อ่านขำๆนะครับ ผมจีบสาวเซเว่นชื่อจอยเมื่อนานมาแล้ว ผมมักจะเลิกงานดึกต้องมาแวะเซเว่นทุกคืนเพื่อหาของกิน และก็จีบเธอชวนคุยซื้อของมาฝากแต่เธอเมินหนีตลอด บางครั้งก็มุดเค้าเตอร์หนี(แอบเห็น) ผมนั่งเป็นชั่วโมงเธอก็แอบตรงนั้น (ตอนดึกๆไม่ค่อยมีลูกค้า) ชวนคุยก็เหมือนไม่อยากคุยด้วย
จนเวลาผ่านไปเมื่อรู้ว่าเธอไม่รักก็ลามือตอนนั้นไม่กล้าไปเซเว่นนั้นอีกเลยเพราะอาย(ตัวเองที่จีบเค้าแล้วเค้าไม่เอา)
จนเกิดน้ำท่วมใหญ่จอยคงกลับบ้านและเราก็ไม่ได้เจอกันอีก จนผมเล่นเฟสและเจอกับแฟนเรานัดเจอกันคบกันและอยู่ด้วยกัน แฟนย้ายมาอยู่ด้วยและวันนึงจอยก็กลับมา เธอมองผมและยิ้มให้ทุกครั้งที่เจอกันในเซเว่น แต่ผมเฉยๆนะครับไม่ได้รู้สึกอะไรไม่ได้ยิ้มตอบหรืออะไร(ตอนแรกคิดว่าเค้าทักทายตามภาษาคนรู้จักเคยจีบ) แต่บ่อยเข้าชักยังไง....
จนวันนึงขณะที่จอยกำลังยิ้มา แฟนผมก็เดินมาแล้วพูดว่า "ตัวเองเอานี่นะ...."
จอยหุบหน้าเดินหนีเลย...
เอาจริงตอนนั้นผมชอบเธอมากนะแต่ทำไงได้เธอไม่รักผมนี่นา พอผมมีแฟนมีคนที่มารักผมแล้วผมคงไม่กลับไปหรอก
ปัจจุบันจอยไม่ยิ้มแล้วกลับเฉยเมยไม่สนใจผมอีกเลย ฮา...
เคยไม๊ที่จีบเค้าแล้วเค้าไม่รัก พอเรามีแฟนแล้วดันจะมาชอบเรา
จนเวลาผ่านไปเมื่อรู้ว่าเธอไม่รักก็ลามือตอนนั้นไม่กล้าไปเซเว่นนั้นอีกเลยเพราะอาย(ตัวเองที่จีบเค้าแล้วเค้าไม่เอา)
จนเกิดน้ำท่วมใหญ่จอยคงกลับบ้านและเราก็ไม่ได้เจอกันอีก จนผมเล่นเฟสและเจอกับแฟนเรานัดเจอกันคบกันและอยู่ด้วยกัน แฟนย้ายมาอยู่ด้วยและวันนึงจอยก็กลับมา เธอมองผมและยิ้มให้ทุกครั้งที่เจอกันในเซเว่น แต่ผมเฉยๆนะครับไม่ได้รู้สึกอะไรไม่ได้ยิ้มตอบหรืออะไร(ตอนแรกคิดว่าเค้าทักทายตามภาษาคนรู้จักเคยจีบ) แต่บ่อยเข้าชักยังไง....
จนวันนึงขณะที่จอยกำลังยิ้มา แฟนผมก็เดินมาแล้วพูดว่า "ตัวเองเอานี่นะ...."
จอยหุบหน้าเดินหนีเลย...
เอาจริงตอนนั้นผมชอบเธอมากนะแต่ทำไงได้เธอไม่รักผมนี่นา พอผมมีแฟนมีคนที่มารักผมแล้วผมคงไม่กลับไปหรอก
ปัจจุบันจอยไม่ยิ้มแล้วกลับเฉยเมยไม่สนใจผมอีกเลย ฮา...