ชีวิต...ดี๊..ดี...

กว่าจะมีวันนี้ได้ ผ่านอะไรๆมาเยอะ กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
เลือดตาแทบกระเดน ถ้ามัวแต่นั้งลุ้นเมื่อไรจะถูกรางวัลที่1
คงได้อดตายก่อนเป็นแน่ๆ นั้งบ่น นอนบ่นเศรษฐกิจแย่ๆแล้ว
เมื่อไรจะได้ลืมตาอ้าปาก อยากรวยแต่ไม่อยากออกแรง แล้ว
พวกขยันทำงานหามรุ่งหามค่ำจะมีไว้ทำไม ..

ทำซิ งานอะ ทำไปเถอะ ไม่อดตายหรอก มัวแต่บ่นว่ารัฐบาล
มัวแต่รอปูรอแม้ว ถ้าปูมาแม้วมา คุณจะรวยทันทีเลยหรือ?
คุณขายเต้าฮวย ขายขนมครก ขายเสื้อผ้า ขายแบตเตอรี่
แล้วหลังเลือกตั้ง คุณจะรวยเลยหรือ? คุณจะเปลี่ยนอาชีพ
เลยหรือ?

ก็ป่าวไช่ไหม ก็ทำแบบเดิมไช่ไหม แล้วจะไปโทษนั้นโทษนี้
ทำเพื่อ??

เราต้องลองมองย้อนดูตัวเอง มีจุดผิดพลาดตรงไหน มีส่วน
ไหน ที่เรายังทำไม่เต็มที่ ..

อย่างเกียนเอง อีกไม่นานนี้ละ ก็จะได้ดำเนินชีวิตในรูบแบบ
ที่เรียกว่า"เถ้าแก่"เต็มตัว ต้องทำทุกอย่าง ดำเนินกิจการด้วย
การบริหารด้วยตัวเอง จะประสบความสำเร็จหรือล้มเหลว
เกียนคงไม่ไปโทษรัฐบาล โทษนั้นโทษนี้หรอก เกียนจะคิด
ได้อย่างเดียวว่า ตัวเองยังอ่อน ยังไม่มีความสามารถพอที่จะ
พิสูจน์ตัวเองว่าทำได้ ยังไม่สามารถก้าวข้ามรุ่นพ่อรุ่นแม่หรือ
แม้แต่พี่ชายของเกียน ที่เปิดสาขา2จนประสบความสำเร็จ.

เกียนคงไม่ไปโทษฟ้า โทษฝน นั้งบ่นแน่นอน แต่เกียนจะ
พยายามเข้าไปอีก เอาให้เกิน100เปอเซ็น เอาให้แกร่งกว่า
ศัตรูที่เปิดกิจการในอาชีพเดียวกัน..

แล้วถ้าถึงวันที่เอาชนะเจ้าอื่นได้ วันนั้นละ จะเป็นวันที่พ่อแม่
ภูมิใจในตัวลูก และเกียนก็จะภูมิใจในตัวเองเช่นกันครับ...

ปอลอ.ยังเช้าอยู่เลย เล่นเกมไรดีเน้อ^_^