สวัสดีครับ ออกตัวก่อนเลยตามหัวข้อกระทู้นะครับ ผมเองไม่รู้จะไประบายที่ไหน เลยอยากจะเล่าเรื่องราวผ่านทางพันทิปนี่แหละ เพราะเชื่อว่าหลายๆคนก็คนจะตกที่นั่งแบบเดียวกันเนอะ
เริ่มเลยละกัน ผมเองตั้งแต่เด็กยันโตจบมหาลัยทำงาน ก็ไม่ใช่คนที่ดีอะไรมากมาย เป็นผู้ชายธรรมดาๆที่เคยทั้ง ทำร้ายจิตใจของผู้หญิงที่เคยเป็นแฟนด้วยการเงียบหายและบอกเลิกกันในที่สุด โดยเหตุผลจริงๆก็พูดเลยว่าด้วยระยะทางที่ห่างและตัวผมหมดความรู้สึกที่เคยมีแล้ว ยอมรับว่าเลวแหละ แต่ก็ดีกว่ายื้อเขาเอาไว้
หรืออีกมุมที่ตัวผมเอง โดนทำร้ายจิตใจจากผู้หญิงอีกคน ซึ่งผมก็จริงใจกับเขามากเหมือนกัน แต่สุดท้ายมันก็พังอีก อาจจะเพราะผม หรือเพราะเขา อันนี้มันก็ยากจะพูด รายละเอียดคงไม่ต้องพูด
แต่ที่เกรินมายาวนี่ แค่อยากจะบอกว่าผมไม่ได้รู้สึกหมดหวังหรืออะไรก็แล้วแต่ในความรัก ผมก็ยังเป็นผมอยู่ปกติ เจอคนน่ารักก็มอง เจอคนที่คิดว่าใช่ก็พยายามทำความรู้จัก แต่หากเขามีแฟนอยู่แล้ว ผมก็เลือกที่จะไม่ยุ่งแน่นอน
จนถึงช่วงนี้นี่แหละ ที่ผมกลับไปมีความรู้สึกไม่สบายใจ จนต้องมาตั้งกระทู้ระบาย คือผมแอบชอบน้องที่บริษัทคนนึง ชอบมากเลยแหละ ให้บรรยายว่าชอบแค่ไหน ชอบเพราะอะไร คงพูดไม่ถูก แต่เชื่อว่าคนที่ได้อ่านกระทู้นี้หลายๆคนคงเข้าใจดี
ทีนี้จุดที่อยากระบายตรงนี้มากๆ คือรู้สึกเจ็บที่ความรักครั้งนี้มันคงเป็นไปไม่ได้จริงๆ เพราะมีเหตุผลบางอย่างที่คงพูดตรงนี้ไม่ได้ ไม่ใช่ว่ามันน่าเกลียดหรือเป็นเรื่องไม่ดีหรือเรื่องเสียหาย แต่หากเล่าออกไป หากคนที่บริษัทมาอ่านเจอรับรองว่าต้องมีเดาว่าเป็นผมกันมั่งแหละ
ทีนี้ถึงมันจะเป็นไปไม่ได้ แต่ทุกวันนี้ผมรู้สึกมีความสุขมากๆ ในขณะเดียวกันก็แอบเจ็บลึกๆเช่นกัน เพราะน้องเขาเองก็ยังไม่มีแฟน ผมเองก็ไม่มีเช่นกัน แล้วเราก็ยังได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นกลุ่มบ่อยๆ ได้มีโอกาสใกล้ชิด ได้แอบมอง โดยที่น้องเขาก็คงไม่รู้ว่าที่ผมไปไหนมาไหนด้วย ไม่ใช่เหตุบังเอิญ แต่ผมจงใจเลือกที่จะเข้าไปใกล้ชิดเขา เลือกที่จะได้ใช้เวลาด้วยกัน
นอกจากนี้ก็ยังมีอีกเรื่องที่ผมเองก็อธิบายความรู้สึกไม่ถูก ตอนนี้ผมรู้สึกว่ามีคนอีกคนกำลังชอบน้องเขาอยู่เหมือนกัน อาจจะคิดไปเองก็ได้ แต่เชื่อว่าคิดถูกนะ ซึ่งถ้าเกิดคนๆนั้นกับน้องเขาจะชอบกันขึ้นมาจริงๆ ผมก็คงยินดีกับเขาด้วยจริงๆ เพราะคนๆนั้นเหมาะสมกว่าผมหลายๆด้าน และคงไม่ทำให้น้องเขาต้องอึดอัดหากคบกับคนๆนั้นไม่ใช่ผม แต่ถึงจะยินดี หากเขาคบกันขึ้นมาจริงๆผมคงทำใจไปไหนมาไหนกับพวกเขาเหมือนเดิมไม่ได้จริงๆ บางครั้งผมก็รู้สึกอยากแยกออกมาดื้อๆ แต่อีกใจมันก็ยังอยากใกล้ชิดอยู่ดี
สุดท้ายก็อยากจะให้กำลังใจหลายๆคนนะครับ เชื่อว่าหลายๆคนก็คงต้องเคยเจอแบบเดียวกับผม ก็อยากจะให้ผ่านมันไปให้ได้ โลกความจริงบางทีมันก็โหดร้ายกับความรู้สึก ขนาดคิดจะจีบยังทำไม่ได้เลย พูดละก็เศร้า
