[CR] ลุงกับป้าแบ็คแพ็ครอบโลก ตะลุยหิมะญี่ปุ่น นั่งรถไฟ 15 วัน จากเหนือสุดถึงใต้สุด ตอนที่ 13 ภูเขาไฟ Fuji

ลุงกับป้าแบ็คแพ็ครอบโลก ตะลุยหิมะญี่ปุ่น นั่งรถไฟ 15 วัน จากเหนือสุดถึงใต้สุด
ตอนที่ 13 ภูเขาไฟ Fuji
                                                       
                                                       
ที่โยโกฮามา ไปชานชาลาที่ 4 นั่งรถสาย Sobu สีน้ำเงินไปโตเกียว 45 นาที
                                                       
ถึงโตเกียวต่อสายสีส้ม Chao Line ปลายทาง Otsuka ไป Fujiyama ใช้เวลาประมาณ 1 ชม. ต่อรถครั้งที่ 1 ที่สถานี Tashikawa ครั้งที่ 2 ที่สถานี Toyoda และครั้งที่ 3 ที่สถานี Takao เป็นรถท้องถิ่นสายสีส้มระยะสั้น ผ่านอุโมงค์ที่เจาะภูเขา หมู่บ้านกลางหุบเขา

จากทางรถไฟ มองเห็นทางรถยนต์ที่ มีสะพานรถยนต์ข้ามหุบเขาและผนังปูนกันดินถล่ม ชุมชนเกษตรกรรม ที่ปลูกผักส่วนใหญ่เป็นหอมหัวใหญ่ การปลูกพืชบนภูเขาทำแบบขั้นบันได สิ้นสุดบริการ JR Line ต้องต่อสาย Fujikyu Railway ค่ารถไป-กลับ คนละ 1,280 เยน ระหว่างทางเพิ่งเห็นดอกซากุระเป็นครั้งแรกที่สถานี Higashi Katsura
                                                       
                                                       
รถจอดที่สถานี Mt.Fuji เห็นภูเขาไฟฟูจิตั้งตระหง่านเหมือนไม่มีพิษสง ด้วยความสูง 3,776 เมตร มีทะเลสาบล้อมรอบ 5 แห่ง น้ำมาจากหิมะละลายจากภูเขาไฟและภูเขาลูกอื่นๆ ขาไปคนขับไม่เปิดประตูให้ลง เพิ่งรู้คนญี่ปุ่นไม่รู้จักคำว่า ฟูจิยาม่า เขาเรียกว่า ฟูจิซัง ตอนถามวิธีการเดินทางไป ฟูจิยาม่า นี่เอง
รถไฟวกไปสถานี Fujikyu Highland ซึ่งมีเครื่องเล่น ก่อนที่จะไปสถานีสุดท้าย Kawaguchiko ซึ่งเป็นสถานีท่องเที่ยว มีรถ Omnibus หลายบริษัทพาไปแหล่งท่องเที่ยว 19 จุด ราคาก็แล้วแต่ว่าจะไปไหน เราไม่แน่ใจว่ามันวกกลับไปอีกทางหนึ่ง ขากลับกลับไปที่เดิมอีกหรือไม่ เราได้ยินเสียงคุยภาษาไทยไปเป็นกลุ่ม ดูเหมือนจะไปกันเอง ประมาณ 7-8 คน เรายังไม่ทันได้ทักทายเพราะมัวแต่สาละวนกับการถ่ายรูป พวกเขาก็ลงที่สถานี Mt. Fuji และจากไป
                                                       
                                                       
                                                       
รถจอดที่สถานี Mt. Fuji นานรอรถสวน จึงได้ลงไปถ่ายรูปจากระยะไกล มีนักท่องเที่ยวหนุ่มสาวชาวจีนคู่หนึ่งนั่งอยู่ใกล้เรา และอีกคู่หนึ่งเป็นหนุ่มญี่ปุ่นกับสาวยุโรปท่าทางเรียบร้อย สาวจีนสังเกตง่ายเพราะชอบไว้ขนรักแร้ และไม่สงวนท่าที ต่างจากสาวญี่ปุ่นที่ส่วนใหญ่ไม่ช่างพูด เวลาพูดก็แทบจะไม่อ้าปาก การเดินก็ก้าวสั้นๆ ใส่รองเท้าที่ไม่มีเสียง วัฒนธรรมการกินก็แตกต่าง คนจีนกินแบบไม่เกรงใจใคร
                                                       
คนญี่ปุ่นจะค่อยๆ พิจารณา กินคำเล็กๆ ไม่ได้ยินเสียง ค่อยๆ เคี้ยว แบบซึมซับรสชาติว่ากำลังกินอะไรอยู่ มีที่มาอย่างไร มาจากดิน น้ำ ภูเขา หรือ อากาศ มีคุณค่าอะไรบ้าง การใช้บริการสาธารณะร่วมกัน ทุกคนจะไม่รุกล้ำสิทธิคนอื่น
                                                       
                                                       
                                                       
                                                       

การเดินทางไปฟูจิซัง ใช้เวลาเดินทางจากสถานีโตเกียว 3 ชม. ขากลับไปถึงสถานี Otsuki เวลา 12.30 น. มีรถด่วนจาก Otsuki ไป Shinjuku ใช้เวลาเดินทาง 1 ชม. พอดี(13.04-14.04) ที่สถานีเราเจอนักท่องเที่ยวชาวไทยจากระยองไปเที่ยวเป็นครอบครัว ไปกันเองแยกกลุ่มกันเที่ยว ถึง Shinjuku ต่อรถ JR Line สายสีเขียวเข้าโตเกียว
                                                       
                                                       
                                                       
                                                       
                                                       
                                                       
                                                       
                                                       
                                                       
                                                       
บนรถเด็กนักเรียนตัวเล็กทั้งชายและหญิงขึ้นรถคนละ 1-2 สถานีก็ลง เครื่องแบบนักเรียนเป็นกระโปรงสีกรมท่า เสื้อคลุมสีเดียวกัน เสื้อข้างในสีขาว กระโปรงลายสก็อตก็มี สิ่งเห็นเหมือนกันทั้งในเมืองและนอกเมือง คือ หมวก เป็นหมวกต่างชนิดกันแต่กันหนาวได้