ชวนมาแลกเปลี่ยนความคิดค่ะ #ทำไมผู้ปกครองบางคนถึงไม่อนุญาตให้ลูกหลานเรียนศิลปะคะ?

อันนี้เป็นกระทู้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันนะคะ ( อย่าตีกันเองนะคะ ขจกท.ขอร้อง )
พอดีว่าจขกท.เคยได้รับหน้าที่สำรวจความคิดเห็นของผู้ปกครอง vs นักเรียน ในสเกลเล็กๆ เรื่องการอนุญาตการเข้าเรียนคณะทางศิลปะค่ะ
เป็นแบบสอบถามให้ทั้งผู้ปกครองของนักศึกษาที่อนุญาตให้ลูกหลานของตนเข้าเรียน และไม่อนุญาตให้เข้าเรียน และนักเรียนที่ประสงค์อยากเข้าเรียนสาขาทางศิลปะและนักศึกษาคณะสายนี้ที่กำลังศึกษาอยู่ ได้ลองทำกันดูค่ะ

จขกท.ได้ตัวอย่างข้อมูลมาเพียง 60 ตัวอย่าง ( ซึ่งก็ทราบดีว่าเป็นตัวอย่างที่น้อยมากๆ เลยลองแพร่หัวข้อนี้มาให้ช่วยเสนอความคิดเห็นต่างๆกันค่ะ )
โดยเหตุผลสองอันดับแรกของผู้ปกครองที่ให้มาเหมือนกันคือ
1. ไม่มั่นคง จบไปจะทำอะไร..?
2. ไม่ทราบว่าศิลปะเอาไปทำอะไรได้บ้าง..

#โดยลำดับต่อๆมาคือยังติดภาพลักษณ์ว่าเด็กอาร์ตจะดูกินเหล้าเมายา เป็นคนไม่ดี และความจำเป็นทางทุนทรัพย์ ทั้งค่าเทอมค่าอุปกรณ์ที่ใช้ระหว่างเรียนมากมาย ซึ่งเหตุผลข้อหลัง จขกท.จะขอไม่กล่าวถึงเพราะเป็นความจำเป็นทางการเงินของครอบครัว

ส่วนเหุผลของเด็กที่สนใจให้ความสนใจ ให้เหตุผลที่อยากเข้าศึกษามาสองอันดับแรกคือ..
1. คิดว่าเป็นวิชาที่มีอิสระ เป็นตัวของตัวเอง
2. คิดว่าเรียนง่าย ไม่ต้องเรียนเลข หรือวิชาที่ไม่ชอบ
#ลำดับรองลงมาคือทำตามความฝัน อยากที่จะเป็น ทั้งที่รู้อาชีพที่ตนจะเป็นและมุ่งว่าจะค้นหาสิ่งที่ตนถนัดในมหาลัย

จขกท.เลยมาขอความกรุณาขอความคิดเห็นของท่านที่ผ่านไปผ่านมา ทดลองออกความคิดเห็น ว่านอกจากปัญหาความไม่รู้ของผู้ปกครองที่ไม่รู้ว่าส่งบุตรหลานเข้าไปเรียนในนั้นแล้วจะเอาไปทำอะไรได้ และความไม่รู้ของเด็กเองที่ไม่รู้ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะต้องเข้าไปเจออะไร เจรจากับพ่อแม่โดยใช้อารมณ์หรือไม่ชัดเจนในตัวเองแล้ว หรือ...อคติของผู้ปกครองต่อวิชาและสาขาเหล่านี้
ท่านเล็งเห็นปัจจัยอื่นๆที่ทำให้เกิดความไม่เข้าใจกันระหว่างเด็กกับผู้ปกครองเรื่องนี้อีกไหมคะ
แล้วคิดว่าจะมีวิธีไหนที่ช่วยให้ทั้งคู่เข้าใจกันได้ง่ายขึ้น..?

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่