เรื่อง “แอบมองอยู่ห่างๆอย่างฟินๆ”
มีคนให้คำนิยามของความว่า “รัก” ไว้หลายความหมาย บางความบอกว่ารักเป็นสิ่งสวยงาม แต่บางความกลับมองว่ารักคือยาพิษที่ทำให้เจ็บปวดถึงตายได้ ถ้าให้ฉันนิยามคำว่ารักฉันคงจะนิยามว่า รักคือการแอบมองอยู่ห่างๆอย่างฟินๆ นี่แหละคะนิยามความรักของฉัน เพราะตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยมีแฟนเลยคะมีก็แต่แอบชอบ
ฉันเคยแอบชอบเพื่อนในห้องคนหนึ่งตอนอยู่ม.4 เพื่อนคนนั้นชื่อ ฐา(นามสมมติ)ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไรเห็นหน้าครั้งแรกก็งั้นๆไม่ได้รู้สึกอะไรแต่เป็นเพราะเหตุที่ฉันต้องเป็นรองหัวหน้าห้อง ซึ่งมีหน้าที่เช็คชื่อเพื่อนๆตอนเช้า ถือสมุดเช็คเวลาเรียน คิดอยู่ใช่ไหมคะว่าแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องแอบชอบเพื่อน จุดเกิดเหตุมันอยู่ตรงนี้แหละค่ะ ด้วยความที่ว่า ฐาและกลุ่มเพื่อนเป็นพวกที่ชอบมาโรงเรียนสาย ชอบโดดเรียน และแอบหลับในห้องเรียนเป็นประจำ ซึ่งเรื่องมันก็เกิดเพราะไอ้เรื่องเช็คชื่อนี่แหละคะ คุณครูแต่ละวิชาก็จะถามฉันตลอดว่าใครมาเรียน ใครไม่มาเรียน ซึ่งฉันเป็นคนซื่อค่ะใครมาเรียนก็บอกว่ามาใครขาดก็บอกขาด ใครโดดเรียนก็บอกว่าโดด งานเข้าเลยคะใครจะไปรู้คะว่าพวกโดดเรียนมันจะทำแบบนี้ คือ หลังจากจบคาบเรียนฉันต้องเดินไปเรียนอีกวิชาตามอาคารเรียนคะและระหว่างที่กำลังจะถึงอาคารเรียนฉันก็เจอกลุ่มเพื่อนที่โดดเรียนก็จะใครที่ไหนละคะก็กลุ่มนายฐาคะ จู่ๆก็เรียกให้ฉันหยุด ฉันจะทำไงได้ละค่ะพวกนี้มันเยอะคะฉันเลยต้องหยุด จากนั้นฉันก็โดนยิงคำถามว่า"เห้ยบอกครูว่าพวกเราโดดเรียนใช่ไหม” ฉันก็ตอบไปว่า “ใช่ทำไมหรอก็พวกนายโดดเรียนจริงๆอ่ะ” จากนั้นฉันก็โดนด่าเป็นชุดเลยคะและก็โดนขู่ให้ลบชื่อพวกที่โดดเรียนออกจากสมุดเช็คเวลาเรียน คิดหรอคะว่าคนอย่างฉันจะลบอ่ะค่ะ ลบสิค่ะโดนขนาดนี้จะสู้อะไรได้ค่ะ หลังจากวันนั้น ฉันก็โดนกลุ่ม ฐา แกล้งตลอดเลย แกล้งเอารองเท้าฉันไปซ่อน เอาไปแขวนที่สูงๆ เอาไปทิ้งนอกระเบียง คือโดนกลั่นแกล้งยิ่งกว่านิยายค่ะ อยู่มาวันหนึงจู่ๆฉันก็ใจเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้ๆฐา รู้สึกร้อนๆที่ใบหน้าเวลาคุยด้วย และรู้สึกดีใจที่ได้เห็นหน้าเขา สิ่งนี้คงเรียกว่าความรักใช่ไหมฉันชอบเขาเข้าให้แล้ว หลังจากจบม.4ขึ้นม.5 ฉันก็เริ่มเขียนแดอารี่ถึงนายฐา เขียนเรื่องราวทั่วไป มีแอบเพ้อเจ้อบาง แอบบ่นบ้าง แอบคิดถึง และแอบบอกรักในแดอารี่ เรื่องราวแต่ละเรื่องที่ฉันเขียนก็มีแต่โดนแกล้งคะแต่ฉันก็แอบรู้สึกดีที่โดนแกล้งเพราะมันทำให้ฉันได้ใกล้ชิดนายฐามากขึ้น ฉันแอบเขียนแดอารี่มา 1 ปีเต็มๆ จนพวกเราขึ้น ม.6 แต่เรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น นายฐาถูกเชิญให้ออกจากโรงเรียนเนื่องจากถูกหักคะแนนความประพฤติจะหมดแถมยังติดลบอีกต่างหาก ฉันรู้เรื่องนี้ก็รู้สึกใจหาย แค่คิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกก็รู้สึกเหมือนชีวิตเรากำลังขาดบางสิ่งบางอย่างไป แต่สิ่งที่ทำให้ฉันใจหายมากกว่าเรื่องนี้คือฉันมารู้ว่านายฐามีแฟนแล้ว คือเจ็บจนจุกเลยค่ะ
ความรักมีทั้งสมหวังและผิดหวัง ถึงแม้ว่าความรักของฉันจะไม่สมหวังแต่ว่าพอฉันนึกถึงความทรงจำดีๆในช่วงเวลาแอบรัก ฉันก็อดยิ้มไม่ได้ ส่วนเรื่องที่ผิดหวังก็อย่าไปจำมันเลยคะ ถือว่าเป็นประสบการณ์ก็แล้วกันคิดแบบนี้เราก็ไม่ต้องเจ็บ ถึงแม้จะมีจุกบางเล็กน้อยก็เถอะนะ แต่ฉันก็ยังมองว่าความรักเป็นสิ่งที่สวยงามทำให้เราฟินได้โดยไม่รู้ตัว เห็นไหมคะว่าถ้าเราเลือกมองในสิ่งที่ดีๆของความรักแล้วทิ้งสิ่งที่แย่ๆไป เราก็ไม่ต้องเจ็บปวดกับมันด้วยคะ นี้แหละค่ะรักโดยไม่ต้องเจ็บในแบบของฉัน แอบมองอยู่ห่างๆอย่างฟินๆค่ะ
เคยแอบชอบเพื่อนไหม?
มีคนให้คำนิยามของความว่า “รัก” ไว้หลายความหมาย บางความบอกว่ารักเป็นสิ่งสวยงาม แต่บางความกลับมองว่ารักคือยาพิษที่ทำให้เจ็บปวดถึงตายได้ ถ้าให้ฉันนิยามคำว่ารักฉันคงจะนิยามว่า รักคือการแอบมองอยู่ห่างๆอย่างฟินๆ นี่แหละคะนิยามความรักของฉัน เพราะตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยมีแฟนเลยคะมีก็แต่แอบชอบ
ฉันเคยแอบชอบเพื่อนในห้องคนหนึ่งตอนอยู่ม.4 เพื่อนคนนั้นชื่อ ฐา(นามสมมติ)ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไรเห็นหน้าครั้งแรกก็งั้นๆไม่ได้รู้สึกอะไรแต่เป็นเพราะเหตุที่ฉันต้องเป็นรองหัวหน้าห้อง ซึ่งมีหน้าที่เช็คชื่อเพื่อนๆตอนเช้า ถือสมุดเช็คเวลาเรียน คิดอยู่ใช่ไหมคะว่าแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องแอบชอบเพื่อน จุดเกิดเหตุมันอยู่ตรงนี้แหละค่ะ ด้วยความที่ว่า ฐาและกลุ่มเพื่อนเป็นพวกที่ชอบมาโรงเรียนสาย ชอบโดดเรียน และแอบหลับในห้องเรียนเป็นประจำ ซึ่งเรื่องมันก็เกิดเพราะไอ้เรื่องเช็คชื่อนี่แหละคะ คุณครูแต่ละวิชาก็จะถามฉันตลอดว่าใครมาเรียน ใครไม่มาเรียน ซึ่งฉันเป็นคนซื่อค่ะใครมาเรียนก็บอกว่ามาใครขาดก็บอกขาด ใครโดดเรียนก็บอกว่าโดด