วันเวลาเดินหน้าผ่านไปเรื่อยๆ จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี
มีผู้คนเข้ามาและออกไปจากชีวิตเราก็หลายคน
คนที่ไม่เคยรู้จัก ก็ได้รู้จัก. คนที่รู้จักก็เปลี่ยนเป็นคนสนิทบ้าง คนเคยรู้จักบ้าง หรือเป็นแค่คนร่วมโลกบ้าง
หลายปีที่ผ่านมา อกหักไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง โดนทิ้งเพราะเค้าไปแต่งงานกับคนอื่นบ้าง โดนทิ้งเพราะเค้ากลับไปหาคนเก่าบ้าง
โดนคนมีเจ้าของหลอกว่าโสดแล้วมาขอเราเป็นแฟนบ้าง เจ็บหลายครั้งจนไม่อยากรับรู้อะไร ไม่อยากเปิดใจให้ใครอีก
จนกระทั่ง.. เดือนพฤศจิกายนปีที่ผ่านมา (2558 ). เราลองเปิดใจตัวเองอีกครั้ง ใครจะไปคิดว่า อยู่ๆเราจะชอบคนๆนึงทั้งที่เห็นเพียงแค่รูปที่เค้ายิ้ม
ยังไม่เคยรู้จัก และยังไม่เคยเจอตัวจริงเลยสักครั้ง เราแอบเซฟรูปนั้นไว้ในเครื่องเราด้วยนะ เราชอบเปิดดูบ่อยๆ เปิดทีไรก็ยิ้มตามทุกที
รอยยิ้มของเค้า ดูแล้วทำให้รู้สึกว่าโลกนี้สดใสดี
จากแค่ชอบในรอยยิ้ม พอได้คุยด้วย เราก็ยิ่งรู้สึกดี ยิ่งทำให้ชอบมากกว่าเดิม จนไม่แน่ใจว่า เรียกว่า " แอบรัก " ได้รึเปล่า
รู้สึกดีทุกครั้งที่เห็นเค้าตอบ ยิ้มกับทุกมุขที่เล่นกับเค้าแล้วเค้าเล่นตอบ คอยส่งกำลังใจให้ทุกครั้งที่รู้ว่าเค้าเหนื่อย
เราพยายามหาข้ออ้างที่จะได้เจอเค้าอยู่หลายที แต่ด้วยเวลาไม่เคยว่างตรงกันสักครั้ง ครั้งแรกที่นัด ข้ออ้างของเราคือ " ซื้อขนมมาฝาก "
เค้าก็คงเดาเราออกแหละ ว่าทำไมต้องนัดให้ไปเอาขนม ทั้งที่ทุกที เราจะฝากเพื่อนเราไปให้ แล้วนัดครั้งนี้ก็ถูกยกเลิกก่อนเวลานัดกระทันหัน เพราะเราต้องไปรับพี่สาวที่สนามบิน ส่วนเค้ามีประชุมด่วน หลังจากวันนั้นเราก็ยังคงคุยกันปกติ. คุยกันมาเรื่อยๆ. ประมาณเดือนกว่าๆ เราก็มานั่งพิจารณาว่า " เราอยากลองหายไปสักครั้ง อยากรู้ว่าจะเป็นอย่างไร " แล้วจากที่คุยกันปกติ อยู่ๆเราก็หายไป เค้าก็ไม่ได้ทักอะไรเรามาเลยช่วงที่เราหายไป มีแต่เรา ที่รู้สึกอึดอัดมาก จนต้องโทรไประบายกับเพื่อน ว่าเรารู้สึกไม่โอเคกับตัวเราเอง เรายังอยากคุยกับเค้าอยู่ ไม่ว่าสถานะที่เค้าจะให้เราตอนนั้นคือคนรู้จักคนหนึ่ง หรืออาจจะแค่น้องคนหนึ่ง เราก็ยังอยากจะคุยต่อ และจะยอมรับตัวเองในสถานะนั้นๆ ขอแค่ได้คุยกับเค้าเหมือนเดิมก็พอ เพื่อนฟังเราพูดจบ ก็ถามความแน่ใจเรา ว่าเราจะรับได้จริงๆใช่ไหม? พอวางสายจากเพื่อน เราก็กลับไปทักไลน์เค้าปกติ แล้วพี่เค้าก็ตอบกลับมา " สวัสดี พี่อยู่..