ในวันที่แฟนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

เราอยากให้คนที่กำลังมีปัญหาความรักที่เปลี่ยนไปจากเดิม(เปลี่ยนไปเลย)ได้ลองเข้ามาอ่านกระทู้นี้เผื่อจะมีกำลังใจขึ้น เรารู้จักผู้ชายคนนึงแบบบังเอิญ เราเจอกันที่ค่ายๆนึง ซึ่งมีระยะเวลา 7 วัน และต้องเดินทางข้ามจังหวัดทุกวัน เราไม่สนิทกันเพราะเราอยู่คนละกลุ่ม รถบัสคนละคันกัน เรามองเค้าอยู่ไกลๆ เค้าเป็นผู้ชายน่ารัก ใครเห็นคงชอบ เค้าหน้าตาดี ขาวๆ ตี๋ๆ แล้วก็สุภาพ มีน้ำใจ เค้าเป็นคนพูดน้อย ตลอดระยะเวลาที่เราร่วมค่าย เราไม่เคยคุยกับเค้าเลยซ๊ากคำ แต่ก็มีเหตุการณ์นึงในวันที่ 6 ของค่ายที่เค้าเข้ามาคุยกับเรา ที่ถนนคนเดินเชียงคานเรากำลังยืนรอเพื่อนซื้อของ เราถามคนขายว่า "อันนี้อะไรคะ?" (พร้อมกับหยิบดินสอพองอันใหญ่ขึ้นมา) เค้าก็เดินเข้ามาแซว "อย่าเอาไปทำอย่างอื่นล่ะ" ด้วยความที่เราเป็นคนปากไว เราเป็นผู้หญิงตลกคนนึง ก็สวนกลับไปทันควันว่า "ไม่หรอก เล็กไปง่ะ" เค้ายิ้มเหมือนอึ้งๆ แล้วก็เดินจากไป เรารู้สึกผิดมาก ณ ตอนนั้น พอกลับถึงที่พัก เรารีบทักแชทเพื่อนเค้าไปเลย เราพิมพ์ไปประมาณว่า "เราฝากขอโทษเพื่อนแกด้วยนะ คือเราไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น" เพื่อนเค้าก็ขำ แล้วก็บอกว่า "ไม่มีไรหรอก" พอวันสุดท้ายเค้าก็เข้ามาขอถ่ายรูปคู่แบบเนียนๆ คือไล่เพื่อนเค้ามาถ่ายกับเราก่อนแล้วเค้าค่อยมาถ่ายคู่กับเรา พร้อมกับบอกเราว่า "แอบมองมาตั้งแต่วันแรกแล้ว ชอบเวลาที่พูดภาษาอังกฤษมาก แอบปลื้ม" เราทั้งตื่นเต้นทั้งเขิน จบจากค่ายก็แยกย้ายกัน แต่เค้าทักแชทมาคุย นั่นคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ของเราค่ะ
เราใช้เวลาคุยกันทำความรู้จักกันนานหลายเดือนโดยที่ไม่เจอกัน เรารู้สึกรักกันตั้งแต่เดือนไหนไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ แต่ที่รู้ๆก็คือเค้าอยากเจอเรามาก เราก็ผลัดมาเรื่อยด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง ทั้งระยะทาง ทั้งเราคิดว่าเราไม่เคยรู้จักเค้ามาก่อน อยากเรียนรู้ไปนานๆ จนมีเหตุการณ์ที่ทำให้เราได้เจอกันนั่นคือวันที่เราคุยกันครบ 1 ปีค่ะ เราต้องเดินทางไปญี่ปุ่น 10 วัน กลับมาถึงสุวรรณภูมเค้าเป็นคนมารับ การเจอกันครั้งแรกหลังจากที่คุยกันมานานมันตื่นเต้นมาก เราต่างตื่นเต้นทั้งคู่ ในรถเค้าก็พยายามถามว่าเป็นไงมั่งนู่นนี่นั่น เราก็ตอบๆ คุยกันไปก็รู้สึกดีที่เจอกัน เป็นการสานต่อความสัมพันธ์ที่โอเคเลยค่ะ หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไปเราเรียนต่างจังหวัดส่วนเค้าเรียนใน กทม. เลยไม่ค่อยได้เจอ เค้าไม่มีเรื่องให้เราปวดหัวเลย ทั้งเรื่องผู้หญิง เรื่องเที่ยว แต่จะมีบ้างที่เล่นเกมออนไลน์อยู่ห้องแล้วต้องคุยกันในทีม เล่นดึกๆ เราก็ตำหนิเรื่องนี้ไปบ่อยๆ จนพักหลังเราเริ่มทะเลาะกัน มีปากเสียงกันมากขึ้น เรามองว่าเป็นเรื่องปกติที่คนรักกันจะมีเรื่องให้ทะเลาะกันบ้าง แต่เค้าไม่คิดแบบนั้น เค้าคิดว่าเรากำลังตีกรอบให้เค้า เค้าบอกว่าเค้ารู้สึกเหมือนอยู่ในกรง ครั้งแรกที่เราได้ยินคำนี้จากปากเค้า เราอึ้งมาก น้ำตาไหลพราก เราทะเลาะกันเกือบทุกวันจนมาถึงวันนี้เราได้เลิกรากันไป เพราะเค้าบอกว่าเค้าอยากอยู่คนเดียว เค้าค้นพบว่าการอยู่คนเดียวมันมีความสุขมาก เค้าขอเวลาคิดทบทวนว่ายังอยากกลับมาหาเรามั้ย ลองคิดถึงความรู้สึกเราสิตอนนั้นเราเหมือนคนบ้าเลย ร้องไห้ไม่หยุด เรารู้สึกได้ว่าเค้ากำลังสับสนอะไรบางอย่างแต่เราก็ไม่รู้ว่าคืออะไร ตอนที่เราอยากหาคำตอบใจเรายิ่งทุกข์ ทุกข์มากจริงๆ เราอ้อนวอนขอโอกาสจากเค้าแต่คำตอบที่ได้คือ เค้าอยากอยู่คนเดียว อยากคบแบบไม่ผูกมัด มันทำให้เราแอบคิดถึงเรื่องผู้หญิงแต่เค้าก็ยังไม่ยอมรับ จนเวลาผ่านไปซักพักเราได้กลับบ้านได้อยู่กับที่บ้านมากขึ้น เราก็ตัดสินใจจะถอยจากเค้า เราเริ่มคุยกับเค้าน้อยลงแล้วก็บอกไปตรงว่าเราไม่รอแล้วนะ แต่เค้ากลับบอกว่ารู้สึกแย่จัง เราก็งงว่าแย่เพราะอะไรเพราะเราก็ทำตามที่เค้าต้องการแล้ว เราเลยงงๆ แต่อย่างไรก็แล้วแต่เราก็ยังจะถอย ถึงมันจะคิดถึงเค้าจนนอนไม่หลับก็ตาม แต่เพื่อตัวเราเองเราพยายามไม่คาดหวังให้เค้ากลับมารักเราเหมือนเดิม เพราะเราเคยอ่านเจอว่าผู้ชายถ้าตัดสินใจไปแล้ว ยากที่จะกลับมา ถึงเราจะอยากกลับไปมาแค่ไหน ก็ต้องอดกลั้นไว้เพื่อค่าในตัวเราเอง

ปล.ยังไม่จบนะคะแต่ ณ ตอนนี้คือจุดปัจจุบันที่เราเป็นอยู่ค่ะ แล้วจะมาอัพเดตให้กำลังใจกันต่อไปนะคะ