สวัสดีค่ะ
หนูมีเรื่องเครียดมากๆกับปัญหาครอบครัว ซึ่งมันไม่เข้าใครออกใครหรอกใช่มั้ยคะกับปัญหานี้
พ่อกับแม่แยกกันอยู่ ตอนนี้อยู่กับพ่อกับพี่ชาย ซึ่งความอบอุ่นในครอบครัวไม่มีเลย เพราะว่าความแตกแยกในครอบครัวบ่อยครั้ง
ต่างคนต่างอยู่ภายในบ้าน ไม่ค่อยได้คุยกันหรอกค่ะ ถึงเวลาสิ้นเดือนจ่ายค่าน้ำค่าไฟหนูก็ต้องแบกหน้าไปขอพ่อ และทุกครั้งที่กว่าจะได้
ก็ต้องแลกกับคำด่าที่ด่าแม่ด้วยถ้อยคำที่ไม่อยากจะฟังกันเท่าไหร่ หนูก็ไม่เคยคิดว่าเกิดมาแค่ครั้งเดียว
จะมีปัญหาครอบครัวถึงขั้นต้องแตกหักจะฆ่าจะแกงกันขนาดนี้ คือมันท้ออ่ะค่ะ ปีนี้หนูอายุ18แล้ว ปัญหามันเกิดตั้งแต่หนูอายุ12
มันแรงมาเรื่อยๆจนปัจจุบัน คือพอยิ่งจะโตมันยิ่งคิดเยอะ แล้วบางทีหนูอยากได้รับความรักจากครอบครัวบ้าง แต่มันกลับไม่มีเลย
เห็นครอบครัวเพื่อนที่เขาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วมีความสุข หนูก็รู้สึกน้อยใจตัวเองนะคะ
หนูพยายามไม่คิดอะไร พยายามปลง แต่มันก็ไม่ได้ช่วยขนาดนั้นอ่ะค่ะ บางทีก็คิดว่าตัวเองน่าจะเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า
เป็นแบบนี้แล้วมันทำให้หนูเป็นคนขี้น้อยใจ มันบั่นทอนตัวเองมากๆเลยนะคะ หนูคุยถึงปัญหานี้กับใครไม่ได้เลย
แต่ว่าตอนนี้มันเครียดมากจริงๆค่ะ เครียดแบบกินข้าวอยู่ดีๆแล้วร้องไห้ออกมา TT
มีใครพอจะมีคำแนะนำที่ทำให้หนูสบายใจขึ้นบ้างมั้ยคะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ T_T
เครียดปัญหาครอบครัวมากค่ะ
หนูมีเรื่องเครียดมากๆกับปัญหาครอบครัว ซึ่งมันไม่เข้าใครออกใครหรอกใช่มั้ยคะกับปัญหานี้
พ่อกับแม่แยกกันอยู่ ตอนนี้อยู่กับพ่อกับพี่ชาย ซึ่งความอบอุ่นในครอบครัวไม่มีเลย เพราะว่าความแตกแยกในครอบครัวบ่อยครั้ง
ต่างคนต่างอยู่ภายในบ้าน ไม่ค่อยได้คุยกันหรอกค่ะ ถึงเวลาสิ้นเดือนจ่ายค่าน้ำค่าไฟหนูก็ต้องแบกหน้าไปขอพ่อ และทุกครั้งที่กว่าจะได้
ก็ต้องแลกกับคำด่าที่ด่าแม่ด้วยถ้อยคำที่ไม่อยากจะฟังกันเท่าไหร่ หนูก็ไม่เคยคิดว่าเกิดมาแค่ครั้งเดียว
จะมีปัญหาครอบครัวถึงขั้นต้องแตกหักจะฆ่าจะแกงกันขนาดนี้ คือมันท้ออ่ะค่ะ ปีนี้หนูอายุ18แล้ว ปัญหามันเกิดตั้งแต่หนูอายุ12
มันแรงมาเรื่อยๆจนปัจจุบัน คือพอยิ่งจะโตมันยิ่งคิดเยอะ แล้วบางทีหนูอยากได้รับความรักจากครอบครัวบ้าง แต่มันกลับไม่มีเลย
เห็นครอบครัวเพื่อนที่เขาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วมีความสุข หนูก็รู้สึกน้อยใจตัวเองนะคะ
หนูพยายามไม่คิดอะไร พยายามปลง แต่มันก็ไม่ได้ช่วยขนาดนั้นอ่ะค่ะ บางทีก็คิดว่าตัวเองน่าจะเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า
เป็นแบบนี้แล้วมันทำให้หนูเป็นคนขี้น้อยใจ มันบั่นทอนตัวเองมากๆเลยนะคะ หนูคุยถึงปัญหานี้กับใครไม่ได้เลย
แต่ว่าตอนนี้มันเครียดมากจริงๆค่ะ เครียดแบบกินข้าวอยู่ดีๆแล้วร้องไห้ออกมา TT
มีใครพอจะมีคำแนะนำที่ทำให้หนูสบายใจขึ้นบ้างมั้ยคะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ T_T