(. ชื่อเมือง )... " พอพี่เค้าตอบเรากลับมา ก็รู้สึกดีใจมาก แล้วเราก็คุยกันปกติ สนุกสนานเฮฮากันเหมือนเดิม ในใจเรายังอยากเจอพี่เค้าอยู่นะ แต่ยังหามุขนัดเจอไม่ได้สักที
วันที่ 2 กุมภาที่ผ่านมา ( 2559 ) เพื่อนๆในกลุ่มวางแผนกันจะไปนั่งชิลกันร้านนึง แล้วเพื่อนเราที่รู้จักกับเค้า โทรไปรบกวนให้เค้าจองโต๊ะให้ ( เค้าทำงานอยู่ที่ร้านนี้ตอนกลางวัน ) ทพอถึงเวลานัดเอาโต๊ะที่จอง เค้าบอกเพื่อนเราว่า เค้าไปธุระข้างนอกแป๊บนึง เดี๋ยวเข้ามาหา พอเพื่อนบอกเรา เราใจเต้นรัวมาก
ตื่นเต้นมาก จะทำตัวยังไง จะคุยอะไร จะทักเค้ายังไง สับสนไปหมด ตื่นเต้นจนลุกเข้าห้องน้ำบ่อย จนเราออกจากห้องน้ำรอบที่ 3 เดินกลับมาที่โต๊ะ เพื่อนบอกว่าเค้ามาแล้ว เพิ่งเดินออกไป คือเราเห็นแค่หลังแว๊บๆ แบบยังไม่แน่ใจด้วยว่าใช่รึป่าว โอ๊ยย. ตอนนั้นตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมอีก ทำอะไรไม่ถูก ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าควรจะทำหน้ายังไง แล้วควรจะทักเค้ายังไง ในระหว่างที่ครุ่นคิดอยู่ เค้าก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะด้วย พอเราเห็นเค้าเท่านั้นแหละ หน้านี่บานเลย ยิ้มเฉยเลย เคยได้ยินคำว่า " Butterflies in my stomach ". มั๊ย ? อาการนี้เลย เค้าเป็นกันเองมาก อัธยาศัยดี ยิ้มหัวเราะคุยกันสักพัก เราก็นั่งมองหน้าเค้าแล้วยิ้มตาม จนเพื่อนสังเกตว่าเราเงียบไป เพื่อนก็บอกให้เราลุกสลับที่ คือเพื่อนเรานั่งอยู่ข้างเค้า พอสลับที่เราก็คุยกัยต่อ ถ่ายรูปหมู่เฮฮากันไป เราไม่พลาดที่จะขอถ่ายรูปคู่ด้วยนะ แล้วเพื่อนๆในโต๊ะก็ส่งสัญญาณกันว่าจะไปเข้าห้องน้ำ เพื่อนเราลุกจนหมดโต๊ะ เหลือแค่เรากะเค้านั่งเฝ้าโต๊ะกันสองคน นอกจากจะรู้สึกผีเสื้อบินในท้องแล้ว แทบอยากละลายไปกับพื้นเวลาเห็นเค้ายิ้ม เป็นความรู้สึกที่ดีมากๆอย่างบอกไม่ถูก เราก็พูดตอบไปยิ้มไป ความรู้สึกนี้เวลานึกถึงทีไรก็ทำให้เราอมยิ้มได้ทุกครั้ง จนได้เวลาพอสมควร กลุ่มเราจะกลับกันแล้ว เค้าก็บอกจะกลับเหมือนกัน แล้วเราก็แยกย้ายกันไป พอถึงบ้านเราก็ไลน์ไปบอกเค้าว่าถึงบ้านแล้ว. เค้าตอบกลับมา. ". กินวีต้าแล้วไปนอนซะ " พอเราอ่านเสร็จ แทบจะลงไปกองกับพื้น. ยิ้มไม่หุบเลย หัวใจชื่นบานมาก นอนยิ้มเลย
