติดใจในส่วนของเขาอยู่
หลังจากนั้น เขาบอกเขาขอเวลาทำใจ เขาบอกเขาจะไลน์มาหา และเขาก็บอกว่าไม่รู้เมื่อไหร่ แต่จะข้อความมาหาเอง
เรารอมาประมาณวันกว่าๆเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบ ก็กลัว คิดไปเรื่อย เราได้โพสรูปภาพข้อความว่ากลัวการเสียคุณไปบนเฟสบุ๊ค พร้อมแท๊กชื่อเขา
จนเช้าอีกวันนึง เขาไลน์มาว่า เมื่อเช้าเพื่อนของเขาโทรมาถามเขาเรื่องที่เราโพสและแท็กเขาไป เขาบอกว่าทำไมต้องให้คนอื่นรู้เรื่องที่เราทะเลาะกันด้วย เขาขอให้เรารอ แค่นั้น เราก็ได้แต่งอยๆ ทำไรไม่ได้ ก็เลยลบไปแล้วก็บอกเขาว่า โอเค เราจะรอ
เหตุการณ์นี้ทำให้เรารู้ว่าแค่วัฒธรรมเล็กน้อยๆ การพูดการกระทำเล็กๆน้อยๆที่ต่างกัน ก็มีผลได้
ถึงตอนนี้ผ่านมาไม่กี่วัน เราก็ยังไม่ได้คุยกับเขา ไลน์ไปบอกฝันดี หรืออะไรต่างๆเขาก็ไม่อ่าน ไม่ตอบ จุดๆนี้เราควรรอเขาไหม หรือเราควรจะลืม
เรามั่นใจได้ว่าเขาไม่ได้มีคนอื่น เพราะอะไรหลายๆอย่างที่เรารู้มันบอก
เราก็ไม่แน่ใจว่าจะต้องรอถึงเมื่อไหร่
ถ้าเรามั่นใจว่าเขาจะกลับมา เราก็พร้อมจะรอ แต่ก็ไม่มีใครบอกได้นอกจากตัวเขา