เสียงที่เรายินดีรับฟัง หรือไม่รับฟัง

เมื่อท่านยัดเยียด ผมจะไม่ดู
เมื่อท่านยัดหู ผมจะไม่ฟัง
เมื่อท่านกักขัง หรือบังคับ ผมจะหันหลังให้กับท่าน หรือเอาปี๊ปคลุมหัวตนเอง เพราะผมไม่อยากเห็นท่าน
ผมไม่อยากเห็นนิ้วๆเดียว ที่ยื่นมา
คนที่ยื่นสิบนิ้ว มาเป็นพุ่ม ย่อมได้รับความชื่นชมยินดี เหมือนครั้งหนึ่งมหาตมะคานธีเคยได้รับ หรือ นางอ่องซาน ซูจีได้รับ

เสียงหมาเห่า ทำให้ผมหลับอย่างเป็นสุข ว่ายามผู้ซื่อสัตย์จะไม่มีวันหลับยาม
เสียงกบร้อง ทำให้ผมรู้สึกถึงความชุ่มช่ำที่กำลังจะมาถึง ซึ่งไม่รู้ว่าอีกนานสักเท่าไหร่ ที่กบจะร้องอีกครา
เสียงไก่ขัน อย่างน้อยก็บอกเวลาผมได้ว่า ตะวันรุ่งกำลังจะมาเยือน

เสียงที่บอกกับผม แม้จะเป็นเสียงสัตว์ แต่ก็ทำให้ผมรู้สึกดี
มากกว่าเสียงมนุษย์ ที่สั่ง หรือชี้นำ ในสิ่งที่ขัดกับความรู้สึกผม หรือคนส่วนใหญ่
แก้ไขข้อความเมื่อ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 10
วิญญูชน พึ่งรับฟังแต่เสียงที่ออกมาจากจิตใจที่เมตตา
จากความคิดที่มีเหตุมีผล จากสำนึกที่มีหลักการ มีความยุติธรรม

วิญญูชน  มิพักรับฟัง เสียงที่ออกมาจากอำนาจบาตรใหญ่ ไม่รับ
ฟังความเห็นผู้อื่น ยึดความเห็นแต่ของตัวของพวกตัวเป็นใหญ่ ไร้ซึ่ง
หลักแห่งความยุติธรรม
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่