(อ่านอาจงงนิดหน่อยต้องขออภัยด้วยครับ ผมสรุปมาแบบย่อๆ)
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เริ่มจากตัวแฟนผมก่อนเลยผมให้ชื่อว่า A และแฟนเก่าเขา B ละกัน ตอนที่ A กับ B คบกันอยู่ ผมกับ A เป็นเพื่อนกันอยู่ (ทั้งที่จริงผมเป็นรุ่นพี่ Aปีหนึงแต่ด้วยความรู้จักกันมานาน เลยเล่นหัวกับแบบเพื่อนซะมากกว่า ) ผมกับ A ได้ทำงานที่เดียวกัน ก็เลยสนิทกันมากขึ้นแต่ก็เป็นแค่เพื่อนกัน ไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นเลย วันหนึง A ได้เล่าให้ผมฟังว่า เขา กับ B ได้คุยกันเรื่องแต่งงาน แต่ทั้ง 2 คน มีปัญหาหนึงที่ทำให้มาสามารถแต่งงานกันได้ ซึ่งทำให้ A ไม่เห็นอนาคต แล้วทั้งคู ก็เลยตกลงกันว่า ถ้าอีกคนมีใครใหม่ ก็ให้บอกกัน (อ่อทั้ง 2 คบกันมา 7 ปีนะ)
เรื่องผม กับ A ละกัน หลังจากที่เขาเล่ามาให้ผมฟัง โดยปกติผมเป็นคนคิดเยอะ พอฟังเรื่องก็เลยคิด ว่าถ้าเป็นตัวผมเอง ผมก็จะทำแบบนู้นแบบนี้ ซึ่งผมว่ามันไปทำให้Aเริ่มรู้สึกอะครับ (ผมน่าจะอ่อยอะ) ผมก็เลยถามว่าลองคุยกันไหม ตอนนั้นน่าจะพูดประมาณนี้ แต่ตอนนั้นผมก็มีคนที่กำลังเริ่มคุยอยู่ด้วยนะ (หรือผมอาจจะแอบชอบ A อยู่แล้ว) แล้วหลังจากนั้นสักระยะหนึง A ก็ได้มาให้ผมเลือกว่าจะมาคุยกันไหมถ้าเลือกมาคุยกัน ก็ต้องหยุดคุยกันคนอื่น(ประมาณเลิกจีบคนอื่นอะ แต่เขาบอกนะว่าผมคงไม่เลือกเขา เพราะคนที่ผมคุย ทั้งเด็กกว่าขาวกว่าและก็สวยกว่า) ผมก็เลยตอบไปว่าถ้าไม่ได้เลือก A จะทำยังไงต่อ A ไม่ทำไงต่ออะ จะอยู่คนเดียว ตัดสินใจแล้ว (เอ้ยเริ่มเพิ่มความมั่นใจให้ผมมากว่าเขามั่นใจและตัดสินใจแล้วจริงๆ)ผมกับมาคิดยังไม่ถึงครึ่งคืนเลยผมบอกคนที่คุยด้วยว่าเราเป็นพี่น้องกันเลย ( เพราะจริงๆ ผมก็เห็นอนาคตร่วมกับAนะ) ก็เลยมาบอก A ว่าจะคุยกันมากกว่าในฐานะเพื่อน แต่ A บอกว่าจะขอคุยกับ Bอยู่นะ แต่ในฐานะเพื่อน ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไรตรงนี้
หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันมาเรื่อยๆ ไปไหนมาไหนด้วยกัน ค่อนข้างจะตัวติดกันเลยละ เราทั้งคู่ต่างก็ดูแลกันดีมาก สัมพัสได้จากความรู้สึกและ Aมักบอกผมว่าทำอะไรกับเค้าเนี่ยทำให้เค้าหลงรักได้ขึ้นทุกวัน ซึ่งช่วงแรกผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรมากหรอกนะ(เพื่อใจอะ) แต่ผมก็รู้สึกดีกับเขามากๆเมื่อเวลผ่านไปสักระยะ B ก็เริ่มหายไปจาก A นี่ละคงเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมเพื่อใจ พอ B หายไปบล็อค A ทุกอย่างเหลือแต่ข้อความทางเฟสบุคมันจึงทำให้ผมเริ่มรักA ขึ้นมาจริงๆ รักเขามากขึ้น มากขึ้น ทุกวัน และก็รู้สึกได้ว่า เขาก็รักผมมากขึ้น ช่วงนั้นมีความสุขมาก ^_^ มีทะเลาะกันบ้างส่วนใหญ่ผมก็จะง้อเขา เขามีก็มีง้อบ้างนิดหน่อย (เราเคยวางแผนจะแต่งงานกันหลังจากคบกันประมาณ 1 ปีกว่าๆ)
