วันนี้อากาศร้อนมาก แสงแดดแรงมาก
ไม่มีอะไรทำ เลยนั่งจ้องเคสโทรศัพท์
อยู่ดีๆมันก็เกิดจุดประกาย ความคิดขึ้นมา
เราสังกตเคส นั่งหมุนโทรศัพท์ไปมา อยู่ดีๆ
สายตามันก็ไปเห็น รอยต่อของเคส
มันทำให้เรานึกถึงวิธีการสร้างเคส ว่าสุดท้ายแล้ว
การสร้างอะไรก็ตามมันก็ต้องมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ
ซึ่งมันมาอยู่ในจุดเดียวกัน
และทำให้นึกต่อไปอีกว่า กว่าเราจะสร้างเคสได้เป้นชื้นเป้นอัน มันต้องสร้างมาจาก
อะไรซักอย่างที่เล็กมากๆอะเส้นใยต่างๆที่นำมาทำพลาสติกเหรอ??(ไม่มีความรู้ด้านนี้)
เออนั้นแหละ และมันก็มารวมตัวกันเป้นเคสได้
และสิ่งนี้ทำให้เราคิดต่อไปอีกว่า เอกภพเรา มันต้องมีจุดสิ้นสุดแน่ๆอะ
เพียงแต่เราไม่สามารถเห็นมันได้เปรียบเสมือนเอกภพเป็นเคสโทรศัพท์ที่มีใครไม่รู้สร้างมา
แล้วเราก็เป็นเพียงพลาสติกที่รวมตัวกันเป็นโครงสร้างพลาสติก ทุกๆอย่างในจักรวาล
ล้วนแต่เป็นโครงสร้างที่ทำให้เกิดเอกภพขึ้นมาได้
เช่นเดียวกับพลาสติกที่ทำให้เกิดเคส
มีใครคิดอะไรทำนองนี้บ้างอะ หรือว่าเราบ้าจริงๆ
เคสโทรศัพท์กับเอกภพ
ไม่มีอะไรทำ เลยนั่งจ้องเคสโทรศัพท์
อยู่ดีๆมันก็เกิดจุดประกาย ความคิดขึ้นมา
เราสังกตเคส นั่งหมุนโทรศัพท์ไปมา อยู่ดีๆ
สายตามันก็ไปเห็น รอยต่อของเคส
มันทำให้เรานึกถึงวิธีการสร้างเคส ว่าสุดท้ายแล้ว
การสร้างอะไรก็ตามมันก็ต้องมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ
ซึ่งมันมาอยู่ในจุดเดียวกัน
และทำให้นึกต่อไปอีกว่า กว่าเราจะสร้างเคสได้เป้นชื้นเป้นอัน มันต้องสร้างมาจาก
อะไรซักอย่างที่เล็กมากๆอะเส้นใยต่างๆที่นำมาทำพลาสติกเหรอ??(ไม่มีความรู้ด้านนี้)
เออนั้นแหละ และมันก็มารวมตัวกันเป้นเคสได้
และสิ่งนี้ทำให้เราคิดต่อไปอีกว่า เอกภพเรา มันต้องมีจุดสิ้นสุดแน่ๆอะ
เพียงแต่เราไม่สามารถเห็นมันได้เปรียบเสมือนเอกภพเป็นเคสโทรศัพท์ที่มีใครไม่รู้สร้างมา
แล้วเราก็เป็นเพียงพลาสติกที่รวมตัวกันเป็นโครงสร้างพลาสติก ทุกๆอย่างในจักรวาล
ล้วนแต่เป็นโครงสร้างที่ทำให้เกิดเอกภพขึ้นมาได้
เช่นเดียวกับพลาสติกที่ทำให้เกิดเคส
มีใครคิดอะไรทำนองนี้บ้างอะ หรือว่าเราบ้าจริงๆ