คือผมพึ่งอายุ 18 ครับแต่ชอบโดนแม่บังคับให้ทำทุกอย่างในชีวิตเช่นการตื่นการนอนทั้งๆที่เป็นวันหยุดพักผ่อนและทุกๆอย่างในชีวิตจนรู้สึกเครียดมาก
ตอนรับตรงมหาลัยผมได้มหาลัยที่ผมไม่ชอบผมจะมาแอดแม่ก็มากดดันว่าจะสละทำไมสละแล้วจะแอดติดไหมเค้าพยายามบังคับให้ไปสายราชการจะให้ผมเริ่มทำงานตั้งแต่ตอนนี้  แต่ผมก็ยังเด็กยังอยากมีชีวิตมหาลัยกับสังคมใหม่ๆอยากเข้ามหาลัยที่ชอบอยากทำในสิ่งที่ตัวเองยังอยากทำ ตอนแรกผมก็คิดว่าทุกๆครอบครัวเป็นเหมือนกันแต่ผมลองไปเที่ยวบ้านเพื่อนครอบครัวเพื่อนๆดูอบอุ่นมาก. ผมลองปรึกษาเรื่องต่างๆกับพ่อแม่ของเพื่อนเค้า แต่ครอบครัวของเพื่อนสนับสนุนความคิดของลูกซึ่งต่างจากครอบครัวผมมาก (เพื่อนผมติดวิศวะมธ) แม่ผมชอบมองว่าผมเป็นเด็กไม่เชื่อใจชอบบอกว่าถ้าไปอยู่ที่อื่นจะอยู่ได้ไหม ทั้งๆที่ผมเดินทางไปไหนก็ไปคนเดี๋ยวตอนไปสอบที่ต่างๆก็ไปคนเดียวจัดการเวลาได้ตรงไม่สายแค่เวลาผมอยู่บ้านผมอยากผ่อนคลายอยากตื่นสายๆทำตัวสบายๆ ผมเคยอธิบายแล้วแต่เค้าไม่รับฟังเหตุผลเค้าบังคับให้นอน 4 ทุ่มครึ่งซึ่งผมอายุ 18 มันต้องบังคับกันอยู่อีกหรอพอพูดว่าทำไมต้องนอนไวเค้าก็ถามย้อนจะนอนดึกไปทำไม แล้วผมจะทำอะไรได้ละครับ ผมทนได้ทุกอย่างในชีวิตแต่ยกเว้นเรื่องครอบครัว ผมควรทำไงดี