เคยเป็นห่วงมากๆจนอยากเป็นคนดูเเลเองมั้ยครับ

คือเรื่องมันมีอยู่ว่ามีผู้หญิงคนนึงตอนเเรกเป็นแฟนเพื่อนผมเเล้วเหมือนคบกันได้สักพักไม่นานเพื่อนผมก็เลิกด้วยเหตุผลแปลกๆผญคนนั้นก็ตามง้อเพื่อนผมเเล้วก็หาทางติดต่อกับเพื่อนผมแล้วก็มาปรึกษาผมครับผมก็ให้คำปรึกษาตามปกติ เขาก็พยายามอยู่สักพักนึง เหมือนทีเเต่คนบอกให้เขาเลิกพยายามเถอะ เเล้วเวบาก็ผ่านไปสักพังนึงผุ้หญิงคนนั้นก็ได้เจอกับผู้ชายอีกคนนึงซึ่งตอนเเรกก็คุยกันผมก็รู้เเค่ว่าเขาคุยกัน ก็ไม่ได้ติดใจอะไร เหมือนว่าจะไปกันได้ เเต่เเล้วเรื่องก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้น ตอนเเรกก็เหมือนจะสนใจใส่ใจอยากเจอพอสักพักก็เริ่มห่างๆไม่ค่อยตอบ เเล้วก็บอกว่าให้เป็นพี่น้องกันทั้งๆที่ผู้หญิงที่เป็นเพื่อนผมจริงจังมาก ก็ตามนั้นอ่ะครับ ผู้หญิงก็เสียใจเพ้อปกติตามภาษาผู้หญิง เเล้วก็มาปรึกษาผม ผมก็ให้กำลังใจ เเล้วก็คุยมาปกติเเบบภาษาเพื่อน ผมก็บอกว่ามีไรบอกได้ตลอดเลยนะ(เอาตรงๆผมเป็นห่วงเขา)บางทีผมก็พาเขาไปนู้นไปนี้ บางทีเขาก็มาอยู่เป็นเพื่อนผมก็เป็นเเบบนี้มาเรื่อยๆ เวลาผมมีปัญหาอะไรเขาก็จะมาให้กำลังใจคอยปลอบคอยบอกว่าไม่เป็นไร เป็นเเบบนี้มาเรื่อยๆจนปัจจุบันเขาก็ยังไม่ลืมคนที่บอกว่าเป็นเเค่พี่น้อง มีคนเขามาคุยกับเขาเยอะมากมายเเต่เขาก็ตอบบอกไม่ตอบบ้างเพราะเขาบอกว่าไม่รู้สึกอะไรเจ็บมาเยอะเเล้ววะ ผมก็บอกก็ถามอยู่ตลอดว่าเมื่อไหร่จะเจอคนดีๆ ผมยังบอกเขาอีกว่าเป็นห่วงมากนะ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ผมรู้สึกว่าเเบบเป็นห่วงเขามากจนอยากเป็นคนดูเเลเอง ขอความคิดเห็นหน่อยครับใครพอมีประสบการณ์ประมาณนี้ช่วยหน่อยนะครับ