ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่หวงแหนความประทับใจในวัยเด็ก
รักและจดจำเรื่องราวที่ได้อ่าน ได้ดู ได้ฟังตอนยังเล็กมากๆ และคิดถึงได้เสมอ
รวมถึงเป็นคนหนึ่งที่รู้จัก และได้ดูการ์ตูนเรื่อง เมาคลี ลูกหมาป่า ที่ออกฉายไปเมื่อ 50 ปีผ่านมาแล้ว
คุณก็ไม่ควรพลาดการดูภาพยนต์เรื่องนี้ - ด้วยประการทั้งปวง
เมาคลี ลูกหมาป่าฉบับการ์ตูนของดิสนีย์เป็นหนึ่งในการ์ตูนของฝรั่งเรื่องแรกๆที่เราได้ดูตอนเด็กค่ะ
และตอนที่ได้ดูก็ชอบมาก ดูซ้ำไปหลายรอบ
แต่ก็สารภาพตามตรงว่าถึงดูหลายรอบก็ไม่ได้จำได้เป๊ะๆทุกฉากตั้งแต่ต้นจนจบหรอกนะว่ามีฉากไหนบ้าง
รู้แค่ว่า พอเห็นตัวอย่างของ Jungle Book ก็รู้แล้วล่ะว่ามันใช่
มันเป็นเรื่องเดียวกันที่มีคนเอามันกลับมาให้เราได้ดูอีกครั้ง
ทำให้ตัดสินใจได้ทันทีแบบไม่ต้องคิดเลย ว่าต้องไปดูให้ได้ (และได้ดูแล้ว เย้)
แน่นอนว่า The Jungle Book ฉบับนี้ที่เอาของเก่ามาเล่าใหม่นั้นยังคงรักษาตัวละครเดิมๆเอาไว้ครบ
ยังคงมีเนื้อหาและโทนของหนังโดยรวมเป็นแบบ "เด็กดูได้ ผู้ใหญ่ดูดี"
เป็นหนังที่ไม่มีพิษภัย รับสารได้ง่าย และย่อยได้ง่าย
เพียงแต่ก็ไม่ได้บอกว่าปราศจากความรุนแรงเสียทีเดียวนะคะ
เพราะหลายๆฉากในหนัง หากคิดดีๆ ในรายละเอียดมันน่ากลัวและทำเอาขนลุกได้เลย
และนั่นแหละ นั่นคือสิ่งที่ดี เพราะฉากเหล่านั้น จะกลายมาเป็นตัวอย่างที่ดีของการนำเสนอข้อคิดให้แก่ผู้ชม
โดยเฉพาะเด็กๆของคุณพ่อคุณแม่ได้
ทีมนักแสดงที่มาให้เสียงเป็นตัวละครแต่ละตัวก็ดีงามมากจริงๆ
แต่ถึงอย่างนั้น โดยส่วนตัว เรากลับรู้สึกว่า อิทธิพลและภาพลักษณ์ของนักแสดงบางคนมันลงไปครอบตัวละคร
ทำให้เกิดบุคลิกที่ฉีกออกมาจากฉบับการ์ตูนค่อนข้างมาก เห็นได้ชัดที่สุดก็คือ ตัวละครของราชาลิง - ลูอี้ หรือ คิงลู
ซึ่งมาด บุคลิกท่าทางไม่เหมือนลิงในความทรงจำของเราเลย
โดยสรุปรวม ถามว่าสนุกไหม? ตอบเลยว่า มาก
ไม่ได้สนุกแบบเดินเรื่อกระชับฉับไว แต่สนุกเพราะมันเพลิน เรื่อยๆมาเรียงๆ แต่เพลิน
ดูแล้วยิ้มตลอด จบเรื่องก็ซึ้งน้ำตาไหลอีก
คือดีงาม
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ดีที่สุดของเรื่องนี้ก็คือ บรรดาสัตว์ทั้งหลาย โดยเฉพาะพวกตัวหลักๆ ที่ชอบมาก ทั้งเสือดำ หมี เสือ งูหลาม เป็นต้น
แต่ตัวประกอบก็ไม่ขี้เหร่นะ บางตัวนี่ออกมาปุ๊บก็อาจจะทำให้หลงรักได้ปั๊บเลยเหมือนกัน
มาถึงตรงนี้ อาจจะงงใช่ไหมว่าจั่วหัวว่าสปอยตรงไหน? ก็ตรงที่อยากจะเม้าถึงเรื่องพวกสัตว์ต่างๆที่เป็นตัวหลักนี่แหละ