หลังจากวันนั้นก็คุยปกติเรื่อยๆสัก 3-4 วัน เรากับเพื่อนๆคุยกันไว้ว่า วาเลนไทน์ที่จะถึงนี้. จะเฉยๆ ไม่ซื้อช็อกโกแลต. ขนม หรือทำอะไรให้ จะทำให้เป็นวันปกติ ผ่านมาได้สองสามวัน พวกเราก็เกิดเปลี่ยนใจ จะทำ " คุกกี้ " กับ " ช็อคโกแล็ต " ซึ่งไม่มีใครทำขนมเป็นเลยแม้แต่คนเดียว สูตรหาจากในเน็ต หลังจากตกลงจะทำขนมก็นัดวันทำ เนื่องจากเราต้องไปทำธุระที่ต่างจังหวัดตั้งแต่วันที่ 11 กุมภา ยาวถึงสิ้นเดือน พวกเราจึงเลือกทำวันที่ 9 กุมภา ก่อนวันเดินทาง
การทำขนมครั้งนี้ถูกปิดเป็นความลับ ไม่มีการเช็คอินสถานที่ใดๆ ไม่ได้บอกเค้าด้วยว่าจะทำขนมไปให้
เช้าวันที่ 9 พวกเราก็ไปซื้อของ หรืออุปกรณ์ทำขนมใหม่เกือบทั้งหมด พวกเราเริ่มลงมือทำตั้งแต่เที่ยง โดยทำตามสูตรจากในเน็ตที่หามา ทำถาดแรกแล้วชิม แล้วก็ลองปรับสูตรใส่นู่นมากขึ้น นี่ลดลง ทำไปทั้งหมดประมาณ 4 ถาด ในระหว่างที่ทำขนม เราก็ไลน์ไปบอกเค้าว่า " เย็นนี้ช่วยจองโต๊ะที่ร้านให้หน่อยประมาณ 2 ทุ่มครึ่ง โดยอ้างเหตุผลที่จะไปว่าเพื่อนอกหัก อยากไปนั่งชิล " แล้วชวนเค้ามานั่งคุยกัน เค้าก็ตอบตกลง
กว่าเราจะทำขนมเสร็จ กว่าจะเก็บอุปกรณ์เสร็จก็เกือบทุ่มนึง. พวกเรารีบออกไปหาอะไรกินรองท้องก่อนไปที่ร้านที่นัดเค้าไว้ ประมาณสองทุ่ม เค้าส่งไลน์มาบอกเราว่า " วันนี้ไม่ได้เข้าไปที่ร้านแล้วนะ เค้าเปลี่ยนแผนนิดหน่อย " อ่านเสร็จเราก็อึ้งไปสามวิ แล้วก็บอกเค้าว่าเรากำลังจะเข้าไปที่ร้านที่นัดแล้วนะ
เค้าออกไปไกลแล้วหรอ เค้าตอบว่า ใช่ เราเลยสารภาพไปว่า " จริงๆวันนี้ทำขนม จะเอามาให้ชิม " เค้าตอบว่า " คราวหน้าบอกก่อน , จะได้รอ "
อ่านเสร็จแล้วเป็นยังไงล่ะ ก็ยิ้มแก้มจะฉีกถึงหูอีกแล้ว รู้สึกดีอะไรขนาดนี้
จากครั้งแรกที่เห็นแค่รูปก็รู้สึกชอบ คุยไปคุยมาก็ชอบมากกว่าเดิม พอได้เจอหน้าก็ยิ่งชอบเข้าไปอีก
คล้ายๆ เนื้อเพลงท่อนนี้
" what what will i do will i do will i do..
คิดว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน ไม่เคยหวัง ไม่เคยคิดจริงจังอะไร
แค่แอบหลงรักเธอเล่นๆ ตามลำพังข้างเดียวในหัวใจ
แต่เมื่อมารู้สึกนึกอีกที เมื่อรู้ตัวอีกที ฉันก็รักจนลึกข้างใน.."
