คือเป็นไปได้ไหมครับที่คนญี่ปุ่นที่วาดการ์ตูน อาจจะสนใจระบบการศึกษาของไทย เครื่องแต่งกายต่างๆของทุกระดับการศึกษาในไทย
ถ้าเท่าที่รู้การแข่งขันของนักเขียนการ์ตูนในประเทศเค้ามันสูง ถ้าเค้าคิดจะแหวกแนวหาแนวทางใหม่ๆ
โดยใช้ชีวิตในรั่วโรงเรียนของบ้านเรา (ผมอยากเห็นสาวๆในเรื่องใส่เครื่องแบบไทย อิอิ)
ส่วนนี้ถ้าเป็นหนังสือการ์ตูน (ผมเรียกไม่เป็น) คงจะสื่ออารมณ์ออกมาไม่ได้เต็มที่เพราะส่วนใหญ่ก็ขาวดำแล้วยิ่งเป็นเรื่องที่เค้าไม่เคยรับรู้
เรื่องราวในบ้านเรามาก่อน น่าจะงงๆนะ ถ้าทำมาเป็นในรูปแบบอนิเม หละครับ มันน่าจะดีกว่านะ สีสันมันทำให้เข้าใจง่ายกว่า แล้วถ้าลองเดาๆดูจริงๆถ้าเป็นไปได้ในสายตาของผม ขั้นตอนในการทำงานของเค้าน่าจะเริ่มจากอะไรก่อนดีหล่ะ ถ้าเป็นผมผมคงให้ดีอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องในโรงเรียนและเป็นเรื่องที่เป็นจริงของนักเรียนไทย ผมคงให้เค้าดูซีรี่ย์ Hormone นะ หลายๆอย่างที่ 3 Season ที่ซีรีย์เรื่องนี้สื่อออกมามันก็เป็นเรื่องจริง
หลายอันนะ ก็คงให้คนมีความสามารถมาทำ Sub ญี่ปุ่นให้เค้าอ่านให้เค้าดู แล้วถ้าผมเป็นเจ้าของงานที่มีทุนในการสร้าง ผมก็คงจะเชิญพวกเค้ามาที่ไทย ให้เค้ามาเซอเวโรงเรียนของไทยจริงๆ อาจจะขอทางโรงเรียนนั้นๆ ให้คัดเลือกคนหน้าตาดีของแต่ละชั้นปีออกมาให้สัมภาษณ์เช่นที่นี้เค้าเรียนยังไง
แกล้งกันยังไง ส่วนใหญ่คนที่ชอบเป็นเแบบไหน ใช้ชีวิตยังไง พร้อมเก็บรูปนักเรียนเหล่านี่และคนที่สนใจ เพื่อเอาไปเป็นแบบ ในการดีไซคาแรคเตอ
จากนั้นคงพาเค้าไป สำรวจ สถานที่ที่นักเรียนไทยส่วนใหญ่ชอบไปกันหลังเลิกเรียน ถ้าเป็นผู้ชายน่าจะไม่พ้นร้านเกม ถ้าเป็นผู้หญิงก็น่าจะ สยาม ป่ะครับ
แล้วก็สถานที่ต่างๆ เมื่อได้ข้อมูลเบื้องต้น ก็อาจจะเริ่มคิดพอตเรื่อง ก็น่าจะได้หลายแนวอยู่นะครับ ส่วนฮาเรม ไม่น่าได้นะครับ เพราะถ้าเป็นเรื่องจริง
ในการแย่งแฟนกัน หรือคนที่ชอบไปชอบคนอื่นเนี่ย ก็คงจะมีปัญหากันเช่นทะเลาะ ด่ากัน ตบตีกัน (อันนี่ผมไม่ได้หาเรื่องนะผมคงดูหนังและรับสื่อเยอะเกิน)
อันนี่ถ้าเรื่องbadbad ของเด็กไทย ถ้าเป็นผมตอนเรียนผมก็เห็นเพื่อนๆหลายคนสูบบุหรี่นะ น่าจะไม่เป็นไรมั้งครับ ในญี่ปุ่นการ์ตูนบางเรื่องก็มีนะ