*กระทู้ระบายและไร้สาระ* ผมแอบชอบน้องที่บริษัทครับ
เริ่มเลยละกัน ผมเองตั้งแต่เด็กยันโตจบมหาลัยทำงาน ก็ไม่ใช่คนที่ดีอะไรมากมาย เป็นผู้ชายธรรมดาๆที่เคยทั้ง ทำร้ายจิตใจของผู้หญิงที่เคยเป็นแฟนด้วยการเงียบหายและบอกเลิกกันในที่สุด โดยเหตุผลจริงๆก็พูดเลยว่าด้วยระยะทางที่ห่างและตัวผมหมดความรู้สึกที่เคยมีแล้ว ยอมรับว่าเลวแหละ แต่ก็ดีกว่ายื้อเขาเอาไว้
หรืออีกมุมที่ตัวผมเอง โดนทำร้ายจิตใจจากผู้หญิงอีกคน ซึ่งผมก็จริงใจกับเขามากเหมือนกัน แต่สุดท้ายมันก็พังอีก อาจจะเพราะผม หรือเพราะเขา อันนี้มันก็ยากจะพูด รายละเอียดคงไม่ต้องพูด
แต่ที่เกรินมายาวนี่ แค่อยากจะบอกว่าผมไม่ได้รู้สึกหมดหวังหรืออะไรก็แล้วแต่ในความรัก ผมก็ยังเป็นผมอยู่ปกติ เจอคนน่ารักก็มอง เจอคนที่คิดว่าใช่ก็พยายามทำความรู้จัก แต่หากเขามีแฟนอยู่แล้ว ผมก็เลือกที่จะไม่ยุ่งแน่นอน
จนถึงช่วงนี้นี่แหละ ที่ผมกลับไปมีความรู้สึกไม่สบายใจ จนต้องมาตั้งกระทู้ระบาย คือผมแอบชอบน้องที่บริษัทคนนึง ชอบมากเลยแหละ ให้บรรยายว่าชอบแค่ไหน ชอบเพราะอะไร คงพูดไม่ถูก แต่เชื่อว่าคนที่ได้อ่านกระทู้นี้หลายๆคนคงเข้าใจดี
ทีนี้จุดที่อยากระบายตรงนี้มากๆ คือรู้สึกเจ็บที่ความรักครั้งนี้มันคงเป็นไปไม่ได้จริงๆ เพราะมีเหตุผลบางอย่างที่คงพูดตรงนี้ไม่ได้ ไม่ใช่ว่ามันน่าเกลียดหรือเป็นเรื่องไม่ดีหรือเรื่องเสียหาย แต่หากเล่าออกไป หากคนที่บริษัทมาอ่านเจอรับรองว่าต้องมีเดาว่าเป็นผมกันมั่งแหละ
ทีนี้ถึงมันจะเป็นไปไม่ได้ แต่ทุกวันนี้ผมรู้สึกมีความสุขมากๆ ในขณะเดียวกันก็แอบเจ็บลึกๆเช่นกัน เพราะน้องเขาเองก็ยังไม่มีแฟน ผมเองก็ไม่มีเช่นกัน แล้วเราก็ยังได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นกลุ่มบ่อยๆ ได้มีโอกาสใกล้ชิด ได้แอบมอง โดยที่น้องเขาก็คงไม่รู้ว่าที่ผมไปไหนมาไหนด้วย ไม่ใช่เหตุบังเอิญ แต่ผมจงใจเลือกที่จะเข้าไปใกล้ชิดเขา เลือกที่จะได้ใช้เวลาด้วยกัน
นอกจากนี้ก็ยังมีอีกเรื่องที่ผมเองก็อธิบายความรู้สึกไม่ถูก ตอนนี้ผมรู้สึกว่ามีคนอีกคนกำลังชอบน้องเขาอยู่เหมือนกัน อาจจะคิดไปเองก็ได้ แต่เชื่อว่าคิดถูกนะ ซึ่งถ้าเกิดคนๆนั้นกับน้องเขาจะชอบกันขึ้นมาจริงๆ ผมก็คงยินดีกับเขาด้วยจริงๆ เพราะคนๆนั้นเหมาะสมกว่าผมหลายๆด้าน และคงไม่ทำให้น้องเขาต้องอึดอัดหากคบกับคนๆนั้นไม่ใช่ผม แต่ถึงจะยินดี หากเขาคบกันขึ้นมาจริงๆผมคงทำใจไปไหนมาไหนกับพวกเขาเหมือนเดิมไม่ได้จริงๆ บางครั้งผมก็รู้สึกอยากแยกออกมาดื้อๆ แต่อีกใจมันก็ยังอยากใกล้ชิดอยู่ดี
สุดท้ายก็อยากจะให้กำลังใจหลายๆคนนะครับ เชื่อว่าหลายๆคนก็คงต้องเคยเจอแบบเดียวกับผม ก็อยากจะให้ผ่านมันไปให้ได้ โลกความจริงบางทีมันก็โหดร้ายกับความรู้สึก ขนาดคิดจะจีบยังทำไม่ได้เลย พูดละก็เศร้า