เรารู้สึกตัวอีกที ก็รู้สึกว่า ชอบเค้ามากๆ มากจนคิดถอดใจ เพราะเค้าเป็นคนอัธยาศัยดี แต่เข้าถึงยาก
ครบ 3 เดือนที่เราให้เวลาตัวเองได้ลองคุยกับเค้า ค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าเค้าไม่ได้คิดอะไรเกินคำว่า " คนรู้จัก "
เราหยุดทักเค้าอีกครั้ง ( ครั้งที่ 2) เราอดทนมาก พยายามไม่นึกถึง ไม่อยากเข้าไลน์เพราะกลัวห้ามใจไม่อยู่
ไม่พูดถึงเค้า พยายามทุกอย่าง เราหายไป 15 วัน เป็น 15 วันที่รู้สึกยาวนาน ทรมานหัวใจมาก ฟังเพลงไหนก็เศร้า
นั่งๆอยู่น้ำตาไหลบ้าง แค่เราคิดว่าจะไม่ได้คุยกับเค้าแล้ว ใจเราก็หวิวๆ ไม่อยากไปไหน ไม่อยากทำอะไร
ตั้งใจหายไปเลย ไม่กลับมาคุยกับเค้าอีก อยากตัดใจ สุดท้าย " เราแพ้ใจตัวเอง "
เรากลับไปคุยกับเค้าอีกครั้ง แต่การกลับไปคุยครั้งนี้เราคุยน้อยลง เค้าก็คุยน้อยลง คุยต่อได้ประมาณ 6 วัน
เราลองถามเพื่อนเรา ลองตั้งกระทู้ถามใน Pantipนี้ ว่าการที่เราเลือกเดินออกมาแล้วกลับไปคุยกับเค้า ทุกครั้งเราคิดไปคนเดียว
ตัดสินใจจากตัวเราฝ่ายเดียว ว่า " เรายังอยากคุยกับเค้า " แม้ว่าเราจะอยู่ในสถานะคนรู้จัก หรือแค่น้องคนนึง
แต่ทุกครั้ง เราไม่เคยถามความรู้สึกฝั่งเค้าเลย ว่าเค้าจะรู้สึกยังไง อึดอัดมั๊ยที่คุยกับเรา
แล้วเราก็ได้ความคิดเห็นจากคนอื่นๆมาว่า " เราควรหยุดคุยกับเค้า " เค้าน่าจะอึดอัด ที่ตอบไลน์เรา แต่ตอบน้อยลงเพราะไม่อยากเสียน้ำใจ
ตั้งแต่วันที่ 21 มีนา ( 2559 ) เราจบแชทนั้นด้วยสติ๊กเกอร์. เป็นการตอบแชทที่คุยค้างไว้ แล้วเราก็ไม่ได้ทักไปอีกเลย
เราแค่อยากจะมาบอกความรู้สึกจากใจของคนที่แอบชอบ แอบรักคนๆนึงข้างเดียว ช่วงเวลาที่ผ่านมาเรามีความสุขมาก
เป็นช่วงเวลาที่นึกถึงทีไรก็ทำให้เรายิ้มได้เสมอ. แม้ในตอนนี้ที่นึกถึงจะยิ้มทั้งน้ำตาก็ตาม
เราไม่เคยบอกเค้าตรงๆว่าเราชอบเค้ามากแค่ไหน วันนี้ ขอใช้พื้นที่ตรงนี้สารภาพจากใจของเราเลยละกัน
..." พี่รักคะ .. หนูชอบพี่ตั้งแต่เห็นรูปพี่ ยิ่งเวลาผ่านไป พอได้คุย ได้เจอ ความชอบที่มีก็มากขึ้นเรื่อยๆ
จนตอนนี้ เวลานี้ เริ่มมั่นใจแล้วว่า ความรู้สึกตอนนี้มันไม่ใช่แค่คำว่า " ชอบ " แต่เป็นคำว่า " รัก " แล้ว ..
4 เดือนที่ได้คุยกับพี่ หนูมีความสุขมาก แม้จะเป็นความสุขแบบหน่วงๆของคนที่แอบชอบพี่ฝ่ายเดียวก็ตาม
ขอบคุณโอกาสที่พี่ให้หนูได้คุยกับพี่นะคะ "....