ส่วนพอคิดพอตเรื่องได้แล้ว ผมคงจะเชิญคนที่มีความรู้เกี่ยวกับอนิเมญี่ปุ่นที่ไทยมาช่วยคิดนะ ไม่ได้ว่าช่วยแต่งนะ ช่วยออกความเห็นว่าถ้าเป็นเด็กไทย
น่าจะเป็นอย่างงี้อย่างงี้ไรเงี้ยครับ แล้วก็คงจะเชิญอีกหลายๆท่านมาช่วยนะอาจจะเชิญวัยรุ่นจริงๆที่มีความรู้สึกกับการเรียนตอนนั้นของตัวเองมาช่วยแนะนำ
ส่วนถ้าเรื่องเค้าแต่งเรื่องนี้สำเร็จจริงๆ ก็คงจะให้ทีมงานที่มีฝีมือในการทำอนิเมไปช่วยอีกแรงนะ เพราะผมว่าเค้าน่าจะเข้าใจนะว่าตรงนี้ควรเป็นยังไงเพราะเค้าเป็นคนไทยไงเค้าน่าจะช่วยให้คำแนะนำโมเม้นต่างๆของคนไทยได้ ส่วนถ้ามาดูเรื่องเสียงพากย์ ถ้าเค้าเอาไปนำเสนอที่ญี่ปุ่นก็คงจะภาคเสียงของเค้านะ แต่ถ้าลิขสิทนี้ร่วมกันสร้างกับของไทยน่าจะเอามาพากย์นะ ส่วนเสียงพากย์เนี่ย ผมคิดว่าน่าจะแยกได้ 3 ประเภท 1.ภาคแบบไม่เวอร์โดยให้ดาราวัยรุ่นมาพากย์ เหมือนหนังไงใส่อารมปกติตามฉากต่างๆ ไม่ต้องมา ว้าวววววว อะไรเงี่ยครับ น่าจะเป็นแบบ หู เจ๊งหว่ะ ไรเงี่ยมากกว่าครับ
กับ2. ให้คนที่มีประสบการณ์ในการพากย์ต่างๆมาพากย์ให้ ก็คงใจให้เค้าพากย์แบบไม่เวอร์เหมือนกันอาจจะมีเล็กๆน้อยๆมาบ้างก็ไม่เป็นไร
ในกรณีของ 2 ข้อนี้ แนวอนิเมต้องไม่ใส่ฉากแบ๊วๆน่ารักๆมาด้วย คือหวานก็หวานเขินก็เขินจริงจังก็จริงจังไปเลยไรเงี่ยครับ อาจจะมีแต่ไม่เยอะ แบ๊วๆน่ารักๆของผมคือไงก็น่าจะลดขนาดตัวละครให้ตัวเล็กๆ แล้วก็วาดให้น่ารักๆครับผล้วก็พากย์แบบรั่วๆที่เราเคยดู
ในกรณีที่ 3. พากย์แบบเวอร์ครับ ก็แบบ ว้าววววววววววววววววว หู้วววววววววววววววววววววววววว เย้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย ครับ 55555555
ถ้าลงตัวทุกอย่างผมคิดก็น่าจะเป็นอย่างงี้ครับ
ไอเดียนี้เกิดขึ้นจากไปเห็นรูปรูปนึงผมอาจจะพึ่งเห็นมันเป็นรูปที่คนญี่ปุ่นวาดนักเรียนไทยในสายตาของเค้า ออกมาน่ารักทีเดียวครับ
มันก็เลยน่าจะเป็นแรงจูงใจได้ด้วย คนญี่ปุ่นก็เป็นมิตรกับคนไทยอยู่แล้วมั้งครับ
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สุดท้ายนี้ถ้าพี่ๆน้องๆคนไหนมีความเห็นเป็นยังไงก็มาคุยกันนะครับว่าเป็นไปได้ไหม เกินจริงไหม ด่าก็ได้นะครับ
ถ้าผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยครับ ผมก็ยังเด็กอยู่ พิมในนี่ก็ยังไม่เก่ง
ANM เป็นไปได้ไหมที่จะเห็น... ?
