คือตอนนี้เรายังเป็นนักเรียนค่ะ เพิ่งมีความรักครั้งเเรก มีเเฟนคนเเรก เลยวางตัวไม่ค่อยถูกหนะค่ะ ตอนนี้คบได้ปีกว่าๆเเล้ว เราอยู่ห้องเดียวกัน เเต่ว่าที่โรงเรียนเเทบจะไม่ได้คุยกันเลยค่ะ เราก็มีโลกของเรา เขาก็มีโลกของเขา โลกของเราสองคนก็มีนะคะ เเต่ส่วนใหญ่จะคุยกันทางเฟสบุ๊คมากกว่า คุยกันวันละประมาณ 1 ชม. อาจจะเพราะเป็นคนขี้อายทั้งคู่ด้วย เขาก็เป็นคนโลกส่วนตัวสูงด้วย มีไปทานข้าว ทานของหวานด้วยกันบ้าง เเต่ไม่บ่อยนัก บางทีเขาหายไปสามสี่วันเลยค่ะ เราไม่อยากจู้จี้เลยให้เขามีเวลาส่วนตัวของเขาบ้าง เราก็มีงอนนิดหน่อยนะคะว่าทำไมไม่ติดต่อกันมาบ้าง เเต่เพิ่งรู้ว่าที่เขาหายไปเพราะเค้ามีเรื่องเครียด เลยต้องการอยู่กับตัวเองหนะค่ะ นอกจากนั้นก็ดีนะคะ ช่วยกันเรียน ดูเเลสุขภาพ โดยรวมเเล้วเขาดูเเลเราดีมากเลยค่ะ มีปัญหาเเค่เพียงว่าเวลามีอะไรเขาจะไม่ค่อยบอก เขากลัวเราเครียดค่ะ เเต่เราก็อยากช่วยเเบ่งเบาความเครียดนั้นบ้าง เราเห็นคู่อื่นๆน่ารัก หวานกันดี อยู่ด้วยกันตลอด เเต่มาดูคู่เราเเล้วมันดูห่างเหินเเปลกๆ รูปคู่ก็มีบ้าง เเต่เวลาอยู่กับเพื่อนๆหรืออยู่ที่รร.จะมีเวลาคุยกันน้อยมากๆเลยค่ะ อยากถามว่ารักเเบบนี้ดีไหมคะ? ห่างเกินไปไหม? เเล้วทำยังไงให้เข้าใจเขามากขึ้นคะ?
รักเเบบนี้ดีไหม?