อยากบอกความรู้สึกถึง ผช. คนนึง..
มีผู้คนเข้ามาและออกไปจากชีวิตเราก็หลายคน
คนที่ไม่เคยรู้จัก ก็ได้รู้จัก. คนที่รู้จักก็เปลี่ยนเป็นคนสนิทบ้าง คนเคยรู้จักบ้าง หรือเป็นแค่คนร่วมโลกบ้าง
หลายปีที่ผ่านมา อกหักไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง โดนทิ้งเพราะเค้าไปแต่งงานกับคนอื่นบ้าง โดนทิ้งเพราะเค้ากลับไปหาคนเก่าบ้าง
โดนคนมีเจ้าของหลอกว่าโสดแล้วมาขอเราเป็นแฟนบ้าง เจ็บหลายครั้งจนไม่อยากรับรู้อะไร ไม่อยากเปิดใจให้ใครอีก
จนกระทั่ง.. เดือนพฤศจิกายนปีที่ผ่านมา (2558 ). เราลองเปิดใจตัวเองอีกครั้ง ใครจะไปคิดว่า อยู่ๆเราจะชอบคนๆนึงทั้งที่เห็นเพียงแค่รูปที่เค้ายิ้ม
ยังไม่เคยรู้จัก และยังไม่เคยเจอตัวจริงเลยสักครั้ง เราแอบเซฟรูปนั้นไว้ในเครื่องเราด้วยนะ เราชอบเปิดดูบ่อยๆ เปิดทีไรก็ยิ้มตามทุกที
รอยยิ้มของเค้า ดูแล้วทำให้รู้สึกว่าโลกนี้สดใสดี
จากแค่ชอบในรอยยิ้ม พอได้คุยด้วย เราก็ยิ่งรู้สึกดี ยิ่งทำให้ชอบมากกว่าเดิม จนไม่แน่ใจว่า เรียกว่า " แอบรัก " ได้รึเปล่า
รู้สึกดีทุกครั้งที่เห็นเค้าตอบ ยิ้มกับทุกมุขที่เล่นกับเค้าแล้วเค้าเล่นตอบ คอยส่งกำลังใจให้ทุกครั้งที่รู้ว่าเค้าเหนื่อย
เราพยายามหาข้ออ้างที่จะได้เจอเค้าอยู่หลายที แต่ด้วยเวลาไม่เคยว่างตรงกันสักครั้ง ครั้งแรกที่นัด ข้ออ้างของเราคือ " ซื้อขนมมาฝาก "
เค้าก็คงเดาเราออกแหละ ว่าทำไมต้องนัดให้ไปเอาขนม ทั้งที่ทุกที เราจะฝากเพื่อนเราไปให้ แล้วนัดครั้งนี้ก็ถูกยกเลิกก่อนเวลานัดกระทันหัน เพราะเราต้องไปรับพี่สาวที่สนามบิน ส่วนเค้ามีประชุมด่วน หลังจากวันนั้นเราก็ยังคงคุยกันปกติ. คุยกันมาเรื่อยๆ. ประมาณเดือนกว่าๆ เราก็มานั่งพิจารณาว่า " เราอยากลองหายไปสักครั้ง อยากรู้ว่าจะเป็นอย่างไร " แล้วจากที่คุยกันปกติ อยู่ๆเราก็หายไป เค้าก็ไม่ได้ทักอะไรเรามาเลยช่วงที่เราหายไป มีแต่เรา ที่รู้สึกอึดอัดมาก จนต้องโทรไประบายกับเพื่อน ว่าเรารู้สึกไม่โอเคกับตัวเราเอง เรายังอยากคุยกับเค้าอยู่ ไม่ว่าสถานะที่เค้าจะให้เราตอนนั้นคือคนรู้จักคนหนึ่ง หรืออาจจะแค่น้องคนหนึ่ง เราก็ยังอยากจะคุยต่อ และจะยอมรับตัวเองในสถานะนั้นๆ ขอแค่ได้คุยกับเค้าเหมือนเดิมก็พอ เพื่อนฟังเราพูดจบ ก็ถามความแน่ใจเรา ว่าเราจะรับได้จริงๆใช่ไหม? พอวางสายจากเพื่อน เราก็กลับไปทักไลน์เค้าปกติ แล้วพี่เค้าก็ตอบกลับมา " สวัสดี พี่อยู่..(. ชื่อเมือง )... " พอพี่เค้าตอบเรากลับมา ก็รู้สึกดีใจมาก แล้วเราก็คุยกันปกติ สนุกสนานเฮฮากันเหมือนเดิม ในใจเรายังอยากเจอพี่เค้าอยู่นะ แต่ยังหามุขนัดเจอไม่ได้สักที
