ขอพื้นที่ระบายความในใจสักนิด

กระทู้สนทนา
คือผมกับแฟนห่างกัน 8 ปี เขาเรียน ปี 1 ส่วนผมทำงานแล้ว
เราพาพ่อแม่มาคุยกันตกลงหมั้นหมายกลางปีนี้
ผมทำแต่งาน กลับบ้านเดือนละ 2-3 รอบ (ผมทำงานที่ กทม ถิ่นฐานของเราอยู่ในจังหวัดหนึ่งทางภาคอีสานสุดขอบเกือบถึงน้ำโขง)
เราทะเลาะกันบ่อย เพราะด้วยช่วงอายุ หรืออะไรก็ตามแต่ ผมเป็นคนพูดไม่คิด เขาเป็นคนที่มีเป็นตัวของตัวเองสูง ชอบเที่ยว ดื่ม ตามผสาเด็กปี 1
วันนึงเขาไปกินเหล้ากับเพื่อน แล้วพาแฟนเก่ามานอนบ้าน ผมรักเขามาก หู หนวก ตา บอด ทำใจยอมรับเพราะมันพลาด และผ่านไปแล้ว ผมเรียกแฟนเก่าเขามาคุย คุยกัน 3 คน ผมขอเขาคืนต่อหน้าแฟนเก่าเขา ทุกคนโอเคกับเรื่องนี้ ผมก็ให้อภัย และให้รับปากว่ามันจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก และรับปากกับผมว่าจะต้องเชื่อคำพูดผมบ้าง
พักหลังๆแฟนผมไปเที่ยวกับเพื่อน เราตกลงกันไว้ว่า จะไม่แต่งตัวโป๊ ไม่เมา และกลับบ้าน
... เขาทำไม่ได้สักข้อ
วันนั้นเป็นวันที่ผมกำลังจะกลับบ้าน ซึ่งถ้าลงรถไป เดินไปนิดหน่อยก็จะถึงบ้านเขา
และวันนั้น เขาไปกินเหล้าเมา อัพรูปโชว์นมลงในผับๆหนึ่ง ผมถึงบ้านตอนเช้า โทรไปหา และให้คำตอบไม่ได้ว่าอยู่ที่ไหน รู้แค่อยู่บ้านเพื่อน เมามาก
สักพักตัดสาย แล้วก็ติดต่อไม่ได้

ผมรับปากกับพ่อเขาว่าจะมาหมั้น ผมจะไม่ยอมหมั้นกับคนที่ไม่มั่นคง ผมจึงต้องยอมบอกปัญหาทุกอย่าง
เงื่อนไขเดียวของผมคือเขาต้องเปลี่ยน ถ้าเขารักผม เขาจะต้องปรับปรุงตัวเอง ผมให้โอกาสไปหลายครั้ง
สุดท้ายคำตอบก็คือเขาเปลี่ยนแปลงตัวเองไม่ได้ และเทสาดเทเสียผม ว่าทำไมต้องไปบอกพ่อให้รับรู้เรื่องของเรา

สุดท้ายผมแค่สงสัย ว่าคนคบกัน จะหมั้นกัน และผมให้อภัย ยอมเค้าทุกอย่าง แล้วโดนกระทำความผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก
ผมไม่มีสิทธิ์จะเรียกร้องศักดิ์ศรีของผมเลยหรือ ผมไม่ควรไปบอกพ่อของเขาหรอ เขาด่าว่าผมว่าไปทำร้ายเขาทำไม ไปย่ำยีเขาทำไม
ทำไมเขาไม่ถามผมบ้างว่าโดนย่ำยีมามากขนาดไหน

ขอบคุณสำหรับพื้นที่ระบาย ขอบพระคุณมากครับ
ชีวิตมันต้องเดินต่อ ขอบคุณ Pantip ครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่