เห็นกระทู้เด็กร้องไห้ ทำความรำคาญให้คนอื่นเกือบทุกวัน วันนี้กลั้นใจตั้งกระทู้ขอความเห็นใจค่ะ
ออกตัวก่อนว่า กรณีที่พ่อแม่ปล่อยปละละเลย ไม่สนใจ หรือที่พาลูกเล็กเข้าโรงหนังที่ไม่ใช่หนังเด็ก อันนี้รับไม่ได้หมือนกันค่ะ
เรามีลูกเล็กทุกที่เห็นกระทู้แบบนี้ จะนึกตลอดว่าเราเข้าข่ายไหม ปกติก็คิดว่าลูกเราทำตัวโอเคในที่สาธารณะ. แต่จริงๆ มันก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เธอสติแตกอยู่เหมือนกัน
อย่างแรกเลย คือ เครื่องบิน. เราพาลูกบินกลับบ้าน 2 ปีหน บินนาน 20+ ชั่วโมง. คิดเอาเองว่าโดยรวมเธอก็โอเค แต่มันก็มีเหตุให้เธอสติแตกได้ 2-3 รอบ ตอนเป็น baby. ร้องทำไมก็ไม่รู้ ยอมรับว่าตอนยังเล็กบางทีปล่อยให้ร้อง เพราะเธอจะหยุดเอง รอบหลังสุดนี่ดีหน่อยร้องแค่ตอนเครื่องลง
กรณีเด็กเล็กร้องบนเครื่องนี่ขอความเห็นใจหน่อยค่ะ คือ มันพาออกไปข้างนอกไม่ได้ พ่อแม่ก็เครียดนะคะ เพราะบางทีมันทำอะไรไม่ได้
อีกเหตุการณ์ คือ ร้านอาหาร ปกติเธอทำตัวดี แต่วันนั้นง่วงนอน jetlag แล้วเราก็ลากออกไปกินข้าว เพราะไม่อยากให้นอน นึกว่าให้ไปนั่งกินของชอบแล้วจะอารมณ์ดีขึ้น แต่ก็งอแงเสียงดัง เราพยามยามอยู่สักพัก ก็พาลูกออกมา ก่อนที่อาหารจะมาอีก ให้สามีรออาหารแล้วเอาใส่กล่องกลับ แต่ก็มีคนส่งสายตาพิฆาตรมาเรียบร้อยแล้ว
คือ ทำความรำคาญให้คนอื่นจริง แต่ขอความเห็นใจว่าก่อนจะด่าสาปแช่ง ลองหยุดนิดนึงว่าพ่อแม่พยายามหรือยัง มีอะไรที่เขาทำได้ไหม
อันนี้กรณีลูกเราปกตินะคะ ลองนึกดูว่าถ้าลูกเป็นเด็กพิเศษ คงหนักกว่านี้เป็นพันเท่า เด็กร้องเสียงดัง บางทีมันก็อาจจะมีเหตุผลที่เราไม่รู้ก็ได้นะคะ
อีกอัน คือ เรื่องพาเด็กแบเบาะออกไปนอกบ้าน อันนี้ไม่ขอความเห็นใจ เพราะว่าไม่ได้ผิดอะไร ถ้าหมอโอเคให้ออกไปได้ พ่อแม่เขาพาออกก็ไม่แปลกอะไร
ขอความเห็นใจกรณีเด็กร้องไห้ในที่สาธารณะค่ะ
ออกตัวก่อนว่า กรณีที่พ่อแม่ปล่อยปละละเลย ไม่สนใจ หรือที่พาลูกเล็กเข้าโรงหนังที่ไม่ใช่หนังเด็ก อันนี้รับไม่ได้หมือนกันค่ะ
เรามีลูกเล็กทุกที่เห็นกระทู้แบบนี้ จะนึกตลอดว่าเราเข้าข่ายไหม ปกติก็คิดว่าลูกเราทำตัวโอเคในที่สาธารณะ. แต่จริงๆ มันก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เธอสติแตกอยู่เหมือนกัน
อย่างแรกเลย คือ เครื่องบิน. เราพาลูกบินกลับบ้าน 2 ปีหน บินนาน 20+ ชั่วโมง. คิดเอาเองว่าโดยรวมเธอก็โอเค แต่มันก็มีเหตุให้เธอสติแตกได้ 2-3 รอบ ตอนเป็น baby. ร้องทำไมก็ไม่รู้ ยอมรับว่าตอนยังเล็กบางทีปล่อยให้ร้อง เพราะเธอจะหยุดเอง รอบหลังสุดนี่ดีหน่อยร้องแค่ตอนเครื่องลง
กรณีเด็กเล็กร้องบนเครื่องนี่ขอความเห็นใจหน่อยค่ะ คือ มันพาออกไปข้างนอกไม่ได้ พ่อแม่ก็เครียดนะคะ เพราะบางทีมันทำอะไรไม่ได้
อีกเหตุการณ์ คือ ร้านอาหาร ปกติเธอทำตัวดี แต่วันนั้นง่วงนอน jetlag แล้วเราก็ลากออกไปกินข้าว เพราะไม่อยากให้นอน นึกว่าให้ไปนั่งกินของชอบแล้วจะอารมณ์ดีขึ้น แต่ก็งอแงเสียงดัง เราพยามยามอยู่สักพัก ก็พาลูกออกมา ก่อนที่อาหารจะมาอีก ให้สามีรออาหารแล้วเอาใส่กล่องกลับ แต่ก็มีคนส่งสายตาพิฆาตรมาเรียบร้อยแล้ว
คือ ทำความรำคาญให้คนอื่นจริง แต่ขอความเห็นใจว่าก่อนจะด่าสาปแช่ง ลองหยุดนิดนึงว่าพ่อแม่พยายามหรือยัง มีอะไรที่เขาทำได้ไหม
อันนี้กรณีลูกเราปกตินะคะ ลองนึกดูว่าถ้าลูกเป็นเด็กพิเศษ คงหนักกว่านี้เป็นพันเท่า เด็กร้องเสียงดัง บางทีมันก็อาจจะมีเหตุผลที่เราไม่รู้ก็ได้นะคะ
อีกอัน คือ เรื่องพาเด็กแบเบาะออกไปนอกบ้าน อันนี้ไม่ขอความเห็นใจ เพราะว่าไม่ได้ผิดอะไร ถ้าหมอโอเคให้ออกไปได้ พ่อแม่เขาพาออกก็ไม่แปลกอะไร