วันที่ 2 กุมภาที่ผ่านมา ( 2559 ) เพื่อนๆในกลุ่มวางแผนกันจะไปนั่งชิลกันร้านนึง แล้วเพื่อนเราที่รู้จักกับเค้า โทรไปรบกวนให้เค้าจองโต๊ะให้ ( เค้าทำงานอยู่ที่ร้านนี้ตอนกลางวัน ) ทพอถึงเวลานัดเอาโต๊ะที่จอง เค้าบอกเพื่อนเราว่า เค้าไปธุระข้างนอกแป๊บนึง เดี๋ยวเข้ามาหา พอเพื่อนบอกเรา เราใจเต้นรัวมาก
ตื่นเต้นมาก จะทำตัวยังไง จะคุยอะไร จะทักเค้ายังไง สับสนไปหมด ตื่นเต้นจนลุกเข้าห้องน้ำบ่อย จนเราออกจากห้องน้ำรอบที่ 3 เดินกลับมาที่โต๊ะ เพื่อนบอกว่าเค้ามาแล้ว เพิ่งเดินออกไป คือเราเห็นแค่หลังแว๊บๆ แบบยังไม่แน่ใจด้วยว่าใช่รึป่าว โอ๊ยย. ตอนนั้นตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมอีก ทำอะไรไม่ถูก ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าควรจะทำหน้ายังไง แล้วควรจะทักเค้ายังไง ในระหว่างที่ครุ่นคิดอยู่ เค้าก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะด้วย พอเราเห็นเค้าเท่านั้นแหละ หน้านี่บานเลย ยิ้มเฉยเลย เคยได้ยินคำว่า " Butterflies in my stomach ". มั๊ย ? อาการนี้เลย เค้าเป็นกันเองมาก อัธยาศัยดี ยิ้มหัวเราะคุยกันสักพัก เราก็นั่งมองหน้าเค้าแล้วยิ้มตาม จนเพื่อนสังเกตว่าเราเงียบไป เพื่อนก็บอกให้เราลุกสลับที่ คือเพื่อนเรานั่งอยู่ข้างเค้า พอสลับที่เราก็คุยกัยต่อ ถ่ายรูปหมู่เฮฮากันไป เราไม่พลาดที่จะขอถ่ายรูปคู่ด้วยนะ แล้วเพื่อนๆในโต๊ะก็ส่งสัญญาณกันว่าจะไปเข้าห้องน้ำ เพื่อนเราลุกจนหมดโต๊ะ เหลือแค่เรากะเค้านั่งเฝ้าโต๊ะกันสองคน นอกจากจะรู้สึกผีเสื้อบินในท้องแล้ว แทบอยากละลายไปกับพื้นเวลาเห็นเค้ายิ้ม เป็นความรู้สึกที่ดีมากๆอย่างบอกไม่ถูก เราก็พูดตอบไปยิ้มไป ความรู้สึกนี้เวลานึกถึงทีไรก็ทำให้เราอมยิ้มได้ทุกครั้ง จนได้เวลาพอสมควร กลุ่มเราจะกลับกันแล้ว เค้าก็บอกจะกลับเหมือนกัน แล้วเราก็แยกย้ายกันไป พอถึงบ้านเราก็ไลน์ไปบอกเค้าว่าถึงบ้านแล้ว. เค้าตอบกลับมา. ". กินวีต้าแล้วไปนอนซะ " พอเราอ่านเสร็จ แทบจะลงไปกองกับพื้น. ยิ้มไม่หุบเลย หัวใจชื่นบานมาก นอนยิ้มเลย