ถ้าเท่าที่รู้การแข่งขันของนักเขียนการ์ตูนในประเทศเค้ามันสูง ถ้าเค้าคิดจะแหวกแนวหาแนวทางใหม่ๆ
โดยใช้ชีวิตในรั่วโรงเรียนของบ้านเรา (ผมอยากเห็นสาวๆในเรื่องใส่เครื่องแบบไทย อิอิ)
ส่วนนี้ถ้าเป็นหนังสือการ์ตูน (ผมเรียกไม่เป็น) คงจะสื่ออารมณ์ออกมาไม่ได้เต็มที่เพราะส่วนใหญ่ก็ขาวดำแล้วยิ่งเป็นเรื่องที่เค้าไม่เคยรับรู้
เรื่องราวในบ้านเรามาก่อน น่าจะงงๆนะ ถ้าทำมาเป็นในรูปแบบอนิเม หละครับ มันน่าจะดีกว่านะ สีสันมันทำให้เข้าใจง่ายกว่า แล้วถ้าลองเดาๆดูจริงๆถ้าเป็นไปได้ในสายตาของผม ขั้นตอนในการทำงานของเค้าน่าจะเริ่มจากอะไรก่อนดีหล่ะ ถ้าเป็นผมผมคงให้ดีอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องในโรงเรียนและเป็นเรื่องที่เป็นจริงของนักเรียนไทย ผมคงให้เค้าดูซีรี่ย์ Hormone นะ หลายๆอย่างที่ 3 Season ที่ซีรีย์เรื่องนี้สื่อออกมามันก็เป็นเรื่องจริง
หลายอันนะ ก็คงให้คนมีความสามารถมาทำ Sub ญี่ปุ่นให้เค้าอ่านให้เค้าดู แล้วถ้าผมเป็นเจ้าของงานที่มีทุนในการสร้าง ผมก็คงจะเชิญพวกเค้ามาที่ไทย ให้เค้ามาเซอเวโรงเรียนของไทยจริงๆ อาจจะขอทางโรงเรียนนั้นๆ ให้คัดเลือกคนหน้าตาดีของแต่ละชั้นปีออกมาให้สัมภาษณ์เช่นที่นี้เค้าเรียนยังไง
แกล้งกันยังไง ส่วนใหญ่คนที่ชอบเป็นเแบบไหน ใช้ชีวิตยังไง พร้อมเก็บรูปนักเรียนเหล่านี่และคนที่สนใจ เพื่อเอาไปเป็นแบบ ในการดีไซคาแรคเตอ
จากนั้นคงพาเค้าไป สำรวจ สถานที่ที่นักเรียนไทยส่วนใหญ่ชอบไปกันหลังเลิกเรียน ถ้าเป็นผู้ชายน่าจะไม่พ้นร้านเกม ถ้าเป็นผู้หญิงก็น่าจะ สยาม ป่ะครับ
แล้วก็สถานที่ต่างๆ เมื่อได้ข้อมูลเบื้องต้น ก็อาจจะเริ่มคิดพอตเรื่อง ก็น่าจะได้หลายแนวอยู่นะครับ ส่วนฮาเรม ไม่น่าได้นะครับ เพราะถ้าเป็นเรื่องจริง
ในการแย่งแฟนกัน หรือคนที่ชอบไปชอบคนอื่นเนี่ย ก็คงจะมีปัญหากันเช่นทะเลาะ ด่ากัน ตบตีกัน (อันนี่ผมไม่ได้หาเรื่องนะผมคงดูหนังและรับสื่อเยอะเกิน)
อันนี่ถ้าเรื่องbadbad ของเด็กไทย ถ้าเป็นผมตอนเรียนผมก็เห็นเพื่อนๆหลายคนสูบบุหรี่นะ น่าจะไม่เป็นไรมั้งครับ ในญี่ปุ่นการ์ตูนบางเรื่องก็มีนะ
