รักพ่อแม่นะ แต่ไม่อยากอยู่บ้านเดียวกับพวกท่าน

ตอนเด็กครอบครัวไม่ค่อยอบอุ่นน่ะครับ  พ่อแม่ผมรักผมมาก  แต่พวกท่านเหมือนไม่รักกัน
ทำให้บรรยากาศในบ้านอึมครึม เย็นชา  บ้านหลังใหญ่แต่ไม่อลอุ่น มีห้องนั่งเล่น 2ห้อง พ่อแม่ก็นั่งแยกดูทีวีกันคนละห้อง
กินข้าวพร้อมกันเดือนนึงนับครั้งได้

ตั้งแต่เรียนมหาลัย ผมออกมาอยู่หอคนเดียวรู้สึกมีความสุขมากๆ จนไม่อยากกลับบ้านอีกแล้วครับ
ปัจจุบันเรียนจบมา 3 ปีแล้ว ทำงานที่ กทม. ได้งานดีเงินเดือนดี คิดว่าคงไม่กลับบ้าน
หลังๆมา พ่อแม่พยายามขอร้องให้ผมกลับไปอยู่บ้าน ที่ ตจว. ไปสอบงานราชการที่นั่น
ลำบากใจมาก เวลาคุยโทรศัพท์หลังๆมานี่พูดทุกครั้งที่คุยกัน

ขอถามนะครับ โดยเฉพาะคนเป็นพ่อเป็นแม่ถ้ารู้ว่าคนเป็นลูกไม่อยากอยู่บ้านเดียวกับคุณคุณจะเสียใจมากมั้ย