เลิกกันเเล้ว เเต่ผมยังหึง ยังห่วง ทั้งๆที่ไม่มีสิทธิ์ ทำไมมันเจ็บจังคับ

ผมเลิกกับเเฟนได้เกือบอาทิตย์เเล้ว ผมอยากให้เขากลับมา ผมขอร้องเท่าไหร่เขาก็บอกว่าไม่เเล้ว เเต่ผมยังรักเขาอยู่เเละเรื่องนี้พ่อเเม่ผมก็ยังไม่รู้ ผมไม่กล้าบอกว่าเราเลิกกันเเล้ว ผมเป็นทุกข์มาก เขาบล็อคทุกช

ก็โดนเเฟนบอกเลิกทั้งๆที่ก็ยังรักอยู่ เเต่เเฟนจริงจังมาก เลิกจริงๆจังๆ ถ้าเเฟนผมหมดรักผมแล้ว เเต่ผมยังรักอยู่เเต่จำเป็นต้องปล่อยมือ ไม่ยอมจะเห็นเเก่ตัว ผมควรจะทำยังไงดีครับ?

ผมไปชอบไบ คนนึ่งคับ แรกๆเขาก็คุยดี ผมชอบเขามากคับเขาก็บอกว่าชอบผม เราก็คุยกันตลอดจนวันนึ่งเขาก็เงียบๆไป ผมก็รู้นะว่าเขาไม่อยากคุย แต่รู้สึกดีกะเขามากไม่อยากให้เขาหายไปเลยคับ ผมไม่ได้อยากเป็นแฟนหรือต้อ

สมมุติว่า เราคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง คุยด้วยกันดีมาตลอด ตื่นนอนก็ทักมาบอก มอนิ่ง ก่อนนอนก็ทักมาบอก ฝันดี เป็นห่วงเป็นใยตลอดเวลา แต่ไม่ใช่ 'แฟน' แต่เป็นแค่คนคุย เราไม่สิทธิ์อะไรในตัวเขาเลย ไม่มีสิทธิ์หึง

เราเลิกกับแฟน เขาเลิกกับเราขาดเลยทั้งๆที่ผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งมากมาย เราให้โอกาสเขาเสมอตั้งแต่คบกันมา แต่พอเราทำผิดเขาตัดเราขาดเลย ขอโอกาสก็ไม่ให้ เขาบอกเขาพอ แต่เรายังมีความหวง ความห่วงเขาอยู่ เรารู้

บางคนเหมือนแค้น ทั้งๆที่เลิกกันเพราะความไม่เข้าใจ ยังรักและห่วงและหวังดีเสมอกับทุกคน คิดถึงและนึกถึง เสียใจจัง ทุกคนเค้ารังเกียจเราหรอคะ?

เจ็บดีเนอะที่ต้องถอยออกมาทั้งที่ยังรัก ยังแคร์ ยังเป็นห่วง แต่ทำไงได้ในเมื่อเขาเย็นชากับเราขึ้นทุกวันๆ แต่ที่เจ็บสุดคือเขากะคนเก่ายังติดต่อกันอยู่

ตามหัวข้อครับ ตอนนี้ผมคิดถึงเขามากเลย เเต่ไม่รู้เขาคิดถึงผมรึป่าว😅😅

คือ ผมคุยกับคนๆนึงมาเป็นปีแล้วคับ คุยกันเกือบทุกวัน เล่าเหตุการณ์ในชีวิตประจำวัน เป็นห่วงกันและกัน หยอกล้อกัน กินข้าวด้วยกัน 2 คน เราเป็นมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ไม่ใช่แฟนคับ เธอเป็นคนสวยจึงไม่แปลกที่มีคนจี