สวัสดีครับ
กระทู้นี้ ถ้าไร้สาระไปผมขอโทษนะครับ แต่ผมไม่รู้จะระบายที่ไหน และตามหาเธอที่ไหน
เล่าเลยนะครับ
เมื่อวันที่6เมษายน เวลาประมาณ 7โมงเช้าที่ผ่านมาผมเจอผญ.คนนี้ที่กำลังตามหาแถวBTS หมอชิต วันนั้นผมกำลังไปรับเพื่อนครับ
ครั้งแรกที่ผมเห็นเธอผมตกใจมาก เธอสะบักสะบอมขึ้นBTSมาเลยครับ ขาเขียวมาก เลือดออก หน้าช้ำ ไม่รู้ไปฟัดกับใครมา 5555
เธอน่ารัก ผมยาว ไว้หน้าม้า ผมดำเกือบๆเทา ตาโต
หุ่นอวบๆเกือบอ้วน555 แต่ก็นะ ผมชอบเธอครับ
ผมแอบมองเธออยู่นาน จนผมเริ่มสังเกตุเห็นบางคน
มองเธอแปลกๆ (สงสัยจากแผลเธอมั้งครับ)
ผมเลยพาเพื่อนขยับๆเข้าไปใกล้ๆเธอ ทำทีว่าคนเยอะ เริ่มเบียดๆกัน ที่ผมทำคือ...
ผมยืนบังขาเธอไว้ ตอนนั้นเธอกำลังนั่ง
(ดูแมนไปเลยเนาะ ^^)
จนBTSมาลงที่ วุฒากาศ ผมลงสถานีนี้ เธอก็ลงที่นี่
เพื่อนผมบอกให้ไปขอเบอร์เลย แต่ผมไม่กล้า จนปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป
9เมษายน ประมาน 2ทุ่ม ผมได้เจอเธออีก ที่BTS วุฒากาศแหละครับ เธอขึ้นมานั่งข้างๆผมพอดี
(555 แอบเขิน)
ตอนนั้นผมเห็นเธอลงที่ศาลาแดง ผมก็บ้าจี้แอบลงด้วย ผมตามเธอไปห่างๆจนถึงสวนลุมพินี ที่วันนั้นมีงานเบียร์ช้าง ผมละสายตาไปแปบเดียวเอง เธอหายไปแล้ว ผมเลยกลับบ้าน
จากนั้นมา ช่วงค่ำๆผมเห็นเธอประจำเลยที่BTS วุฒากาศ
ผมทำงานที่ช่องนนทรี แต่บัานผมอยู่แถวเทอดไท บางวันผมเห็นเธอนั่งBTSไปสยาม ผมก็แอบตามเธอไปนะครับ ผมแอบมองห่างๆ ในใจผมทำไมคิดตลอดเวลาไม่รู้ว่ากลัวเธอเป็นอันตราย เธอไปเดินสยาม ผมยังแอบเดินห่างๆเธอเลย 5555
(เหมือนคนโลกจิต)
จนมาวันที่14เมษา ผมเจอเธออีก แต่เป็นวันสุดท้าย T.T ผมกำลังเดินทางไปเล่นน้ำที่สยาม พอผมเห็นเธอ ผมรีบตามเธอไปBTS สายบางหว้า
เธอก้มหน้ากดโทรศัพท์อย่างเมามันส์ พอมาถึงวงเวียนใหญ่คนเริ่มน้องลง ผมก็ไปนั่งใกล้ๆเธอ จังหวะนั้นโทรศัพท์เธอตกมาตรงเท้าผม สิ่งที่ผมเห็น มันหงายอยู่พร้อมกับหน้าโปรไฟล์เฟสเธอ
ผมก็เลยเก็บให้ แล้วจำชื่อเฟสเธอ ตอนที่เก็บให้ เธอยื่นมือมารับแล้วยิ้มนิด พร้อมพูดว่าขอบคุณ
แล้วหลังจากนั้น ผมไม่เจอเธออีกเลย
ผมพยายามหาเธอจากเฟสที่ผมจำ แต่ก็ไม่เจอ เพื่อนผมบอกว่า ถ้าเธอปิดไว้ ก็หาไม่เจอ หรือถ้าอยู่ในระหว่างเปลี่ยนชื่อก็หาไม่เจอ
ชื่อเฟสเธอ แปรงฟันแล้วแต่ทำไมยังเป็น....
