สัพเพเหระธรรม 
เฉาก๊วย...ใจ...ไม่ เคย ดำ
โดย แอ น
บ่าย ๆ อากาศ ร้อน ถ้า ได้ อะไร หวาน ๆ เย็น ๆ สัก หน่อย คง ทำให้ สดชื่น ไป ตลอด
บ่าย คิด ไป สายตา ก็ เริ่ม สอด ส่าย มอง รถ เข็น ที่ จอด เรียงราย อยู่ ข้าง ถนน ว้า ว!...มี เฉาก๊วย
เจ้า อร่อย จอด ยู่ พอดี พี่ แขก (เพราะ หน้า แขก ^-^!) เจ้าของ รถ เข็น ขาย เฉาก๊วย คัน นี้
ออก จะ ดู ภูมิฐาน กว่า รถ เข็น คัน อื่น ๆ เพราะ พี่ แขก ขับ มอเตอร์ ไซ ด์คัน สวย ที่ พ่วง ด้วย รถ
เข็น แต่ วัน นี้ ต่าง จาก วัน อื่น ตรง ที่ มี รถ เข็น ขาย เฉาก๊วย เพิ่ม ขึ้น มา อีก เจ้า รถ เข็น ของ คุณ
ลุง ดู เป็น รถ เข็น จริง ๆ แบบ จักรยาน ถีบ พี่ แขก กับ คุณ ลุง กำลัง คุย กัน อยู่ ตอน ที่ ฉัน กับ
เพื่อน ๆ เดิน เข้าไป ซื้อ เฉาก๊วย ด้วย ความ ที่ ตัดสินใจ ไม่ ถูก ว่า ต้อง ซื้อ กับ เจ้า ไหน พวก
เรา เลย ยื่น ความ จำนง เอา ดื้อ ๆ กับ ทั้ง สอง เจ้า ว่า “ซื้อ เฉาก๊วย ๔ แก้ว ค่ะ”
พี่ แขก: ลุง ขาย เถอะ น้อง เค้า สั่ง มา แล้ว
คุณ ลุง: เค้า จะ เอา แบบ แก้ว ลุง ไม่ มี ลื้อ ขาย เถอะ
พี่ แขก เดิน กลับ ไป ที่ รถ เข็น พร้อม กับ หยิบ แก้ว พลาสติก และ หลอด ดูด อันโต มา
ยัดเยียด ให้ คุณ ลุง
พี่ แขก: นี่ ไงลุง เอ้า! ขาย ๆ ใช้ ของ ผม ไป นั่นแหละ
คุณ ลุง บ่ายเบี่ยง อยู่ ครู่ หนึ่ง ก่อน ที่ จะ รับ น้ำใจ ของ พี่ แขก มา แต่ โดย ดี พวก เรา จ่าย
เงิน แล้ว เดิน จาก มา รู้สึก หวาน ฉ่ำ เย็น ทั้ง จาก น้ำ เฉาก๊วย ทั้ง จาก น้ำใจ ที่ พี่ แขก กับ คุณ
ลุง มี ให้ แก่ กัน
แว่ว ๆ ได้ยิน เสียง พี่ แขก คุย กับ คุณ ลุง ขณะ ที่ เรา เดิน จาก มา “เมื่อ วาน ฝน ตกหนัก
ผม ขาย ได้ แค่ สาม ถ้วย เอง เลย กลับ ไป นอน บ้าน ดี กว่า ”
บางที ฝน ตก คราว หน้า ฉัน อาจ จะ อยาก กิน เฉาก๊วย
สัพเพเหระธรรม ... เฉาก๊วย...ใจ...ไม่ เคย ดำ โดย แอ น
เฉาก๊วย...ใจ...ไม่ เคย ดำ
โดย แอ น
บ่าย ๆ อากาศ ร้อน ถ้า ได้ อะไร หวาน ๆ เย็น ๆ สัก หน่อย คง ทำให้ สดชื่น ไป ตลอด
บ่าย คิด ไป สายตา ก็ เริ่ม สอด ส่าย มอง รถ เข็น ที่ จอด เรียงราย อยู่ ข้าง ถนน ว้า ว!...มี เฉาก๊วย
เจ้า อร่อย จอด ยู่ พอดี พี่ แขก (เพราะ หน้า แขก ^-^!) เจ้าของ รถ เข็น ขาย เฉาก๊วย คัน นี้
ออก จะ ดู ภูมิฐาน กว่า รถ เข็น คัน อื่น ๆ เพราะ พี่ แขก ขับ มอเตอร์ ไซ ด์คัน สวย ที่ พ่วง ด้วย รถ
เข็น แต่ วัน นี้ ต่าง จาก วัน อื่น ตรง ที่ มี รถ เข็น ขาย เฉาก๊วย เพิ่ม ขึ้น มา อีก เจ้า รถ เข็น ของ คุณ
ลุง ดู เป็น รถ เข็น จริง ๆ แบบ จักรยาน ถีบ พี่ แขก กับ คุณ ลุง กำลัง คุย กัน อยู่ ตอน ที่ ฉัน กับ
เพื่อน ๆ เดิน เข้าไป ซื้อ เฉาก๊วย ด้วย ความ ที่ ตัดสินใจ ไม่ ถูก ว่า ต้อง ซื้อ กับ เจ้า ไหน พวก
เรา เลย ยื่น ความ จำนง เอา ดื้อ ๆ กับ ทั้ง สอง เจ้า ว่า “ซื้อ เฉาก๊วย ๔ แก้ว ค่ะ”
พี่ แขก: ลุง ขาย เถอะ น้อง เค้า สั่ง มา แล้ว
คุณ ลุง: เค้า จะ เอา แบบ แก้ว ลุง ไม่ มี ลื้อ ขาย เถอะ
พี่ แขก เดิน กลับ ไป ที่ รถ เข็น พร้อม กับ หยิบ แก้ว พลาสติก และ หลอด ดูด อันโต มา
ยัดเยียด ให้ คุณ ลุง
พี่ แขก: นี่ ไงลุง เอ้า! ขาย ๆ ใช้ ของ ผม ไป นั่นแหละ
คุณ ลุง บ่ายเบี่ยง อยู่ ครู่ หนึ่ง ก่อน ที่ จะ รับ น้ำใจ ของ พี่ แขก มา แต่ โดย ดี พวก เรา จ่าย
เงิน แล้ว เดิน จาก มา รู้สึก หวาน ฉ่ำ เย็น ทั้ง จาก น้ำ เฉาก๊วย ทั้ง จาก น้ำใจ ที่ พี่ แขก กับ คุณ
ลุง มี ให้ แก่ กัน
แว่ว ๆ ได้ยิน เสียง พี่ แขก คุย กับ คุณ ลุง ขณะ ที่ เรา เดิน จาก มา “เมื่อ วาน ฝน ตกหนัก
ผม ขาย ได้ แค่ สาม ถ้วย เอง เลย กลับ ไป นอน บ้าน ดี กว่า ”
บางที ฝน ตก คราว หน้า ฉัน อาจ จะ อยาก กิน เฉาก๊วย