[SPOIL]The Jungle Book ดีใจที่ได้เห็นความทรงจำสีจางกลับมา[SPOIL]
รักและจดจำเรื่องราวที่ได้อ่าน ได้ดู ได้ฟังตอนยังเล็กมากๆ และคิดถึงได้เสมอ
รวมถึงเป็นคนหนึ่งที่รู้จัก และได้ดูการ์ตูนเรื่อง เมาคลี ลูกหมาป่า ที่ออกฉายไปเมื่อ 50 ปีผ่านมาแล้ว
คุณก็ไม่ควรพลาดการดูภาพยนต์เรื่องนี้ - ด้วยประการทั้งปวง
เมาคลี ลูกหมาป่าฉบับการ์ตูนของดิสนีย์เป็นหนึ่งในการ์ตูนของฝรั่งเรื่องแรกๆที่เราได้ดูตอนเด็กค่ะ
และตอนที่ได้ดูก็ชอบมาก ดูซ้ำไปหลายรอบ
แต่ก็สารภาพตามตรงว่าถึงดูหลายรอบก็ไม่ได้จำได้เป๊ะๆทุกฉากตั้งแต่ต้นจนจบหรอกนะว่ามีฉากไหนบ้าง
รู้แค่ว่า พอเห็นตัวอย่างของ Jungle Book ก็รู้แล้วล่ะว่ามันใช่
มันเป็นเรื่องเดียวกันที่มีคนเอามันกลับมาให้เราได้ดูอีกครั้ง
ทำให้ตัดสินใจได้ทันทีแบบไม่ต้องคิดเลย ว่าต้องไปดูให้ได้ (และได้ดูแล้ว เย้)
แน่นอนว่า The Jungle Book ฉบับนี้ที่เอาของเก่ามาเล่าใหม่นั้นยังคงรักษาตัวละครเดิมๆเอาไว้ครบ
ยังคงมีเนื้อหาและโทนของหนังโดยรวมเป็นแบบ "เด็กดูได้ ผู้ใหญ่ดูดี"
เป็นหนังที่ไม่มีพิษภัย รับสารได้ง่าย และย่อยได้ง่าย
เพียงแต่ก็ไม่ได้บอกว่าปราศจากความรุนแรงเสียทีเดียวนะคะ
เพราะหลายๆฉากในหนัง หากคิดดีๆ ในรายละเอียดมันน่ากลัวและทำเอาขนลุกได้เลย
และนั่นแหละ นั่นคือสิ่งที่ดี เพราะฉากเหล่านั้น จะกลายมาเป็นตัวอย่างที่ดีของการนำเสนอข้อคิดให้แก่ผู้ชม
โดยเฉพาะเด็กๆของคุณพ่อคุณแม่ได้
ทีมนักแสดงที่มาให้เสียงเป็นตัวละครแต่ละตัวก็ดีงามมากจริงๆ
แต่ถึงอย่างนั้น โดยส่วนตัว เรากลับรู้สึกว่า อิทธิพลและภาพลักษณ์ของนักแสดงบางคนมันลงไปครอบตัวละคร
ทำให้เกิดบุคลิกที่ฉีกออกมาจากฉบับการ์ตูนค่อนข้างมาก เห็นได้ชัดที่สุดก็คือ ตัวละครของราชาลิง - ลูอี้ หรือ คิงลู
ซึ่งมาด บุคลิกท่าทางไม่เหมือนลิงในความทรงจำของเราเลย
โดยสรุปรวม ถามว่าสนุกไหม? ตอบเลยว่า มาก
ไม่ได้สนุกแบบเดินเรื่อกระชับฉับไว แต่สนุกเพราะมันเพลิน เรื่อยๆมาเรียงๆ แต่เพลิน
ดูแล้วยิ้มตลอด จบเรื่องก็ซึ้งน้ำตาไหลอีก
คือดีงาม
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ดีที่สุดของเรื่องนี้ก็คือ บรรดาสัตว์ทั้งหลาย โดยเฉพาะพวกตัวหลักๆ ที่ชอบมาก ทั้งเสือดำ หมี เสือ งูหลาม เป็นต้น
แต่ตัวประกอบก็ไม่ขี้เหร่นะ บางตัวนี่ออกมาปุ๊บก็อาจจะทำให้หลงรักได้ปั๊บเลยเหมือนกัน
มาถึงตรงนี้ อาจจะงงใช่ไหมว่าจั่วหัวว่าสปอยตรงไหน? ก็ตรงที่อยากจะเม้าถึงเรื่องพวกสัตว์ต่างๆที่เป็นตัวหลักนี่แหละ