ค้างคาใจกับตอนจบ..วัยแสบฯ

ขอตอบอีกสักที ตามความเข้าใจของเรา

ตอนจบ ปุ่นดูเป็นคนที่ไม่น่ามีปัญหาอะไร เป้นคนจิตใจดี เรียนเก่ง ครอบครัวดี พ่อเป็นหมอ ใจดีกับลูก ฯลฯ ถ้าให้มอง ชีวิตปุ่นต้องบอกว่า ชีวิตดี๊ดีเลยล่ะ

แต่ ... ในความเป็นจริง ไม่มีใครหรอกค่ะ ที่จะไม่มีปัญหา ปัญหาบางอย่าง สำหรับคนอื่นอาจมองว่า อะไร แค่นี้อ่ะนะ แต่ สำหรับบางคน มันยิ่งใหญ่มาก

ขอยกตัวอย่างนิด ตอนเรียน จำได้ว่า อาจารย์เคยพูดว่า ใครกลุ้มใจ เรื่องสอบจะตกไม่ตก มาคุยได้นะ ส่วนใครกลุ้มใจกลัวไม่ได้เอ ก็มาคุยได้ ในชั้นก็หัวเราะกัน นึกว่าอาจารย์แซว แต่เปล่า อาจารย์พูดจริง อาจารย์บอกว่า คนเรียนไม่เก่ง ก็ทุกข์แบบหนึ่ง ส่วนคนเรียนเก่ง ก็ทุกข์อีกแบบหนึ่ง เพราะจุดมุ่งหมายของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพราะงั้น ต่อให้ดูภายนอก ชีวิตดีแค่ไหน แต่ภายในอาจมีปัญหาที่แก้ไม่ตก จนสะสมเป็นความเครียดได้ทั้งนั้นค่ะ

และคนที่มีความสุขความสบายมากๆ ภูมิต้านทานของตนก็จะน้อย พอเจอเรื่องผิดหวังเพียงเล็กน้อย ก็อาจนำพาไปสู่ความหายนะได้ ลองดูต่างประเทศสิคะ บางประเทศที่ได้ดรรชนีสวัสดิการสังคมอันดับหนึ่ง แต่ปรากฎว่า สถิติคนฆ่าตัวตายกลับสูงซะงั้น (ขออภัยจำประเทศได้ไม่แม่น) เพราะสบายมาก พอเจอปัญหามากระทบบ้าง แรงใจหมดไปเลย ก็คิดอะไรสั้นๆ ได้