ผู้ชายดีๆ มันยังเหลือมาถึงคนอย่างช้าน....ได้ยังไง เนี่ยะ อีดำเอ้ย (ดีสำหรับเจ้าของกระทู้หรือป่าว 5555)

แนะนำตัวคะ

    คือเราเพิ่งหัดเขียนความทรงจำนะ อย่าเพิ่งว่ากันนะคะ  เราเป็นผู้หญิงที่น่าตาค่อนข้างไปในทางที่ดำขำมาก..................................ก ไก่ ล้านตัวยังเรียกพี่ 555  นางก็เป็นคนรูปร่างสันทัด พูดเหมือนประนึงเป็นหน่วยอาสาสมัครหญิงไปราดตะเวนอยู่ชายแดนยังไงก็ไม่รู้นะคะ 55  คือนางเติบโตมาท่ามกลางเพื่อนผู้ชายคะ จะออกไปทางห้าวๆหน่อยคะ บางคนมองเป็นทอม มีน้องๆผู้หญิงวันรุ่นมาขายขนมจีบซะงั้น ตายๆ.... นี่ชั้นต้องใส่กระโปรงใช่มั๊ยถึงจะไม่เหมือนทอม 5555     นิสัย ก็ชอบทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆหัวเราะ เราชอบหาเรื่องราวต่างๆ ที่ตลกมาเล่าให้พี่ๆ เพื่อนๆ ฟัง (เรารู้สึกว่าเรามีพรสวรรค์ด้านการเล่าเรื่องสดๆ ให้ดูน่าสนใจ  #งานอวยตัวเองก็มาสุดฤทธิ์คะ ..............แต่ถ้าเป็นการเขียนเล่าเรื่องก็คนละเรื่องเลยคะ วนไปวนมา มั่วตั้วถั่วเขียวกันเลยทีเดียว อย่าว่านางเน้อ 5555 )  
ย้อนกลับไปในช่วงสมัยสงครามโลก 5555555 นานปาย......................สมัยละอ่อนแล้วกันนะคะ.......นางในสมัยช่วงวัยสะรุ่น ก็เป็นเด็กที่อยู่ในโอวาทพ่อแม่เสมอไม่เคยย้อมผมหัวดำ-หัวแดง ไม่เคยกลับบ้านดึก   ถึงแม้จะมีแอบไปเที่ยวเล่นน้ำกับเพื่อนบ้างก็ตาม 555 กลับมาโดนตีซะไม่เลี้ยง  คือนางเป็นเด็กบ้านนอกมาก  คือถ้าถึงตอนเย็นเมื่อไหร่คือเข้าไปแล้ว 2 ทุ่มต้องนอนคะ ไม่ได้มีเกมส์ มีไลน์ มีเฟส เล่นเหมือนสมัยวัยสะรุ่นเดี๋ยวนี้  แต่ก็รู้สึกดีที่เราไม่มีสิ่งเร้าเหมือนวัยสะรุ่นเดี๋ยวนี้คะ เราก็เรียน ประถม มัธยมต้น – ปลาย ตามลำดับขั้นตอนที่กระทรวงศึกษาธิการเค้ากำหนดนั่นแหละค้า.. ท่านผู้ชม  เมื่อจบ ม.ปลาย เราก็เข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยในจังหวัดคะ (แถวภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) ในระหว่างเรียนก็ไม่ได้มีอะไรเลยคะ ชีวิตมีแต่เรื่องเรียน เรื่องกิน เรื่องทำกิจกรรม (นางชอบทำกิจกรรมมากคะ) ในช่วงปิดเทอมนางจะใช้เวลาในการทำกิจกรรมและจะไม่ค่อยได้กลับบ้านคะ คือทำกิจกรรม เรียน แดรก........เรื่องในสมัยเรียนก็มีแค่นี้ แฟนนะเหรอคะ ไม่มีคะ (เคยฝันเหมือนกันคะ ถ้าเข้ามหาวิทยาลัยคงมีแฟน แต่ที่ไหนได้ แหม่ะ โสดค้า..........................)    เข้าเรื่องแล้วกันเลยนะคะ บางคนอ่านมาถึงตรงนี้ คง งง ว่า  เมิงพล่ามอะไรของเมิง 55555  มันเกี่ยวกับผู้ชายดีๆ ตรงหนาย........ก็แหม๋ นานๆจะได้พล่ามที ก็ขอเวิ่นเว้อไปซักหน่อยแล้วกันอย่าว่ากันนะคะ

เมื่องานทำให้เรามา เจอกัล........... เมื่อพูดถึงผู้ชายแล้วมือไม้สั่น5555
    
    เมื่อเราเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้เรียนจบการศึกษาและ ได้เข้าทำงานเลยนะคะ พอดีโชคดีนิดนึงคะไม่ต้องรองาน เราไม่ได้เรียนเก่งนะคะ แต่พอดีโชคให้จังหวะเฉยๆคะ   นางก็ได้ทำงานแต่ทีนี้ ผู้ชายจะมาตอนไหนอะหรอ ให้ท่านผู้อ่าน ทายกันแล้วกันนะคะ ว่าจะเป็นผู้ชายท่านไหน ในระหว่างการเข้าทำงานในช่วงแรกๆ หัวหน้ามีโปรเจคให้ทำคือ ให้หาสถานที่ดูงานและพาท่านๆผู้บริหารไปดูงาน เราก็ทำการจัดการหาสถานที่ นัดหมายกิจกรรมต่างๆ  เบิกเงิน จัดรถ (งานพวกนี้มันเป็นงานที่ไม่ค่อยยากเท่าไหร่ เพราะว่าเวลาเราทำกิจกรรมก็ทำคล้ายนี่เลย รู้สึกดีที่ทำกิจกรรมบ่อย 555)  แล้วเจอผู้ชายตอนไหนหละ ......................หลายท่านคงคิดแบบนี้อยู่ในใจใช่มั๊ยคะ อย่าเพิ่งรีบร้อนไป .......................  เมื่อทำการนัดหมายกิจกรรมต่างๆ แล้ว ก็ได้ทำการประสานกับท่านๆ ที่จะไปกับเรา (ฟังไปแล้วท่านๆ คงจะมีอายุแน่ๆเลย ถูกต้องค่า........)  มีแต่อายุ 40-50 ขึ้นไปค่า......แล้วชื่อผู้ชายของนางก็ปรากฏตัวขึ้นค่า.............หัวหน้าบอกว่าให้โทรไปบอกเพื่อนพี่ด้วย ให้แต่งตัวหล่อๆที่สุดเท่าที่เคยแต่งมา ไอ้เราก็เป็นคนตลกและซอบแซวอยู่แล้วคะ ก็เลยโทรไปหาพี่เค้าตามที่หัวหน้าบอกทุกอย่างเป๊ะ ทำเสียงสวยใสสุดฤทธิ์ ซึ่งตอนนั้นยังไม่เคยเห็นหน้าพี่เค้านะคะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่