แอบชอบรุ่นพี่มาเกือบสี่ปีเต็ม ควรเริ่มยังไงดีคะ

อันนี้เราขอเล่าหมดทุกอย่างเลยนะคะ เราเป็นนักเรียนจังหวัดหนึ่งในภาคใต้ค่ะ เป็นคนเงียบๆ อะไรยังไงก็ได้ เพื่อนไม่ค่อยเยอะหรอกค่ะ มีแอบชอบบ้างแต่ก็ไม่เคยบอก ส่วนมากพอเวลาผ่านไปจะเลิกชอบไปเอง จน ม.4 มีการเล่นพี่รหัส-น้องรหัสกัน เราไม่เคยได้ขนมหรือของอะไรจากพี่เค้าเลย ก็มีรู้สึกแบบ เอ๊ะ ทำไมคนอื่นได้ขนมตอนเช้า ได้โน่น ได้นี่ ทำไมเราไม่เห็นได้เลย จนวันเฉลยก็จะมีกิจกรรมกัน ล้อมวง มีกลอง มีแป้งผสมสีแล้วก็บทลงโทษสำหรับน้องที่ทายผิด ซึ่งเราไม่รู้เลยว่าพี่รหัสเป็นใคร ไม่รู้สักนิดนึง ไม่มีเบาะแส ไม่มีโพสอิท ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง นาทีนั้นทำใจว่าเลอะแน่ ตอนนั้นมีพี่คนนึงคิ้วเข้มๆ หน้าคม คมแบบไม่ใช่หน้าดุอ่ะค่ะ คมแบบหน้าหวาน ตัวสูงๆ ผิวแทน เป็นคนที่ตีกลองอยู่ เราก็มองๆเพราะพี่เค้ายิ้มดูร่าเริงตลอดเลยอีกอย่างคืออิพี่คนนั้นเป็นคนเดียวที่ใส่โจงกระเบน คือเหมือนมาโชว์ว่า เห้ย ไม่เละแน่นอน น้องทายไม่ถูกหรอก พอถึงตาเรา พี่ผู้หญิงก็เดินมาบอกว่าคิดว่าพี่รหัสคนไหนก็ให้ชี้ เราก็เลือกอิพี่โจงกระเบนนั่นแหละค่ะ ปรากฎว่าพี่คนนั้นแหละพี่รหัสเรา จากที่รู้สึกว่าพี่เค้าเป็นผู้ชายที่ดูมีเสน่ห์ กลายเป็นไม่หันไปมองพี่เค้าเลยค่ะ พอเลิกกิจกรรมถึงตอนแลกของขวัญกัน พี่เค้าก็เดินมาหาเรา เอาผ้าพันคอถักมาพันที่คอแล้วก็ยิ้มๆให้ เป็นผ้าพันคอที่ฝีมือผู้ชายแน่นอน ถักแบบห่างๆ ไม่สม่ำเสมอกัน ดูไม่เนี๊ยบ เรามารู้ทีหลังจากเพื่อนแล้วว่าพี่เค้าเป็นประธานนักเรียน มาเช้ามากต้องเตรียมกิจกรรมหน้าเสาธง กลับก็เย็นกว่าคนอื่นเค้าเพราะเค้าประชุมคณะกรรมการทุกวัน พอรู้เหตุผลแล้วก็เลยเริ่มชอบพี่เค้า แอดเฟสไป พี่เค้าก็รับ เจอหน้าโรงเรียนพี่เค้าถามว่ากลับกับใคร เราก็ทำหน้านิ่งๆ ตอบโง่ๆว่าพ่อคำเดียวแล้วเดินถือน้ำออกไปเลย ซึ่งเลวร้ายมากกกกกกกกก เฟสก็เคยคุยกันแค่ประมาณชอบของขวัญมั้ย อะไรแบบนี้ จบ ไม่มีใครชวนคุย ต่างคนต่างแยกย้าย จน ม.5 