แล้วตอนนี้ก็มาถึง ซึ่งผ่านพ้นเดือนที่ 7 นับจากที่เราคุยกัน B ได้ตอบแชท A (ผมลืมบอกไป A พยายามแชทหา B อยู่เสมอ แต่ B ไม่ค่อยตอบนะ)ซึ่งคืนนั้นก็ได้คุยกันยาวเลย พออีกวันเขาก็บอกผมนะว่าเมื่อคืนคุยกับBแต่ไม่ได้มีอะไรนะถามความเป็นอยู่ อะแล้วจากนั้นเขาก็ขอไปเจอกัน ผมก็บอกไปดิ (ในใจคิดว่าห้ามไปก็ไม่ฟังหรอก) ก็เลยให้เขาไป แต่เล่นซะผมกินไม่ได้นอนไม่หลับเลย เขากลับมาก็ยังปกติ หลังจากนั้น ไม่นานก็เริ่มสัมพัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลง A ไม่เหมือนเดิม ผมก็ยังคงทำตัวปกติแต่ก็มีน่อยๆ บ้าง มีช่วงเวลาหนึงผมไปแอบส่งประวัติแชท ระหว่าง A กับ B เพื่อจะกลับมาอ่าน แต่ยังไม่ได้ทันกลับถึงบ้านเลย ผมก็เลยหยอกๆ คำถามไปว่าไปว่า ไปเจอ B เป็นไงบ้างA ก็เล่าไปเรื่อยๆ บาร์ๆ ผมเลยถามไปว่ายังรัก B อยู่ใช่ไหม A นิ่งแล้วพยักหน้าเบา (ช็อคเลยครับ ) ผมถามต่อว่าจะกลับไปคบกันไหม Aตอบว่าถ้ากลับไปก็จะคุยเรื่องแต่งงานกันเลย (ช็อครอบสอง บอกตัวเองนิ่งไว้ไอ้สองใจเย็น) ผมก็บอกว่า ตัดสินใจเองละกัน คิดดีๆ ผมบอกถ้า A จะไปห้ามไว้ก็ไม่มีประโยชน์(คือว่าเรื่องแต่งงานของผมกับ A ผู้ใหญ่รับรู้ทั้งสองฝ่ายแล้วด้วยแต่แค่ยังไม่ได้คุยอย่างเป็นทางการ เก็บเงินอยู่) A ถามผมว่าไม่โกรธไม่เกลียดเขาหรอ ผมตอบไปว่าโกรธไปก็มีแต่แย่ลง แล้วจะให้เกลียดได้ไงรักไปแล้ว (ผมนี่ตอบไปน้ำตาคอเลยครับ แต่พยายามฮึบแล้วนะแต่คงไม่อยู่มั้ง) หลังจากนั้นก็กลับมานอนร้องให้กระดานด่าง กินไม่ได้นอนไม่หลับไปพักนึงเลย แต่ผมก็ยังไม่ได้บอกเรื่องส่งประวัติแชทนะ หลังจากนั้นประมาณ2วันเขาเช็คเมลล์เจอว่าผมส่งประวัติแชท เค้านี่โกรธผมที่สุดเท่าที่เคยคุยกันมาเลยอันนี้ผมก็คิดว่าผมผิดจริง แต่ทำไงได้ อยากถามแต่ก็ไม่รู้คำตอบจะออกมาหมดไหม ผมก็ทำของขวัญไปง้อเขานะก็จบเรื่องนี้ไป แต่หลังจากนั้น A กับ B ก็เจอกันบ่อยขึ้นแต่ A ก็กลับมาบอกว่าระหว่าง A กับ B เป็นได้แค่เพื่อนกันเราตกลงกันแล้ว แต่สิ่งที่ผมสัมพัสได้ Aไม่ได้รู้สึกกับผมเหมือนก่อน จริงๆแล้วเขาไม่เคยลืม B เลย ตั้งแต่วันแรกที่เราเริ่มคุยกันมา A ยังรัก B อยู่
สุดท้ายผมคิดว่า ผมจะถอยออกมาเพื่อความรู้สึกดีๆมันยังคงอยู่ อาจจะฝืนนิดหน่อยแต่เดี๋ยวมันก็คงชินละมั้ง(หวังว่าจะทำได้นะ) ก็ผมมันแค่ 7 เดือนนี่น่า ตอนนั้น B ก็คงรู้สึกเหมือนผมในตอนนี้ละมั้ง