หลังจากวันนั้นก็คุยปกติเรื่อยๆสัก 3-4 วัน เรากับเพื่อนๆคุยกันไว้ว่า วาเลนไทน์ที่จะถึงนี้. จะเฉยๆ ไม่ซื้อช็อกโกแลต. ขนม หรือทำอะไรให้ จะทำให้เป็นวันปกติ ผ่านมาได้สองสามวัน พวกเราก็เกิดเปลี่ยนใจ จะทำ " คุกกี้ " กับ " ช็อคโกแล็ต " ซึ่งไม่มีใครทำขนมเป็นเลยแม้แต่คนเดียว สูตรหาจากในเน็ต หลังจากตกลงจะทำขนมก็นัดวันทำ เนื่องจากเราต้องไปทำธุระที่ต่างจังหวัดตั้งแต่วันที่ 11 กุมภา ยาวถึงสิ้นเดือน พวกเราจึงเลือกทำวันที่ 9 กุมภา ก่อนวันเดินทาง
การทำขนมครั้งนี้ถูกปิดเป็นความลับ ไม่มีการเช็คอินสถานที่ใดๆ ไม่ได้บอกเค้าด้วยว่าจะทำขนมไปให้
เช้าวันที่ 9 พวกเราก็ไปซื้อของ หรืออุปกรณ์ทำขนมใหม่เกือบทั้งหมด พวกเราเริ่มลงมือทำตั้งแต่เที่ยง โดยทำตามสูตรจากในเน็ตที่หามา ทำถาดแรกแล้วชิม แล้วก็ลองปรับสูตรใส่นู่นมากขึ้น นี่ลดลง ทำไปทั้งหมดประมาณ 4 ถาด ในระหว่างที่ทำขนม เราก็ไลน์ไปบอกเค้าว่า " เย็นนี้ช่วยจองโต๊ะที่ร้านให้หน่อยประมาณ 2 ทุ่มครึ่ง โดยอ้างเหตุผลที่จะไปว่าเพื่อนอกหัก อยากไปนั่งชิล " แล้วชวนเค้ามานั่งคุยกัน เค้าก็ตอบตกลง
กว่าเราจะทำขนมเสร็จ กว่าจะเก็บอุปกรณ์เสร็จก็เกือบทุ่มนึง. พวกเรารีบออกไปหาอะไรกินรองท้องก่อนไปที่ร้านที่นัดเค้าไว้ ประมาณสองทุ่ม เค้าส่งไลน์มาบอกเราว่า " วันนี้ไม่ได้เข้าไปที่ร้านแล้วนะ เค้าเปลี่ยนแผนนิดหน่อย " อ่านเสร็จเราก็อึ้งไปสามวิ แล้วก็บอกเค้าว่าเรากำลังจะเข้าไปที่ร้านที่นัดแล้วนะ
เค้าออกไปไกลแล้วหรอ เค้าตอบว่า ใช่ เราเลยสารภาพไปว่า " จริงๆวันนี้ทำขนม จะเอามาให้ชิม " เค้าตอบว่า " คราวหน้าบอกก่อน , จะได้รอ "
อ่านเสร็จแล้วเป็นยังไงล่ะ ก็ยิ้มแก้มจะฉีกถึงหูอีกแล้ว รู้สึกดีอะไรขนาดนี้
จากครั้งแรกที่เห็นแค่รูปก็รู้สึกชอบ คุยไปคุยมาก็ชอบมากกว่าเดิม พอได้เจอหน้าก็ยิ่งชอบเข้าไปอีก
คล้ายๆ เนื้อเพลงท่อนนี้
" what what will i do will i do will i do..
คิดว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน ไม่เคยหวัง ไม่เคยคิดจริงจังอะไร
แค่แอบหลงรักเธอเล่นๆ ตามลำพังข้างเดียวในหัวใจ
แต่เมื่อมารู้สึกนึกอีกที เมื่อรู้ตัวอีกที ฉันก็รักจนลึกข้างใน.."
