likeสาระ..อีกมุม...ของความรักในวัยเรียน

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ เราเป็นสมาชิกใหม่พึ่งหัดเล่นยังไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมาก อาจจะเขียนยังไม่ค่อยรู้เรื่องนะ555 แต่รู้สึกอยากแบ่งปันความรู้สึกดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านเลยสมัครเป็นสมาชิกที่นี่ เรื่องที่อยากแบ่งปันเกี่ยวกับความรักในวัยเรียน ซึ่งเป็นวัยที่มีความสุขมากๆ เชื่อว่าน่าจะทุกคนเลยทีเดียว มีทั้งความรักแบบคนรัก ที่สำคัญคือแบบเพื่อน...
....สมัยมัธยมปลายเราเรียนที่โรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์ จังหวัดตราด(ตอนนี้อยู่ปี 3 แล้วว)
แก๊งค์เราจะมีทั้งหมด 11คน เป็นกลุ่มที่ดูเหมือนจะแรงนะ แต่ไม่เลยค่ะ พวกเราปัญญาอ่อนกันมากกว่า555 เราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมาก เราพูดได้เลยว่าเพื่อนเราทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ เราเป็นเด็กกิจกรรม เวลาเรียนเราก็ไม่ค่อยทัน มีเพื่อนนี่แหละที่ช่วยเราให้ผ่านมาจนวันนี้
พวกเราเป็นเด็กหลังห้องนะ ฝอยเก่ง(คุยเก่ง) แป้งนี่โบ๊ะทุกคาบจ้า เวลาเรียนเข้าหลังเพื่อนแต่พอหมดคาบออกก่อนเพื่อนตลอดจ้าาา (โต๊ะหลังห้องเพื่อนๆในห้องจะรู้เลยว่าพวกเราจอง แฮ่ะๆ)  (สมัยนั้น คาเมร่า360 มาแร๊งงง)

จะไปไหน ทำอะไร เราตัวติดกันทั้ง 11 คนเลยยย

พวกเราเป็นรุ่นบุกเบิกการเล่นวอลเล่บอลนะ ช่วงนั้นฮิตมากเพราะพวกเราเลย  เล่นแบบเสพติดมาก จน รร. ประกาศห้าม นักเรียนถือลูกวอลเล่และเล่นใน รร.เลย เพราะชอบโดดเรียนมาเล่นหน้าห้องด้วย555 (อย่าทำนะมันไม่ดี555) ถึงพวกเราเป็นเด็กหลังห้อง คุยเก่ง แต่การเรียน แก๊งค์เราไม่ยอมใครนะจร๊ เราอยู่ห้อง8 ห้องคลีนน เอ้ยยย ห้องควีนนจ้า (แอบโม้5555) รู้สึกภูมิใจมากที่อยู่ห้องนี้ เพราะห้องเราช่วยกันเรียน มีอะไรไม่เข้าใจเพื่อนเราก็ช่วยสอน ไม่หวงวิชานะ ถ้าห้องคิง สงสัยต้องเรียนจนเป็นบ้าแน่เลยยย

ช่วงนั้นกังนัมสไตล์กำลังดังง อ๊บ อ๊บ

ช่วงอูคูเลเล่ก็มานะ สังเกตุเพื่อนๆ อาจมีพลังงานบางอย่างสิงอยู่

ช่วงเวลามัธยมมันมีความสุขมากๆ ได้ทำทุกอย่างที่อยากทำกับเพื่อนๆ หัวเราะ สนุก และร้องไห้ ไปด้วยกัน
ในช่วง ม.6 เทอมสุดท้าย ก่อนที่เราจะแยกย้ายกันไปเรียน ตามสาขาที่เราชอบ
ข้าวมื้อล่าสุดที่เราอยู่กันครบทุกคน เมื่อ 3 ปีที่แล้ว หน้าตาบ้องแบ๊วกันเชียวววว

พอถึงวันปัจฉิม นอนไม่หลับเลย ชีวิตมัธยมของเราจะจบลงแล้ว
(วันปัจฉิมคือเครียดมากกกกก จะได้ขวัญมั้ย จะได้ดอกไม้มั้ย 5555 เคยเป็นมั้ยคะ เพื่อนบอกว่าจ้างน้องให้เอาดอกไม้มาให้วันปัจฉิมด้วย55555)