7 เดือน แพ้ 7 ปี
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เริ่มจากตัวแฟนผมก่อนเลยผมให้ชื่อว่า A และแฟนเก่าเขา B ละกัน ตอนที่ A กับ B คบกันอยู่ ผมกับ A เป็นเพื่อนกันอยู่ (ทั้งที่จริงผมเป็นรุ่นพี่ Aปีหนึงแต่ด้วยความรู้จักกันมานาน เลยเล่นหัวกับแบบเพื่อนซะมากกว่า ) ผมกับ A ได้ทำงานที่เดียวกัน ก็เลยสนิทกันมากขึ้นแต่ก็เป็นแค่เพื่อนกัน ไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นเลย วันหนึง A ได้เล่าให้ผมฟังว่า เขา กับ B ได้คุยกันเรื่องแต่งงาน แต่ทั้ง 2 คน มีปัญหาหนึงที่ทำให้มาสามารถแต่งงานกันได้ ซึ่งทำให้ A ไม่เห็นอนาคต แล้วทั้งคู ก็เลยตกลงกันว่า ถ้าอีกคนมีใครใหม่ ก็ให้บอกกัน (อ่อทั้ง 2 คบกันมา 7 ปีนะ)
เรื่องผม กับ A ละกัน หลังจากที่เขาเล่ามาให้ผมฟัง โดยปกติผมเป็นคนคิดเยอะ พอฟังเรื่องก็เลยคิด ว่าถ้าเป็นตัวผมเอง ผมก็จะทำแบบนู้นแบบนี้ ซึ่งผมว่ามันไปทำให้Aเริ่มรู้สึกอะครับ (ผมน่าจะอ่อยอะ) ผมก็เลยถามว่าลองคุยกันไหม ตอนนั้นน่าจะพูดประมาณนี้ แต่ตอนนั้นผมก็มีคนที่กำลังเริ่มคุยอยู่ด้วยนะ (หรือผมอาจจะแอบชอบ A อยู่แล้ว) แล้วหลังจากนั้นสักระยะหนึง A ก็ได้มาให้ผมเลือกว่าจะมาคุยกันไหมถ้าเลือกมาคุยกัน ก็ต้องหยุดคุยกันคนอื่น(ประมาณเลิกจีบคนอื่นอะ แต่เขาบอกนะว่าผมคงไม่เลือกเขา เพราะคนที่ผมคุย ทั้งเด็กกว่าขาวกว่าและก็สวยกว่า) ผมก็เลยตอบไปว่าถ้าไม่ได้เลือก A จะทำยังไงต่อ A ไม่ทำไงต่ออะ จะอยู่คนเดียว ตัดสินใจแล้ว (เอ้ยเริ่มเพิ่มความมั่นใจให้ผมมากว่าเขามั่นใจและตัดสินใจแล้วจริงๆ)ผมกับมาคิดยังไม่ถึงครึ่งคืนเลยผมบอกคนที่คุยด้วยว่าเราเป็นพี่น้องกันเลย ( เพราะจริงๆ ผมก็เห็นอนาคตร่วมกับAนะ) ก็เลยมาบอก A ว่าจะคุยกันมากกว่าในฐานะเพื่อน แต่ A บอกว่าจะขอคุยกับ Bอยู่นะ แต่ในฐานะเพื่อน ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไรตรงนี้
หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันมาเรื่อยๆ ไปไหนมาไหนด้วยกัน ค่อนข้างจะตัวติดกันเลยละ เราทั้งคู่ต่างก็ดูแลกันดีมาก สัมพัสได้จากความรู้สึกและ Aมักบอกผมว่าทำอะไรกับเค้าเนี่ยทำให้เค้าหลงรักได้ขึ้นทุกวัน ซึ่งช่วงแรกผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรมากหรอกนะ(เพื่อใจอะ) แต่ผมก็รู้สึกดีกับเขามากๆเมื่อเวลผ่านไปสักระยะ B ก็เริ่มหายไปจาก A นี่ละคงเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมเพื่อใจ พอ B หายไปบล็อค A ทุกอย่างเหลือแต่ข้อความทางเฟสบุคมันจึงทำให้ผมเริ่มรักA ขึ้นมาจริงๆ รักเขามากขึ้น มากขึ้น ทุกวัน และก็รู้สึกได้ว่า เขาก็รักผมมากขึ้น ช่วงนั้นมีความสุขมาก ^_^ มีทะเลาะกันบ้างส่วนใหญ่ผมก็จะง้อเขา เขามีก็มีง้อบ้างนิดหน่อย (เราเคยวางแผนจะแต่งงานกันหลังจากคบกันประมาณ 1 ปีกว่าๆ)
