เรื่องมันมีอยู่ว่า เรามีแฟนอยู่คนนึง เรากับเขาก็รักกันดีคบกันมา 2-3 ปี เราคบกันทั้งๆที่แม่ของเขาก็ไม่ชอบเรา แม่เขาไม่ชอบทอม แต่เรากับเขาก็สู้มาด้วยกันจนถึง 2 ปี แต่แล้วความรักของเราก็จบลงเขาตัดสินใจบอกเลิกเราเพราะเขาอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่าพร้อมที่จะใช้ชีวิตอยู่กับเราเพราะเรื่องของเรามันคงเป็นไปไม่ได้เขาอึดอัดที่ต้องอยู่ระหว่างเรากับแม่ของเขาไม่ว่าสุดท้ายแล้วยังไงเขาก็ต้องเลือกแม่ของเขาอยู่ดี แต่ตลอดเวลาที่เรากับเขาคบกันมาเราก็พยายามพิสูจน์ให้แม่ของเขาเห็นมาตลอดไม่ว่าจะไปช่วยแม่เขาขายของหรืออะไรก็ตามดูแลลูกเขาเป็นอย่างดี เราไปรับไปส่งลูกเขาดูแลลูกเขาดีไม่มีอะไรไปลี่ยนตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ เราไม่เคยพาลูกของเขาไปเหลวไหลที่ไหนช่วยลูกเขาทำการบ้านโปรเจ็คที่เขาต้องเรียนจบ อยู่ดูแลเป็นกำลังใจให้เขาจนเขาเรียนจบปวส อีกอย่างนึงเราก็ไม่ได้เป็นเด็กไม่ดี ไปบ้านเขาเราก็พูดค่ะขาเราเป็นทอมแต่ไม่ชอบพูดครับ เราเป็นรุ่นพี่เขาหนึ่งปี เรียนจบปวส เราได้เกรดเฉลี่ย 3.80 เป็นประธานนักเรียนดูแลนักศึกษาทุกคนเป็นเด็กกิจกรรมอีกต่างหาก ปัจจุบันนี้เราก็เรียนต่อป.ตรี อีกสองปีครึ่งเราจะจบตอนนี้เราทำงานด้วยเรียนด้วย เราพยายามเก็บเงินจะขอลูกเขาแต่งงาน เราต้องเก็บให้ได้ล้านนึงแล้วเขาจะยอมยกลูกสาวให้เรา เราก็ตั้งใจเก็บเงินมาเรือยเพื่อหวังว่าสักวันเราจะได้แต่งงานกับเขา แต่แล้วความฝันและความรักของเราก็ต้องจบลง เรารู้สึกว่ามันไม่แฟร์กับเราเลย ทำไมแม่เขาไม่เห็นในสิ่งที่เราพยายามทำมาตลอด 2 ปีที่ผ่านมาเรามีอะไรที่ไม่ดี ที่เราไม่ดีพอสำหรับเขาก็เพราะแค่เราเป็นทอมแค่นี้หรอ เราควรทำยังไงต่อไปดี เราไม่อยากเริ่มต้นใหม่ เราไม่อยากเสียใจเพราะความรักอีกแล้วการที่เพศที่สามอย่างเรามีความรักให้ใครสักคนแบบจริงใจแต่ก็ต้องผิดหวังเพราะแค่เราเป็นทอม
ความรักไม่สมหวังเพราะเราเป็นทอม