เหลือเพียงความรัก...

เมื่อสายฝนหล่นพร่างระหว่างเหงา หัวใจร้าวเมื่อคราวเขาห่างเหิน ทางเดินไกลอ้างว้างอย่างเหลือเกิน ความบังเอิญคือเงา เราสามคน เธอมีใครก่อนฉันเมื่อวันก่อน ความร้าวรอนจมซ่อนเมื่อย้อนหน คราครั้งเก่ารักเราเคย

ราตรีนี้ มีแต่เรา ที่เหงาอยู่ แสนหดหู่ หัวใจ ไร้สิ้นหวัง เหมือนถูกทิ้ง ขว้างไว้ ให้ลำพัง ดูอ้างว้าง เดียวดาย ไร้ราคา ท้องฟ้ากว้าง ห่างไกล เหมือนใจฉัน คงจะเหงา เหมือนกัน นั่หรอกหนา คงไม่มี ใครห่วง หวง

             จดบันทึกสีเทาบอกเอาไว้       ความคิดถึงมากมายส่งไปหา       อยู่ตรงนี้กับช่วงผันวันเวลา       แม้รู้ว่าเธออ