ส่วนพอคิดพอตเรื่องได้แล้ว ผมคงจะเชิญคนที่มีความรู้เกี่ยวกับอนิเมญี่ปุ่นที่ไทยมาช่วยคิดนะ ไม่ได้ว่าช่วยแต่งนะ ช่วยออกความเห็นว่าถ้าเป็นเด็กไทย
น่าจะเป็นอย่างงี้อย่างงี้ไรเงี้ยครับ แล้วก็คงจะเชิญอีกหลายๆท่านมาช่วยนะอาจจะเชิญวัยรุ่นจริงๆที่มีความรู้สึกกับการเรียนตอนนั้นของตัวเองมาช่วยแนะนำ
ส่วนถ้าเรื่องเค้าแต่งเรื่องนี้สำเร็จจริงๆ ก็คงจะให้ทีมงานที่มีฝีมือในการทำอนิเมไปช่วยอีกแรงนะ เพราะผมว่าเค้าน่าจะเข้าใจนะว่าตรงนี้ควรเป็นยังไงเพราะเค้าเป็นคนไทยไงเค้าน่าจะช่วยให้คำแนะนำโมเม้นต่างๆของคนไทยได้ ส่วนถ้ามาดูเรื่องเสียงพากย์ ถ้าเค้าเอาไปนำเสนอที่ญี่ปุ่นก็คงจะภาคเสียงของเค้านะ แต่ถ้าลิขสิทนี้ร่วมกันสร้างกับของไทยน่าจะเอามาพากย์นะ ส่วนเสียงพากย์เนี่ย ผมคิดว่าน่าจะแยกได้ 3 ประเภท 1.ภาคแบบไม่เวอร์โดยให้ดาราวัยรุ่นมาพากย์ เหมือนหนังไงใส่อารมปกติตามฉากต่างๆ ไม่ต้องมา ว้าวววววว อะไรเงี่ยครับ น่าจะเป็นแบบ หู เจ๊งหว่ะ ไรเงี่ยมากกว่าครับ
กับ2. ให้คนที่มีประสบการณ์ในการพากย์ต่างๆมาพากย์ให้ ก็คงใจให้เค้าพากย์แบบไม่เวอร์เหมือนกันอาจจะมีเล็กๆน้อยๆมาบ้างก็ไม่เป็นไร
ในกรณีของ 2 ข้อนี้ แนวอนิเมต้องไม่ใส่ฉากแบ๊วๆน่ารักๆมาด้วย คือหวานก็หวานเขินก็เขินจริงจังก็จริงจังไปเลยไรเงี่ยครับ อาจจะมีแต่ไม่เยอะ แบ๊วๆน่ารักๆของผมคือไงก็น่าจะลดขนาดตัวละครให้ตัวเล็กๆ แล้วก็วาดให้น่ารักๆครับผล้วก็พากย์แบบรั่วๆที่เราเคยดู
ในกรณีที่ 3. พากย์แบบเวอร์ครับ ก็แบบ ว้าววววววววววววววววว หู้วววววววววววววววววววววววววว เย้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย ครับ 55555555
ถ้าลงตัวทุกอย่างผมคิดก็น่าจะเป็นอย่างงี้ครับ
ไอเดียนี้เกิดขึ้นจากไปเห็นรูปรูปนึงผมอาจจะพึ่งเห็นมันเป็นรูปที่คนญี่ปุ่นวาดนักเรียนไทยในสายตาของเค้า ออกมาน่ารักทีเดียวครับ
มันก็เลยน่าจะเป็นแรงจูงใจได้ด้วย คนญี่ปุ่นก็เป็นมิตรกับคนไทยอยู่แล้วมั้งครับ
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สุดท้ายนี้ถ้าพี่ๆน้องๆคนไหนมีความเห็นเป็นยังไงก็มาคุยกันนะครับว่าเป็นไปได้ไหม เกินจริงไหม ด่าก็ได้นะครับ
ถ้าผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยครับ ผมก็ยังเด็กอยู่ พิมในนี่ก็ยังไม่เก่ง