ระหว่างคนที่เรารัก กับคนที่รักเรา

กระทู้คำถาม
สวัสดีคะเพื่อนๆ นี่เป็นกระทู้แรกของดิฉัน มีอะำรผิดพชาดต้องจออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ^^ ก่อนอื่นดิฉันขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่อชม (นามแฝง) เรื่องราวที่จะมาแชร์ในวันนี้อาจจะยาวไปหน่อย แต่ก็อยากหาคนร่วมแชร์ประสบการณ์ แสดงความคิดเห็น อิอิ^^ เรื่องราวมีอยู่ว่า ดิฉันเป็นคน ตจว. มาเรียนต่อมหาลัยที่ กทม. นับเป็นก้าวแรกและเป็นการเปลี่ยนแปลงของชีวิต ดิฉันมีแฟนคนแรกตอนอยู่ม.4 คบกันมาเรื่อยๆ จนถึง ม.6 ราวๆ 3 ปี แต่ก็ต้องเลิกลากันไปเพราะเส้นทางเรามันต่างกัน เขาไม่เรียนต่อ เขาจบม. 3 มั้งคะ ส่วนดิฉันชอบเรียนเพราะคิดว่าเรียนสูงๆจะได้สบายเวลาทำงาน^^ เริ่มมาใช้ชีวิตใน กทม. กับหัวใจที่ไม่ค่อยจะแข็งแรงเพราะเพิ่งเลิกกับแฟนไป การเลิกกับแฟนครั้งนั้นมันก็มีเหตุผลหลายๆอย่าง แต่เราก็จากกันด้วยดี(ทุกวันนี้เป็นเพื่อนที่ดีค่อกัน)มันอาจจะทำใจยากหน่อยแต่ชีวิตเราก็ต้องดิ้น และสู้ต่อไป ชีวิตเริ่มต้นใหม่ ตื่นเช้า-ไปเรียน กลับบ้าน ชีวิตไม่ได้โหยหาเรื่องความรักถึงเวลามันจะมาเอง คิดว่าความรักที่ได้จากครอบครัวก็เพียงพอแล้ว ^^ ปี 1 เทอม 2 เป็นจุดเริ่มต้นของการมีรักครั้งใหม่มีผู้ชายคนนึงทักมาในเฟส ทั้งๆที่มีเพื่อนร่วมกันแค่1คน ก็คุยให้กำลังใจกันไปเหมือนเป็นพี่น้องจนวันนึงเขาบอกอยากเปลี่ยนมาลองคบกันเพราะต่างคนต่างไม่มีใคร พ่อแม่ฝ่ายชาย และฝ่ายของดิฉันทั้งสองฝ่ายรับรู้ว่าเราคบหากัน อ่อลืมบอกแฟนคนนี้เขาเป็นพี่เรา 3 ปี เขาเรียนที่มหาลัย ที่อยู่ ตจว. เรียนสาธารสุขศาสตร์  จากนั้นก็คบกันมาเรื่อยๆ ไปมาหาสู่กัน คบกันจนตอนนี้ดิฉันเรียนอยู่ปี 4 พี่เขาก็เรียนจบทำงานแล้ว(ปัจจุบันทำงานที่อนามัยไม่ใกช้ และไม่ไกลกันมาก) เวลาคบกันจะย่างเข้าปีที่ 5 แล้ว ช่วงเวลาที่คบกันมาก็มีทั้งสุข ทุกข์ เข้าใจ ไม่เข้าใจกัน มีบุคคลที่สามเข้ามาบ้างแต่ก็ไม่สามารถมาทำร้ายรักเราได้ แต่ทุกอย่างมันเกือบจะพังเพราะตัวของดิฉันเอง ดิฉันเป็นคนขี้เหงา วันๆอยู่แต่บ้านไม่ได้ออกไปไหนและแฟนเองก็ไม่ค่อยมีเวลาให้ทำงานนานๆจะว่างที //จนมีผู้ชายคนนึงผ่านเข้ามาในชีวิต ซึ่งผู้ชายคนนี้เคยเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนประถม-มัธยมต้นเป็นรุ่นพี่ที่เราเคยแอบปลื้ม(เขาเรียนจบมาทำงานที่โรงงานแห่งหนึ่ง)เขาได้เข้ามาในชีวิตไม่คิดว่าจะได้มาเจอกันอีกทั้งๆที่ไม่เจอกันนับหลายปีต่างคนต่างแยกย้ายไปเรียนที่อื่น เริ่มจากพี่เขาแอดเฟสมาก็ได้คุยกัน จนเวลาผ่านไปเป็นเดือนเราทั้งสองแอบคบกัน โดยที่แฟนของดิฉันไม่รู้ แต่รุ่นพี่คนนี้เขารู้หมดทุกอย่างว่าดิฉันมีแฟนแล้วเพราะฉันเล่าให้ฟังทุกอย่าง ดิฉันคิดอยากเสี่ยงกับรักครั้งนี้เผื่อว่าคนนี้มันใช่สำหรับเรา เพราะเป็นคนที่เราชอบ และปลื้มมาตลอด เขาช่วยเหลือเราทุกอย่างเวลามีปัญหา เช่นเรื่องเงิน ถ้าขอ คือเขาพร้อมโอน  เรานัดเจอกัน กินข้าว ดูหนัง เที่ยว เขามีเวลาให้ ทำงาน-เวลาวันหยุดเราจะนัดไปดูหนังกัน ความสัมพันธ์หนาแน่นในระดับนึง เคยคิดนะว่าเราอาจเป็นเนื้อคู่กันก็ได้แค่ยังไม่ใช่เวลาของเรา (ตรงกันข้ามแฟนแท้ๆไม่เคยไปไหนด้วยกันบ่อยขนาดนี้แต่ก็เข้าใจงานเยอะแต่แฟนไม่เคยทำให้เสียใจเลยนะ ถึงจะไม่มีเวลาแฟนก็คิดต่อมาทุกวันว่างๆก็มาหา ดิฉันยกให้เขาเป็นคนดีนึง ดีมากๆ) ยิ่งนานวันยิ่งรู้ว่าเรารักเขา ไม่เจอก็คิดถึง ถ้าวันนึงไม่มีเขาชีวิตจะเป็นยังไง แต่ตรงกันข้ามยิ่งผูกพันกันมากเท่าไหร่ ดิฉันก็ยิ่งละอายแก่ใจมากเท่านั้น เรากลับเป็นผู้หญิงมักมาก เห็นแก่ตัว ทั้งๆที่มีแฟนแล้ว แฟนเราดีทุกอย่างแค่เขาไม่ค่อยมีเวลาให้ แต่ทำไมเราถึงต้องทำร้ายแฟนเราทั้งๆที่แฟนเราไม่ได้ทำอะไรให้ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยซ้ำ ถ้าพ่อแม่ทางแฟนรู้ ทางเรารู้จะเกิดอะไรขึ้น ดิฉันคิดว่าดิฉันทำผิดที่เลือกทำตามใจตัวเอง ยิ่งแฟนดีกับเราเท่าไหร่ ครอบครัวแฟนดีกับเราเท่าไหร่ เรายิ่งเจ็บ แต่กับอีกคนที่เราก็รักถึงจะมาในเวลาที่ไม่ใช่ก็ตามเขาก็ดีกับเราทุกอย่างเหมือนกัน ถ้าเราทิ้งเขาไป เราคงผิดมากแต่รู้ทั้งรู้ยังไงเรื่องราวเรากับเขามันเป็นไปไม่ได้ เพราะยังไงแล้วดิฉันก็เลือกครอบครัว(พ่อกับแม่ของดิฉันรักแฟนคนนี้ของดิฉันมาก เพราะแกเป็นคนดี) ไม่อยากให้ครอบครัวผิดหวัง เสียใจ เราเสียใจไม่เท่าไหร่ แต่คนอื่นเราทำไม่ได้ ดิฉันเริ่มตีตัวออกห่างจากรุ่นพี่ ทั้งๆที่เจ็บ เป็นห่วง แต่การที่เราเดินออกมา คือการปล่อยให้เขาไปมีชีวิตใหม่ มีอนาคตที่เป็นจริงได้ ดีกว่าดึงเขาไว้ในความฝัน ถึงมันจะต้องมีใครที่เจ็บ หรือเจ็บทั้งสอง แต่เราก็ต้องเลือกสักทาง อยู่กับความเป็นจริง ซึ่งต้องเลือกครอบครัว เลือกแฟนตัวจริงอยู่แล้ว ดิฉันได้ถอยออกมา ปล่อยมือเขา ให้เขาไปเจอผู้หญิงที่ดีๆ ไม่อยากรั้ง ไม่อยากเห็นแก่ตัว รักนะไม่ใช่ไม่รัก แต่การที่เราเห็นคนที่เรารักไปได้ดี มีความสุขจะดียิ่งกว่า (ดิฉันได้แต่หวังว่าสักวันเขาจะเข้าใจในสิ่งที่ดิฉันทำ ว่าทำไมดิฉันต้องปล่อยมือเขา ถึงสถานะจะเปลี่ยนไปเราก็ยังเป็นพี่ เป็นน้องกันได้) T_T
เรื่องราวอาจยาวหน่อย น้ำเน่าหน่อย ย่อๆแล้ว อิอิ  (^_^)
ขอบคุณทุกๆท่านที่อ่านจนจบ (ดิฉันทำถูกแล้วใช่ไหม) T_T
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่