งานเข้าเลยคะใครจะไปรู้คะว่าพวกโดดเรียนมันจะทำแบบนี้ คือ หลังจากจบคาบเรียนฉันต้องเดินไปเรียนอีกวิชาตามอาคารเรียนคะและระหว่างที่กำลังจะถึงอาคารเรียนฉันก็เจอกลุ่มเพื่อนที่โดดเรียนก็จะใครที่ไหนละคะก็กลุ่มนายฐาคะ จู่ๆก็เรียกให้ฉันหยุด ฉันจะทำไงได้ละค่ะพวกนี้มันเยอะคะฉันเลยต้องหยุด จากนั้นฉันก็โดนยิงคำถามว่า"เห้ยบอกครูว่าพวกเราโดดเรียนใช่ไหม” ฉันก็ตอบไปว่า “ใช่ทำไมหรอก็พวกนายโดดเรียนจริงๆอ่ะ” จากนั้นฉันก็โดนด่าเป็นชุดเลยคะและก็โดนขู่ให้ลบชื่อพวกที่โดดเรียนออกจากสมุดเช็คเวลาเรียน คิดหรอคะว่าคนอย่างฉันจะลบอ่ะค่ะ ลบสิค่ะโดนขนาดนี้จะสู้อะไรได้ค่ะ หลังจากวันนั้น ฉันก็โดนกลุ่ม ฐา แกล้งตลอดเลย แกล้งเอารองเท้าฉันไปซ่อน เอาไปแขวนที่สูงๆ เอาไปทิ้งนอกระเบียง คือโดนกลั่นแกล้งยิ่งกว่านิยายค่ะ อยู่มาวันหนึงจู่ๆฉันก็ใจเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้ๆฐา รู้สึกร้อนๆที่ใบหน้าเวลาคุยด้วย และรู้สึกดีใจที่ได้เห็นหน้าเขา สิ่งนี้คงเรียกว่าความรักใช่ไหมฉันชอบเขาเข้าให้แล้ว หลังจากจบม.4ขึ้นม.5 ฉันก็เริ่มเขียนแดอารี่ถึงนายฐา เขียนเรื่องราวทั่วไป มีแอบเพ้อเจ้อบาง แอบบ่นบ้าง แอบคิดถึง และแอบบอกรักในแดอารี่ เรื่องราวแต่ละเรื่องที่ฉันเขียนก็มีแต่โดนแกล้งคะแต่ฉันก็แอบรู้สึกดีที่โดนแกล้งเพราะมันทำให้ฉันได้ใกล้ชิดนายฐามากขึ้น ฉันแอบเขียนแดอารี่มา 1 ปีเต็มๆ จนพวกเราขึ้น ม.6 แต่เรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น นายฐาถูกเชิญให้ออกจากโรงเรียนเนื่องจากถูกหักคะแนนความประพฤติจะหมดแถมยังติดลบอีกต่างหาก ฉันรู้เรื่องนี้ก็รู้สึกใจหาย แค่คิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกก็รู้สึกเหมือนชีวิตเรากำลังขาดบางสิ่งบางอย่างไป แต่สิ่งที่ทำให้ฉันใจหายมากกว่าเรื่องนี้คือฉันมารู้ว่านายฐามีแฟนแล้ว คือเจ็บจนจุกเลยค่ะ
ความรักมีทั้งสมหวังและผิดหวัง ถึงแม้ว่าความรักของฉันจะไม่สมหวังแต่ว่าพอฉันนึกถึงความทรงจำดีๆในช่วงเวลาแอบรัก ฉันก็อดยิ้มไม่ได้ ส่วนเรื่องที่ผิดหวังก็อย่าไปจำมันเลยคะ ถือว่าเป็นประสบการณ์ก็แล้วกันคิดแบบนี้เราก็ไม่ต้องเจ็บ ถึงแม้จะมีจุกบางเล็กน้อยก็เถอะนะ แต่ฉันก็ยังมองว่าความรักเป็นสิ่งที่สวยงามทำให้เราฟินได้โดยไม่รู้ตัว เห็นไหมคะว่าถ้าเราเลือกมองในสิ่งที่ดีๆของความรักแล้วทิ้งสิ่งที่แย่ๆไป เราก็ไม่ต้องเจ็บปวดกับมันด้วยคะ นี้แหละค่ะรักโดยไม่ต้องเจ็บในแบบของฉัน แอบมองอยู่ห่างๆอย่างฟินๆค่ะ