เรารู้สึกตัวอีกที ก็รู้สึกว่า ชอบเค้ามากๆ มากจนคิดถอดใจ เพราะเค้าเป็นคนอัธยาศัยดี แต่เข้าถึงยาก
ครบ 3 เดือนที่เราให้เวลาตัวเองได้ลองคุยกับเค้า ค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าเค้าไม่ได้คิดอะไรเกินคำว่า " คนรู้จัก "
เราหยุดทักเค้าอีกครั้ง ( ครั้งที่ 2) เราอดทนมาก พยายามไม่นึกถึง ไม่อยากเข้าไลน์เพราะกลัวห้ามใจไม่อยู่
ไม่พูดถึงเค้า พยายามทุกอย่าง เราหายไป 15 วัน เป็น 15 วันที่รู้สึกยาวนาน ทรมานหัวใจมาก ฟังเพลงไหนก็เศร้า
นั่งๆอยู่น้ำตาไหลบ้าง แค่เราคิดว่าจะไม่ได้คุยกับเค้าแล้ว ใจเราก็หวิวๆ ไม่อยากไปไหน ไม่อยากทำอะไร
ตั้งใจหายไปเลย ไม่กลับมาคุยกับเค้าอีก อยากตัดใจ สุดท้าย " เราแพ้ใจตัวเอง "
เรากลับไปคุยกับเค้าอีกครั้ง แต่การกลับไปคุยครั้งนี้เราคุยน้อยลง เค้าก็คุยน้อยลง คุยต่อได้ประมาณ 6 วัน
เราลองถามเพื่อนเรา ลองตั้งกระทู้ถามใน Pantipนี้ ว่าการที่เราเลือกเดินออกมาแล้วกลับไปคุยกับเค้า ทุกครั้งเราคิดไปคนเดียว
ตัดสินใจจากตัวเราฝ่ายเดียว ว่า " เรายังอยากคุยกับเค้า " แม้ว่าเราจะอยู่ในสถานะคนรู้จัก หรือแค่น้องคนนึง
แต่ทุกครั้ง เราไม่เคยถามความรู้สึกฝั่งเค้าเลย ว่าเค้าจะรู้สึกยังไง อึดอัดมั๊ยที่คุยกับเรา
แล้วเราก็ได้ความคิดเห็นจากคนอื่นๆมาว่า " เราควรหยุดคุยกับเค้า " เค้าน่าจะอึดอัด ที่ตอบไลน์เรา แต่ตอบน้อยลงเพราะไม่อยากเสียน้ำใจ
ตั้งแต่วันที่ 21 มีนา ( 2559 ) เราจบแชทนั้นด้วยสติ๊กเกอร์. เป็นการตอบแชทที่คุยค้างไว้ แล้วเราก็ไม่ได้ทักไปอีกเลย
เราแค่อยากจะมาบอกความรู้สึกจากใจของคนที่แอบชอบ แอบรักคนๆนึงข้างเดียว ช่วงเวลาที่ผ่านมาเรามีความสุขมาก
เป็นช่วงเวลาที่นึกถึงทีไรก็ทำให้เรายิ้มได้เสมอ. แม้ในตอนนี้ที่นึกถึงจะยิ้มทั้งน้ำตาก็ตาม
เราไม่เคยบอกเค้าตรงๆว่าเราชอบเค้ามากแค่ไหน วันนี้ ขอใช้พื้นที่ตรงนี้สารภาพจากใจของเราเลยละกัน
..." พี่รักคะ .. หนูชอบพี่ตั้งแต่เห็นรูปพี่ ยิ่งเวลาผ่านไป พอได้คุย ได้เจอ ความชอบที่มีก็มากขึ้นเรื่อยๆ
จนตอนนี้ เวลานี้ เริ่มมั่นใจแล้วว่า ความรู้สึกตอนนี้มันไม่ใช่แค่คำว่า " ชอบ " แต่เป็นคำว่า " รัก " แล้ว ..
4 เดือนที่ได้คุยกับพี่ หนูมีความสุขมาก แม้จะเป็นความสุขแบบหน่วงๆของคนที่แอบชอบพี่ฝ่ายเดียวก็ตาม
ขอบคุณโอกาสที่พี่ให้หนูได้คุยกับพี่นะคะ "....