ก็ยังชอบอยู่แต่พี่เค้าเพ้อในเฟสถึงพี่ผู้หญิงคนนึง ขอใช้นามสมมุติว่าพี่มอนะคะ ประมาณชอบพี่มอมากแต่พี่มอไม่ชอบ เคยถึงขนาดอวยพรวันเกิดพี่มอผ่านเฟสตัวเองเพราะโดนพี่มอบล็อคเฟส ในขณะที่วันเกิดเราไม่มีแม้แต่ความเคลื่อนไหว ทั้งๆที่วันเกิดเรากับพี่มอใกล้กันนิดเดียว พี่เค้าชอบพี่มอมาเป็นปีๆ ซึ่งพี่มอเป็นผู้หญิงผิวขาว ตัวเล็ก ดัดฟัน ดูแบบน่าทะนุถนอม ในขณะที่เราผิวแทน แทนนะคะไม่ใช่ดำ ขาวกว่าพี่อายตานิดนึง ตัวสูง หุ่นแบบอกเอวสะโพกชัดมาก หน้าเหวี่ยง ดูเป็นผู้หญิงแบบไร้มารยาทและไม่เป็นมิตรเลยยยย ชวนใครคุยไม่เป็น ถามคำตอบคำ ไม่ได้หยิ่งนะคะแต่ไม่กล้าคุย ถ้าสนิทกับเราจะรู้ว่าเราพูดมากและปัญญาอ่อนมาก พยายามจะยิ้มให้มากขึ้นแต่กลายเป็นยิ้มเฟคและดูเหยียดมาก อาจเพราะหน้าเราเหวี่ยงและเรายิ้มไม่ธรรมชาติ จนเพื่อนบอก เลิกยิ้มเถอะก่อนที่จะโดนคนอื่นตบ ด้วยความที่เราไม่ใช่พิมพ์นิยมแบบที่เค้าชอบเลยตัดใจ ไม่ใช่ว่าอยากเป็นแบบสเป็คผู้ชายนะคะ ก็ชอบหน้าตาตัวเองอยู่แล้ว ไม่อยากเป็นคนอื่นเพื่อให้พี่เค้าชอบ จนปัจจุบัน พี่เค้า ปี 2 ย้ายไปอยู่มหาลัยศิลปะชื่อดังในกรุงเทพ โพสต์สเตตัสเหงาหรืออะไรแบบนี้บ่อยมาก วันๆแชร์งานศิลปะ แชร์คลิปน่ารักๆ ไม่มีพิมพ์หรือบ่งบอกถึงการยังรักพี่มออยู่สักนิด เวลาวันหยุดหรือว่างเมื่อไรพี่เค้าจะกลับบ้านตลอด บ่นคิดถึงบ้านบ่อยมาก ตัวเราเองเรียนราม จะไปกรุงเทพเฉพาะเวลาสอบ จนมีเมื่อวานก็เล่นเฟสปกติ ก็ไปส่องเฟสพี่เค้า เหมือนมันทำจนเคยชิน เลยคิดว่า อยากจะลองทักไปคุยกับพี่เค้าดู อยากรู้ว่ามันจะมีโอกาสมั้ย ถ้าไม่มีโอกาสเราจะได้เปิดใจมองคนอื่นบ้าง การแอบมองคนๆเดียวมาสี่ปี ทั้งๆที่เค้าจบไปแล้วเป็นปีๆแต่ยังคิดถึงอยู่นี่แย่มากเลยนะ เราอยากลองดู ถ้ามันเป็นไปได้ก็ดีแต่ถ้าเป็นไปไม่ได้อย่างน้อยก็เป็นน้องสาวก็ได้ ดีกว่าคนแปลกหน้าที่รู้ทุกความเคลื่อนไหวแบบนี้ คนที่สี่ปีคุยเฟสกันไม่ถึงสิบประโยคเหมือนคนไม่รู้จักกัน ไม่เคยพูดคุยทักทายอะไรกันเลย ควรเริ่มทักเฟสหรือชวนคุยด้วยประโยคหรือเรื่องอะไรดีคะ? เราเริ่มต้นไม่ถูก