ผมเป็นเด็กคนนึง (อายุ14ปี) ที่ทางบ้านไม่ค่อยดูแลเอาใจใส่ เที่ยงคืนเดินออกจากบ้านแม่ไม่ถามพ่อไม่มอง ผมคบกับเพื่อนวัยรุ่นที่ชอบแข่งรถกินเงิน วันนึงผมไปงานวันเกิดเพื่อน เรากินอาหารกันปกติหน้าบ้านและในห้องนอนมีหงษ์ทอง มันเรียกเฉพาะคนที่รู้นิสัยกันเข้าไป ผมดกแก้ว3ทีรู้สึกเลย เพราะไม่ได้ใส่น้ำแข็งหรือโซดา จากขวดลงแก้วก็เข้าปากเลย รู้สึกคล้ายๆจะมึนหัวนิดหน่อยแล้วก็ ตาลอย แบบว่า มองที่เดิมนานๆแล้วภาพมันจะค่อยๆหมุน และพอมองตำอหน่งใหม่หรือกระพิบตามันจะกลับมาตั้งตรงและค่อยๆเลื่อนอีก รอบๆจุดที่มองจะเบลอเหมือนตาค้างตอนคิดอะไรเพลินๆแล้วมองที่เดิมนานๆ ร้สึกว่ามีอารมณ์จะคุยกับทุกคนอะนะ ประมาณว่าเป็นคนกล้าแสดงออกขึ้นมาทันทีรู้สึกได้เลย มีความมั่นใจในตัวเองและเปิดเผย ยิ่งเป็นเพราะครั้งแรกก็ไม่อยากให้ใครมาดูถูกด้วย ก็พร้อมจะต่อปากต่อคำกับคนอื่นแต่ก็ไม่ค่อยได้พูดอะไร คือพยายามแสดงออกว่าไม่เมา และผมก็ทำเหมือนมากจนมีคนถามว่าซัดเอาปานนั้นละยังไม่รู้สึกเลยหรอ คือความรู้สึกและอะไรต่างๆมันไม่เหมือนเดิมแต่ผมพยายามทำตัวให้เหมือนเดิมอะนะ แต่ว่าอาการเมามันทำให้ผมพยายามทำความเข้าใจกับคำพูดของคนอื่นมากกว่าปกติจนผมสามารถรับรู้และเข้าใจคนอื่นได้มากกว่าปกติและคุยกันถูกคอดีกว่าตอนไม่เมาด้วยประมาณว่าพูดอะไรไปพวกมันก็พยายามตามอารมณ์ของผมและผมก้ไม่อยากขัดใจมันด้วย ตอนเช้ากฌเดินไปโรงเรียนเพราะบ้านเพื่อนมันอยู่ไกล้ ตอนเดินๆอยู่ก็รู้สึกว่าเสียงมันเงียบไปและก็มีเสียงคนพูดดังก้องๆเบาๆในหัวและก็ประมาณว่าตาลอยอะนะ แต่ก็แปปเดียวครับ และก็ไปเป็นอีกแปปตอนอยู่กลางถนนใหญ่4เลนน์ รู้สึกตอนเพื่อนดึงเสื้อ บางคนอาจจะไม่เป็นนะอาการนี้ แต่ผมคิดว่าถ้ากินอาหารปกติไปอิ่มๆก่อนผมอาจจะไม่เป็นก็ได้ นั่นเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ผมเมา แต่ก็ไม่แน่ผมเพิ่งอายุ38 ผมอาจจะมีโอกาสได้เมาอีกก็ได้ แต่ขอบอกว่าเปปซี่อร่อยกว่าเยอะ
แล้วคุณล่ะครับ ตอนเมาใครยังรู้สึกตัวเหมือนผมก็แบ่งปันประสบการณ์กันได้นะครับ เผื่อจะมีเด็กที่กำลังจะไปดื่มเข้ามาอ่านบ้าง
ประสบการณ์เมาครั้งแรก
แล้วคุณล่ะครับ ตอนเมาใครยังรู้สึกตัวเหมือนผมก็แบ่งปันประสบการณ์กันได้นะครับ เผื่อจะมีเด็กที่กำลังจะไปดื่มเข้ามาอ่านบ้าง