คงเป็นรูปสุดท้ายที่เราถ่ายรวมกันทั้ง 11คน พอจบ ม.ปลาย เราทุกคนก็แยกย้ายกันไปเรียนต่างจังหวัด
แต่พวกเราไม่เคยลืมกันนะ ติดต่อกันบ้าง นัดเจอกันบ้างถึงแม้ไม่ได้เจอกันนานแต่ความรู้สึกนั้นมันยังมีให้กันเหมือนเดิม
จบมัธยมปลายแย้วววว พวกเราก็ไปสอบคณะต่างๆที่เราใฝ่ฝัน บางทีอาจจะไม่ใช่มหาลัยที่ต้องการ แต่พอได้เรียนเราก็ภูมิใจสุดๆที่ได้เรียนสถาบันเหล่านี้
มาดูกันหน่อย 3 ปีผ่านไป เป็นยังไงกันบ้าง

คนแรก ชื่อ เมย์ ว่าที่คุณครูคณิตที่ใจดีที่สุด เรียกว่าแม่พระของกลุ่มเลยย

2. ก้อย ว่าที่ครูคณิตที่พูดไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่ 5555 (แต่เก่งคณิตมากๆ เก่งแต่เอ๋ออนะ555)

3. เบน หญิงสาวว่าที่คุณหมอ สาธารณสุข โตขึ้นเป็นหนุ่ม หล่อเชียวว ผีปากของเขาไม่มีใครกล้าเทียมทานนน

4. แพน ว่าที่ทนายสาว แสนสวย ตอนนี้ใกล้จะจบแล้ววว เขาคือยอดแห่งงผู้พิชิตใจชายยยย

5.หลิว เฒ่าแก่เนี๊ย ขายของเก่าเลยนะ เป็นเจ้าของกิจการตัวเองด้วย เป็นสปอนเซอร์ต่างๆ เริศศศ

6. วิว คนจระเข้ ระดับ3ของประเทศเลยนะ ตอนนี้เรียนวิศวะ นะค๊าบบ มีลำตัวเป็นอาวุธจากชายยย

7.มุกมาร คนนี้เรียบร้อยที่สุดในกลุ่ม เขาเป็นบุคคลลึกลับ จับตัววยาก เพื่อนผู้ติดต่อยากก

8. หนิง สาวโลจิสสส เพียบพร้อมทั้งการศึกษา และฐานะทางบ้าน เป็นนักแต่งภาพระดับเซียนน

9.มุกดา เด็กวิทย์ สายกิน กินนจนเพื่อนเรียกอีหมูอืด

10. มาย หรือ หนูหิ่น ว่าที่คุณครูภาษาไทย เก่ง ฉลาด ต้องยกให้เธอ (สาวปากแดงดั่งเลือดนก)

สุดท้ายเราเอง อ้อย เด็กนาฏศิลป์ คลั่งไคล้ในการร้องเพลงลูกทุ่งอย่างมาก เรียกว่าบ้าคลั่งเลยทีเดียว

ถึงเวลามันจะผ่านไปเรื่อยๆ แต่ความทรงจำดีๆของพวกเรายังอยู่กับเราตลอดไป
เพื่อนที่ดี หายาก แต่ใช่ว่าจะหาไม่ได้หรือไม่มี เพื่อนดีไม่ใช่ชักชวนกันทำในสิ่งที่ไม่ดี แต่เพื่อนที่ดีต้องเตือนและห้ามเรา ถ้าเราหลงในทำสิ่งที่ไม่ดีและไม่ทิ้งเรา เมื่อเราตกอยู่ในสภาวะลำบาก
ในช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต อย่าลืมเพื่อน อย่าลืมคนที่อยู่ข้างคุณ
วัยเรียนเป็นวัยที่สนุกที่สุด ฝากน้องๆตั้งใจเรียน และใช้ชีวิตให้คุ้มค่า และดีที่สุด ในช่วงเวลานั้น จะได้มีความทรงจำดีๆเหล่านี้ไว้ใน "ความทรงจำดีๆของชีวิต" (ขออนุญาติพื้นที่นี้บันทึกไว้เป็นไดอารี่ของชีวิต)
ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านกันนะคะ ^^
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่