รายได้ไม่พอรายจ่าย รถโดนยึด บ้านกำลังจะโดนยึด

ตอนนี้อายุ 30 ปลาย ๆ แล้วค่ะ ตั้งแต่เรียนจบมาก็ไม่เคยไปทำงานที่ไหน ที่บ้านทำกิจการเล็ก ๆ ก็ช่วยงานที่บ้านพักนึงแล้วแยกมาทำงานเอง จากวันนั้นถึงวันนี้ทำมา 16 ปี ยังไม่เคยเปลี่ยนงาน
ตอนแรกแฟนทำงานตามสายที่เรียนมาค่ะ แต่ด้วยสายงานของเขาต้องย้ายงานบ่อย ๆ แล้วมีแต่งานออกต่างจังหวัด พอมีลูกเลยให้แฟนออกจากงานมาช่วยงานที่บ้าน อยู่มาจนลูก 2 เก็บหอมรอมริบ + กู้ธนาคาร ซื้อบ้าน ซื้อรถ ซื้อที่สร้างโรงงานเล็ก ๆ ใหม่ งานดี ครอบครัวอบอุ่น
จนประมาณปลาย ๆ ปีที่แล้ว เริ่มรู้สึกว่างานไม่ค่อยมี รายได้เริ่มไม่พอรายจ่าย รถ เงินกู้ บ้านเริ่มไม่ได้จ่าย เราประกาศขายบ้านหนึ่งหลัง เนื่องจากพยายามเอาเข้าธนาคารเพื่อกู้เงินมาหมุน แต่ไม่ผ่านธนาคารแนะนำว่าให้ขายไปเลยก็เลยประกาศขาย จากวันนั้นประกาศขายบ้านเพิ่มอีกหลังเป็น 2 หลัง ยังคงขายไม่ได้ และยังประกาศขายที่เพิ่มอีก ทุกอย่างยังคงเงียบมาก  เงียบ ไม่มีสัญญาณตอบรับจากการประกาศขาย ทรมานใจนะกับการที่ต้องขายสมบัติที่สร้างมากับมือ แต่ไม่รู้จะทำยังไง ขนาดบ้าน ทำเลก็โอเค ขายราคาถูกมาก ๆ ก็ยังขายไม่ได้เลย แล้วมาท้องลูกอีกคน เครียดหนักกว่าเดิม เราเริ่มกู้เงินนอกระบบมาหมุน และลงทุนเพิ่ม แต่ไม่มีอะไรดีขึ้น กลายเป็นเพิ่มภาระส่งหนี้นอกระบบมาอีก 1 ตัว นอนร้องไห้แทบจะทุกคืน เกิดมาไม่เคยเจออะไรแบบนี้ กระปุกออมสินลูกยืมมาใช้จนหมด  ไม่มีเงินถึงขนาดเก็บเหรียญซื้อของ 20  30 บาท ร้องไห้
หนี้นอกระบบที่เรายืมมาเราก็ไปลงทุนเพิ่มในส่วนอื่น คิดว่าถ้ามีรายได้เพิ่มน่าจะดี เหมือนสวรค์แกล้ง งานที่เราจับใหม่เจ๊งไม่เป็นท่า เราได้แต่อึ้ง และดูมันพินาศไปกับตาพร้อมกับดอกเบี้บที่ให้เราส่งแต่ละเดือนเพิ่มขึ้น
ล่าสุดเราโดนยึดรถไปสด ๆ ร้อน  ตอนแรกก็คิดว่าจะหมดอะไรให้มันหมดไป เราจะเหลือชีวิตกะครอบครัวไว้ พยายามปลง พอไม่มีรถลำบากมาก ลูกก็เล็กเพิ่งคลอด ไปไหนมาไหนลำบากมาก เครียดมาคิดว่า เราจะทำอะไรได้บ้างไหม หรือเราต้องนั่งดูทุกอย่างที่เราสร้างมากับมือค่อย ๆ โดนยึดไปทีละอย่าง ช่วงนี้ร้องไห้บ่อยมาก ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็น เราไม่รู้ว่าเราต้องทำยังไง ตอนนี้แฟนทำงานคนเดียวงานแทบไม่มีเข้ามาเลย เราก็ลูกอ่อนทำงานยังไม่ได้ ตอนนี้คิดว่าจะปิดกิจการ ไปสมัครงานเป็นลูกจ้างเขายังจะพอมีรายได้เข้าบ้านบ้าง หรือไม่ก็ไปขับแท็กซี่ ดีกว่าอยู่แบบไม่มีเงินเข้าบ้านเลย
ตอนนี้ไม่รู้จริง ๆ ค่ะว่าชีวิตจะเป็นยังไง ถ้าโดนยึดบ้านจะเอาลูกไปอยู่ที่ไหน มองหน้าลูกแล้วได้แต่แอบน้ำตาซึม ก่อนหน้านี้ก็ก็อกน้ำตาแตกต่อหน้าลูก คือมันไม่ไหวแล้วจริง ๆ ค่ะ คิดไม่ออกเลยว่าชีวิตจะเป็นยังไงต่อไป จะไปพึ่งพาใครทุกคนก็แย่ ๆ กันหมด พี่น้องก็ทำกิจการเดียวกับเราค่ะ แย่ไปตาม ๆ กัน หวังพึ่งใครไม่ได้เลยค่ะ ไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหน ไม่รู้พรุ่งนี้จะเป็นยังไง ไม่เคยเกิดมาเจออะไรแบบนี้ พยายามตั้งรับแต่ตอนนี้ท้อมากค่ะ อาทิตย์หน้าจะเปิดเทอมแล้ว ยังไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้า อุปกรณ์การเรียนให้ลูกเลยค่ะ ร้องไห้
ขอบคุณทุกความคิดเห็นและแรงใจ มันอาจจะเป็นอะไรที่เราไม่เคยเจอ จากคนที่มีรายจ่าย(ใช้คำว่ารายจ่ายดีกว่ารายรับนะคะ) เดือนละแสนอัพ ไม่เคยเดือดร้อน แล้วตอนนี้รายได้หลักหมื่นยังหาไม่ได้ เครียดมากค่ะ เคยคิดว่า ไม่เหลืออะไรก็ช่างมัน อย่างน้อยชั้นยังเหลือชีวิตและครอบครัว จะหมดอะไรให้มันหมดไป ครอบครัวเรายังอยู่ คงไม่มีใครล้มตลอดชีวิต ถูกฟ้องก็แค่คดีแพ่ง มีเมื่อไหร่เราก็จะจ่าย แต่พอรถโดนยึดเท่านั้นแหละค่ะ มันเหมือนเรากำลังเจอกับอะไรไม่รู้ที่เราไม่เคยเจอ รู้สึกสะเทือนค่ะ
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่