ผมเป็นสามีที่ไม่ดีพอใช่ไหม!!!

สวัสดีครับ คือผมก็เป็นคนธรรมดาคนนึง ประกอบอาชีพเกษตรกร และมีรายได้เสริมคือรับจ้างทั่วไป งานหนักก็เอางานเบาก็ไม่เกี่ยง ผมมีภรรยาหนึ่งคน (ก็ควรจะมีแค่นั้นแหละนะ) กับลูกชายอีกหนึ่งคน แรกๆที่เริ่มอยู่ด้วยกันกับภรรยา ผมทำงานร้านขายวัสดุก่อสร้าง เริ่มจากตำแหน่งล่างสุด จนไต่เป็นหัวหน้าสาขา การเงินไม่ฝืดเคืองเพราะมีทั้งเงินเดือนและคอมมิชชั่น ส่วนภรรยาผมไม่สะดวกทำงานเพราะมีปัญหาโรคประจำตัว แต่เขาก็ทำหน้าที่แม่บ้านให้อย่างดีแล้วสำหรับผม เราสองคนมีความสุขดีตอนนั้นภรรยาฝกำลังตั้งท้องอยู่ จนกระทั่งร้านเริ่มซบเซาเพราะเจ้าของบริหารไม่เป็น ผมก็ถูกเลือกเป็นตัวเลือกแรกๆ ที่ถูกขอให้ออกเพื่อลดภาระค่าใช้จ่าย (แล้วมันก็เจ๊งในสามเดือนให้หลัง) ผมก็ต้องเปลี่ยนงานไปรับจ้างส่งน้ำ ที่บ้านผมไม่ได้ร่ำรวย แค่พออยู่พอกิน ผมเลยไม่ค่อยมีสิทธิ์เลือกงานเท่าไหร่นัก จนลูกคลอดออกมา เริ่มรู้สึกว่าการรับจ้างอย่างเดียวเริ่มมองไม่เห็นอนาคต พอดีกับมีที่นาที่ให้เขาเช่าอยู่ เลยเริ่มหัดทำนา จุดเปลี่ยนคิดว่าน่าจะเริ่มแบบนั้น ผมมีเวลาให้ภรรยาน้อยลง เพราะไม่ค่อยมีวันหยุดตายตัว ทำงานรับจ้างรายวันวันไหนไปก็อิ่มท้อง วันไหนไม่ไปก็ขาดรายได้มีแต่รายจ่าย เลิกงานต้องไปดูทุ่ง วันไหนหยุดไม่เคยได้อยู่บ้านเต็มวัน แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังกลับบ้าน กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาทุกเย็น ยังรักและซื่อสัตย์ ขยันทำมาหากินตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน เหล้าก็นานๆกินที ปีนึงนับครั้งได้ บุหรี่ก็ไม่สูบ ผมมองครอบครัวแล้วผมรู้สึกมีความสุขกับสิ่งที่ทำ แต่ภรรยาผมกลับมองทุกอย่างแคบลง ครอบครัวเหมือนมีเขาคนเดียวที่ไม่มีความสุข  เคยคุยกันหลายครั้งจบลงที่ความไม่เข้าใจ สมาชิกท่านอื่นคิดว่าผมพลาดจุดไหนไป ผมโฟกัสที่ครอบครัวมันผิดหรือไม่

ปล. ครั้งแรกครับ ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยครับ