ใครเคยคิดอะไรคนเดียวจนเขินอาย แล้วเผลอพูดคนเดียว และทำอะไรเปิ่นๆ บ้างมั๊ยครับ

สารภาพเลยว่าเราเสพติดการทำแบบนี้มากค่ะ มันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เรารู้สึกสงบ จากความเครียดต่างๆ จู่ๆก็คิดได้ ว่า ถ้าสมมุติวันหนึ่งเราไปทำอะไรแบบนี้แล้วเผลอทำไปมากกว่าที่ตัวเองคุมไหว เช่น เผลอกรีดลึกไป

ด้วยความสงสัย ว่าแต่ละคนจะคิดเห็นยังไงบ้าง หลายคนชอบเรียกร้องความสนใจด้วยการกระทำอะไรเปิ่นๆ หรือไปทางน่าอาย อยากเป็นจุดสนใจ พอมีคนมองก็ทำเขินทั้งๆที่ตัวเองก็เรียกร้องความสนใจ พฤติกรรมย้อนแย้งนี้ทุกคน

อันนี้เกิดกับรุ่นพี่คนเดิมที่เราชอบตั้งกระทู้ถึง ปฏิเสธไม่ได้ว่านานไปยิ่งเริ่มรู้สึกดีกับเขา (เหตุผลไม่เล่าละกันไม่ใช่ประเด็น) แต่เวลาอยู่ด้วยกันทุกทีเราเผลอเปิ่นใส่เขาทุกทีไป - มีครั้งหนึ่งไปต่างจัง

ระหว่าง -เผลอผายลมในทีาสาธารณะโดยไม่ได้ตั้งใจ -เผลอ ขำ เรื่องที่อยู่ในสมอง อยู่ดีๆก็ ปิ๊ง ขึ้นมาแบบไม่ได้ตั้งตัว ในที่สาธรณะ เราควรจะ เขินอาย อันไหนมากกว่ากัน 😆😆😆😆🤣🤣🤣🤣🤣

จะได้ไมน่าาาา

เผลอส่งรูปด้านหน้าบัตรประชาชนพร้อมลายมือชื่อให้มิจฉาชีพเเต่เเค่เฉพาะด้านหน้านะครับเเบบไม่ได้ปิดอะไรเลยอยากรู้ว่ามันจะเป็นอะไรมั๊ยครับตอนนี้กังวล

หรือถึงขั้นไปถึงลงไม้ลงมือ ตะโกนด่าไล่หลัง ไล่ออกจากบ้าน เอาเราไปโพทนา เสียๆ หายๆ ด่าเราเสียงดังจนอายคน จนดูเหมือนหมดกำลังใจจะไปต่อ หาทางออกด้วยกันยาก ไม่ได้มองไปทางเดียวกันกับเรา เขาว่าทะเลาะกับใคร ก

เผลอแปล๊บเดียวคำศักดิ์สิทธิ์นี้ก็ใช้มาจะครบ 20 ปีแล้ว โดนกันไปถ้วนหน้าทั้งแดงทั้งส้ม สมมติอนาคตรอันใกล้สีม่วงชนะเลือกตั้งเป็นเสียงส่วนใหญ่ ก็คงไม่แคล้วชังชาติ ชัวร์ เหมือนผีจับยัด