ทำไมความรู้สึกของคนเรามันต้องเรื่มที่คนใกล้ตัวด้วย ไม่ว่าจะเป็น พี่ น้อง เพื่อน แต่สำหรับฉันมันเริ่มที่เพื่อน
ฉันมีเพื่อนคนนึงซึ่งก็เป็นคนเดียวกันกับคนที่เราแอบชอบ ฉันไม่ค่อยชอบความรู้สึกนี้ของตัวเองเท่าไหร่เลยเพราะมันยิ่งทำให้ฉันเจ็บเมื่อฉันรู้ว่าเขาชอบใครเพ้อถึงใครนู่นนี่นั่นที่ไม่ใช่ฉัน แต่ฉันก็ต้องกลั้นใจเพราะฉันเป็นแค่เพื่อนไม่ได้มีสิทธิ์อะไรมากมายขนาดนั้น แต่ถ้าจะให้บอกออกไปตอนนี้ก็ยังไม่กล้าเพราะกลัวว่าความสัมพันธ์ที่ดีในตอนนี้ของพวกเราจะหมดลงเพราะเพียงแค่อีกฝ่ายนึงคิดไม่ซื่อ ซึ่งถ้ามันเป็นแบบนั้นฉันคงทำใจไม่ได้ ฉันยังอยากเห็นหน้าเขาคุยกับเขาเล่นกับเขาอยู่ และสิ่งที่ฉันทำได้ในตอนนี้คือเก็บความรู้สึกนั้นไว้เพียงคนเดียว ในบางครั้งก็อึดอัดจนรู้สึกอยากระบายออกไปให้คนอื่นได้รับรู้บ้างแต่ก็เพียงได้แค่คิด เพราะคนอื่นที่ว่าก็มีแต่คนใกล้ตัวกันทังนั้น ในใจฉันบางครั้งก็แอบคิดสงสัยนะว่าเขาจะมาชอบฉันบ้างรึเปล่า เวลาใกล้กันเขาเคยคิดเหมือนฉันสักครั้งมั้ย เวลเขายิ้มให้เรามันทำให้เรามีความสุขมากเพราะรอยยิ้มของเขาที่ส่งมามันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้ใจฉันรู้สึกหวั่นไหวใจเต้นรัว เราสองคนจะคุยกันทุกวัน วันไหนที่ไม่ได้คุยก็จะรู้สึกคิดถึงและเป็นห่วง หรือวันไหนที่คุยๆกันอยู่แต่เขาดันอ่านไม่ตอบหรือนานๆทีตอบ ฉันก็จะร็สึกนอยด์และไปเพ้อในโลกส่วนตัวของเราเอง
มีใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้เหมือนเราบ้างมั้ย แล้วพากันทำยังไงกัน จะบอกความจริงไปหรือเก็บไว้ในใจคนเดียวต่อไป?
ความรู้สึกของการแอบชอบ (เพื่อน)
ฉันมีเพื่อนคนนึงซึ่งก็เป็นคนเดียวกันกับคนที่เราแอบชอบ ฉันไม่ค่อยชอบความรู้สึกนี้ของตัวเองเท่าไหร่เลยเพราะมันยิ่งทำให้ฉันเจ็บเมื่อฉันรู้ว่าเขาชอบใครเพ้อถึงใครนู่นนี่นั่นที่ไม่ใช่ฉัน แต่ฉันก็ต้องกลั้นใจเพราะฉันเป็นแค่เพื่อนไม่ได้มีสิทธิ์อะไรมากมายขนาดนั้น แต่ถ้าจะให้บอกออกไปตอนนี้ก็ยังไม่กล้าเพราะกลัวว่าความสัมพันธ์ที่ดีในตอนนี้ของพวกเราจะหมดลงเพราะเพียงแค่อีกฝ่ายนึงคิดไม่ซื่อ ซึ่งถ้ามันเป็นแบบนั้นฉันคงทำใจไม่ได้ ฉันยังอยากเห็นหน้าเขาคุยกับเขาเล่นกับเขาอยู่ และสิ่งที่ฉันทำได้ในตอนนี้คือเก็บความรู้สึกนั้นไว้เพียงคนเดียว ในบางครั้งก็อึดอัดจนรู้สึกอยากระบายออกไปให้คนอื่นได้รับรู้บ้างแต่ก็เพียงได้แค่คิด เพราะคนอื่นที่ว่าก็มีแต่คนใกล้ตัวกันทังนั้น ในใจฉันบางครั้งก็แอบคิดสงสัยนะว่าเขาจะมาชอบฉันบ้างรึเปล่า เวลาใกล้กันเขาเคยคิดเหมือนฉันสักครั้งมั้ย เวลเขายิ้มให้เรามันทำให้เรามีความสุขมากเพราะรอยยิ้มของเขาที่ส่งมามันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้ใจฉันรู้สึกหวั่นไหวใจเต้นรัว เราสองคนจะคุยกันทุกวัน วันไหนที่ไม่ได้คุยก็จะรู้สึกคิดถึงและเป็นห่วง หรือวันไหนที่คุยๆกันอยู่แต่เขาดันอ่านไม่ตอบหรือนานๆทีตอบ ฉันก็จะร็สึกนอยด์และไปเพ้อในโลกส่วนตัวของเราเอง
มีใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้เหมือนเราบ้างมั้ย แล้วพากันทำยังไงกัน จะบอกความจริงไปหรือเก็บไว้ในใจคนเดียวต่อไป?