ผมก็จำได้แค่นี้
ถ้าเธอเข้าอ่าน แล้วไม่พอใจผม ผมขอโทษนะครับ ผมแค่อยากรู้จักเธอ อยากรู้ชื่อ ไม่ได้มีจุดประสงค์ไม่ดีอะไรเลย
เหตุผลที่อยากเจอ
1. วันที่12 เธอลืมถุงโดนัทไว้ตรงที่นั่งช่องนนทรี
2. เธอไม่สวยมาก แต่ใจเธอสวย เธอช่วยคนแก่ถือของ ลุกให้เด็กนั่ง ทั้งๆที่ขาเธอเป็นแผล
และ 3. ผมชอบเธอครับ
ผมแอบชอบผญ.คนนึง แต่ผมไม่รู้จะหาเขาได้ที่ไหน T.T
กระทู้นี้ ถ้าไร้สาระไปผมขอโทษนะครับ แต่ผมไม่รู้จะระบายที่ไหน และตามหาเธอที่ไหน
เล่าเลยนะครับ
ครั้งแรกที่ผมเห็นเธอผมตกใจมาก เธอสะบักสะบอมขึ้นBTSมาเลยครับ ขาเขียวมาก เลือดออก หน้าช้ำ ไม่รู้ไปฟัดกับใครมา 5555
หุ่นอวบๆเกือบอ้วน555 แต่ก็นะ ผมชอบเธอครับ
ผมแอบมองเธออยู่นาน จนผมเริ่มสังเกตุเห็นบางคน
มองเธอแปลกๆ (สงสัยจากแผลเธอมั้งครับ)
ผมเลยพาเพื่อนขยับๆเข้าไปใกล้ๆเธอ ทำทีว่าคนเยอะ เริ่มเบียดๆกัน ที่ผมทำคือ...
(ดูแมนไปเลยเนาะ ^^)
จนBTSมาลงที่ วุฒากาศ ผมลงสถานีนี้ เธอก็ลงที่นี่
เพื่อนผมบอกให้ไปขอเบอร์เลย แต่ผมไม่กล้า จนปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป
(555 แอบเขิน)
ตอนนั้นผมเห็นเธอลงที่ศาลาแดง ผมก็บ้าจี้แอบลงด้วย ผมตามเธอไปห่างๆจนถึงสวนลุมพินี ที่วันนั้นมีงานเบียร์ช้าง ผมละสายตาไปแปบเดียวเอง เธอหายไปแล้ว ผมเลยกลับบ้าน
จากนั้นมา ช่วงค่ำๆผมเห็นเธอประจำเลยที่BTS วุฒากาศ
ผมทำงานที่ช่องนนทรี แต่บัานผมอยู่แถวเทอดไท บางวันผมเห็นเธอนั่งBTSไปสยาม ผมก็แอบตามเธอไปนะครับ ผมแอบมองห่างๆ ในใจผมทำไมคิดตลอดเวลาไม่รู้ว่ากลัวเธอเป็นอันตราย เธอไปเดินสยาม ผมยังแอบเดินห่างๆเธอเลย 5555
(เหมือนคนโลกจิต)
เธอก้มหน้ากดโทรศัพท์อย่างเมามันส์ พอมาถึงวงเวียนใหญ่คนเริ่มน้องลง ผมก็ไปนั่งใกล้ๆเธอ จังหวะนั้นโทรศัพท์เธอตกมาตรงเท้าผม สิ่งที่ผมเห็น มันหงายอยู่พร้อมกับหน้าโปรไฟล์เฟสเธอ
ผมก็เลยเก็บให้ แล้วจำชื่อเฟสเธอ ตอนที่เก็บให้ เธอยื่นมือมารับแล้วยิ้มนิด พร้อมพูดว่าขอบคุณ
ผมพยายามหาเธอจากเฟสที่ผมจำ แต่ก็ไม่เจอ เพื่อนผมบอกว่า ถ้าเธอปิดไว้ ก็หาไม่เจอ หรือถ้าอยู่ในระหว่างเปลี่ยนชื่อก็หาไม่เจอ
ชื่อเฟสเธอ แปรงฟันแล้วแต่ทำไมยังเป็น....
ผมก็จำได้แค่นี้
1. วันที่12 เธอลืมถุงโดนัทไว้ตรงที่นั่งช่องนนทรี
2. เธอไม่สวยมาก แต่ใจเธอสวย เธอช่วยคนแก่ถือของ ลุกให้เด็กนั่ง ทั้งๆที่ขาเธอเป็นแผล
และ 3. ผมชอบเธอครับ