แล้วตอนนี้ก็มาถึง ซึ่งผ่านพ้นเดือนที่ 7 นับจากที่เราคุยกัน B ได้ตอบแชท A (ผมลืมบอกไป A พยายามแชทหา B อยู่เสมอ แต่ B ไม่ค่อยตอบนะ)ซึ่งคืนนั้นก็ได้คุยกันยาวเลย พออีกวันเขาก็บอกผมนะว่าเมื่อคืนคุยกับBแต่ไม่ได้มีอะไรนะถามความเป็นอยู่ อะแล้วจากนั้นเขาก็ขอไปเจอกัน ผมก็บอกไปดิ (ในใจคิดว่าห้ามไปก็ไม่ฟังหรอก) ก็เลยให้เขาไป แต่เล่นซะผมกินไม่ได้นอนไม่หลับเลย เขากลับมาก็ยังปกติ หลังจากนั้น ไม่นานก็เริ่มสัมพัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลง A ไม่เหมือนเดิม ผมก็ยังคงทำตัวปกติแต่ก็มีน่อยๆ บ้าง มีช่วงเวลาหนึงผมไปแอบส่งประวัติแชท ระหว่าง A กับ B เพื่อจะกลับมาอ่าน แต่ยังไม่ได้ทันกลับถึงบ้านเลย ผมก็เลยหยอกๆ คำถามไปว่าไปว่า ไปเจอ B เป็นไงบ้างA ก็เล่าไปเรื่อยๆ บาร์ๆ ผมเลยถามไปว่ายังรัก B อยู่ใช่ไหม A นิ่งแล้วพยักหน้าเบา (ช็อคเลยครับ ) ผมถามต่อว่าจะกลับไปคบกันไหม Aตอบว่าถ้ากลับไปก็จะคุยเรื่องแต่งงานกันเลย (ช็อครอบสอง บอกตัวเองนิ่งไว้ไอ้สองใจเย็น) ผมก็บอกว่า ตัดสินใจเองละกัน คิดดีๆ ผมบอกถ้า A จะไปห้ามไว้ก็ไม่มีประโยชน์(คือว่าเรื่องแต่งงานของผมกับ A ผู้ใหญ่รับรู้ทั้งสองฝ่ายแล้วด้วยแต่แค่ยังไม่ได้คุยอย่างเป็นทางการ เก็บเงินอยู่) A ถามผมว่าไม่โกรธไม่เกลียดเขาหรอ ผมตอบไปว่าโกรธไปก็มีแต่แย่ลง แล้วจะให้เกลียดได้ไงรักไปแล้ว (ผมนี่ตอบไปน้ำตาคอเลยครับ แต่พยายามฮึบแล้วนะแต่คงไม่อยู่มั้ง) หลังจากนั้นก็กลับมานอนร้องให้กระดานด่าง กินไม่ได้นอนไม่หลับไปพักนึงเลย แต่ผมก็ยังไม่ได้บอกเรื่องส่งประวัติแชทนะ หลังจากนั้นประมาณ2วันเขาเช็คเมลล์เจอว่าผมส่งประวัติแชท เค้านี่โกรธผมที่สุดเท่าที่เคยคุยกันมาเลยอันนี้ผมก็คิดว่าผมผิดจริง แต่ทำไงได้ อยากถามแต่ก็ไม่รู้คำตอบจะออกมาหมดไหม ผมก็ทำของขวัญไปง้อเขานะก็จบเรื่องนี้ไป แต่หลังจากนั้น A กับ B ก็เจอกันบ่อยขึ้นแต่ A ก็กลับมาบอกว่าระหว่าง A กับ B เป็นได้แค่เพื่อนกันเราตกลงกันแล้ว แต่สิ่งที่ผมสัมพัสได้ Aไม่ได้รู้สึกกับผมเหมือนก่อน จริงๆแล้วเขาไม่เคยลืม B เลย ตั้งแต่วันแรกที่เราเริ่มคุยกันมา A ยังรัก B อยู่
สุดท้ายผมคิดว่า ผมจะถอยออกมาเพื่อความรู้สึกดีๆมันยังคงอยู่ อาจจะฝืนนิดหน่อยแต่เดี๋ยวมันก็คงชินละมั้ง(หวังว่าจะทำได้นะ) ก็ผมมันแค่ 7 เดือนนี่น่า ตอนนั้น B ก็คงรู้สึกเหมือนผมในตอนนี้ละมั้ง