เราควรทำไงดี? เราผิดมากมั้ย?

ขอเริ่มเลยล่ะกันนะคะ  เราขอแทนตัวเองว่าเรานะคะ. คือเราคบกับแฟนมา3ปีกว่าๆก็รักกันดีมีปัญหากันบ้างตามประสา เราต่างกันมากทั้งเรื่องศาสนา การกินอยู่ แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรนะคะเราโอเค ก็ปรับตัวเข้ากันไป พอมีปีหลังๆเนี่ยค่ะเราทะเลาะกันบ่อยมาก เค้าเริ่มมีนิสัยที่เราไม่ชอบมากๆหลายๆเรื่องซึ่งบางเรื่องเราก็รับไม่ได้ เราทะเลาะกันทุกวันทุกครั้งที่ทะเลาะความอดทนของเรามันก็ต่ำลงเรื่อยๆเราบอกเลิกเค้าทุกครั้งค่ะ เราก็ยอมรับเรางี่เง่า แต่ที่เราบอกเลิกทุกครั้งนี่เราอยากเลิกจริงๆนะคะเราไม่อยากต้องมานั่งทะเลาะกันทุกวัน เราคิดว่ายื้อไปก็มีแต่เสียความรุ้สึก เค้าก็ง้อเราทุกครั้งนะคะ จนครั้งสุดท้ายเค้าไม่ง้อเรา เราก็อยู่ของเราเฉยๆ คิดล่ะว่าจะเริ่มต้นใหม่ จนมันกลายเป็นเลิกกันจริงๆก็ต่างคนต่างอยู่ แต่เรายังรักเค้าอยุ่นะคะแต่คิดว่ากลับไปก็เป็นแบบเดิม เราเลยเปิดใจคุยกับคนอื่นเพื่อที่จะได้ไม่อยุ่ในวังวนเดิมๆ พอเราได้คุยกับคนใหม่ก็โอเคดีเป็นเพื่อนกันเค้ามาจรบเราแต่เรายังรุ้สึกว่าคุยแบบนี้ไปดีกว่าค่อยๆดูกันไปไม่รีบ จนวันนึงแฟนเรากลับมาง้อด้วยความผูกพันเราก็ใจอ่อนอีกกลับไปคืนดี. พอกลับไปก็ยังทะเลาะกันเหมือนเดิมนะคะแต่น้อยลงนิดนึง แล้วเราก็ยังคุยกับคนใหม่อยุ่แต่คงสถานะดูใจอ้ะค่ะยังไม่ได้เป็นอะไรกัน. คือเราอยากปรึกษาว่าเราควรทำไงดี แฟนเราข้อดีก็มีเยอะ. คนใหม่ก็ไม่รุ้นิสัยอะไรมาก ช่วยให้คำแนะนำหน่อยค่ะ ด่าเราก็ได้ เราไม่อยากเป็นแบบนี้เลย