คือเรื่องเป็นแบบนี้เมื่อตอนประมาณกลางเดือนกุมภาเราได้มีโอกาสได้รูจักกับผู้หญิงคนนึงทาง facebook แถมอยู่ไม่ไกลจากบ้านเราที่ กทม. แต่ตอนที่คุยกันใน face เราอยู่ที่ราชบุรีตอนนี้ตัว ผญ.เองก็มีปัญหากับแฟนเขาอยู่พอดีก็คุยกันมาได้ระยะนึงคุยกันแบบไม่มีสถานะอะไรเลยแต่ก็ทำทุกอย่างคล้ายคนเป็นแฟนกันทำให้เรารู้สึกว่าเราคงชอบเขาแล้วหละแต่ก็ยังมีเรื่องแฟนของเขาเข้ามาเกี่วข้องอีกสุดท้ายเขาก็เลิกกับแฟนเขาแล้วก็มาคุยกับเราได้อีกสักพักก็ตกลงเป็นแฟนกันทั้งที่ยังไม่เคยเจอหน้ากันตอนนั้นเธอเป็นฝ่ายขอผมเป็นแฟนเราก็ตอบตกลงไปแต่ด้วยความที่เราไม่มีใครมานานประมาณ6-7ปีเลยทำให้เราทำตัวไม่ค่อยถูกกับการมีแฟนครั้งนี้บวกกับเราเป็นคนบ้างานบางครั้งก็มีเวลาคุยบ้างบางครั้งก็ไม่มีผมกับเธอก็มักจะไม่เข้าใจกันบ่อยๆเรื่องงานที่ผมทำว่าทำไมคุยไม่ได้โทรหาไม่ได้ทำไมเลือกงานมากกว่าไปไหนไม่ค่อยบอกอะไรทำนองนี้แหละแต่เราก็พยายามปรับความเข้าใจกันมาตลอดจนเมือต้นเดือนมีนาผมได้มีโอกาสลางานกลับบ้านผมก็หวังไว้ว่าจะนัดเจอกับเธอแล้วก็จะชวนเธอไปที่ที่เขาอยากไปตอนนี้เขาบอกว่าอยากไปดรีมเวิร์ลผมก็รับปากว่าได้วันลาจะพาไปและผมก็ตั้งใจว่าจะสารภาพรักกับเขาเพราะที่ผ่านมาผมไม่เคยพูดคำว่ารักกับเธอเพื่อที่จะรอบอกต่อหน้าจากปากของเราแต่แล้ววันที่ผมได้กลับบ้านก็มีเรื่องให้ปวดหัวอีกเย็นวันนั้วันที่ผมได้ลากลับบ้านผมกับเขาทะเลาะกันด้วยเรื่องที่เพียงว่าผมไม่แบ่งเวลาคุยกับเธอบ้างทั้งที่ตลอดระยะการเดินทางจาก ราชบุรีมากทม. ผมก็chatคุยกับเธอตลอดจนวันนั้นเธอทนไม่ไหวกับการที่ผมไม่มีเวลาให้เธอก็ขอเลิกกับผมแต่ด้วยความที่ผมอารมณ์ร้อนด่วนตัดสินไปหน่อยก็เลยตอบตกลงไปและก็เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดเมื่อผมรู้ว่าเธอกำลังคุยอยู่กับใครอีกคนซึ่งก็คือเพื่อนร่วมงานของผมที่ราชบุรีและผมก็มาย้อนคิดได้ว่าผมควรจะขอโทษเธอตามง้อเธอแล้วเขาก็ให้ควมหวังผมเขาบอกว่าเพื่อนผมคนที่เธอคุยด้วยมีอะไรคล้ายๆกันซึ่งต่างจากผมแต่เธอขอเวลาผมในการตัดสินใจว่าจะกลับมาคบกับผมต่อไหมวันนั้นผมก็ทักchatไปหาเพื่อนของผมบอกว่าเรื่องนี้ให้เขาไม่ยุ่งได้ไหมเพราะผมกำลังง้อเธออยู่เพื่อนผมก็รับปากว่าได้แต่แล้วไม่คิดเลยว่าคำขอของลูกผู้ชายด้วยกันจะเพียงแค่ลมปากเพราะอีก2วันต่อมาเขาก็คบกันตอนนั้นผมทำอะไรไม่ถูกเลยว่าควรทำยังไงดีผมก็ได้แต่โกรธเพื่อนว่าไม่น่าทำกันแบบนี้เลยแต่ก็ใช่ว่าเขาจะคบการราบรื่นตอนนั้นผมคิดอย่างเดียวว่าทำไงให้เลิกกันผมก็หาหนทางทำให้เขาเลิกกันมาตลอดและยังโทรหาเธอตลอดตอนนั้นก็ปรับความเข้าใจกับผมแล้วว่าตอนนี้นั้นผมผิดจริงๆที่ใช้อารมณ์มากเกินไปทั้งขอโทษเธอต่างๆนานาแล้วผมก็ถามเธอว่ากลับมาคบกันใหม่ไหมเธอตอบผมกลับมาว่าให้ผมคุยกับเพื่อนผมเองว่ายอมไหมแล้วผมก็ได้คุยกับเพื่อนผมแต่เพื่อนผมมันก็ไม่ยอมเลยไม่ได้คุยอะไรกันมากเพราะต่างคนก็ต่างมีของใกล้ตัวเกรงว่าจะมีเรื่องผมเลยเลือกที่จะเดินถอยออกมาก่อนจากนั้นก็ไม่ได้คุยอะไรกันต่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ผมก็ยังโทรหาเธอตลอดเพื่อหวังว่าเธอจะกลับแต่แล้ววันนั้ความหวังของผมก็เกือบจะเป็นจริงเพราะตอนที่ผมได้ลากลับบ้านอีกครั้งผมก็ไปงานบวชที่ชัยนาทเลยแล้วก็รู้ว่าเขาเลิกกันแล้วตอนนั้นยอมรับเลยว่าดีใจมากๆเราคุยกันคืนนั้นกำลังจะกลับมาคืนดีกันไอ้เพื่อนผมก็

โทรมาง้อเธออีกแล้วเธอก็ประชุมสายคุยกันแล้วสักพักเธอก็บอกผมว่าขอเคลียร์กับเพื่อนผมก่อนนะเดี๋ยวโทรหาใหม่จากนนั้นประมาณ2-3ชม.เธอก็โทรกลับมาบอกผมว่าเธอกลับไปคืนดีกับเพื่อนผมแล้วตอนนั้นแบบใจสลายเลยไม่อะไรไม่ถูกจากนั้นก็คุยกันได้สักพักก็วางไปเพราะต่างคนต่างตังหมดแล้วคืนนั้นก็มีแจ้งเตือน bee talk เข้ามาเป็น ผญ. คนนึงที่อยู่ในบริเวณนั้นเธอเข้ามาทักทายแล้วก็ทำความรู้จักเธอบอกเธอเห็นผมในงานที่ผมมาที่ชัยนาทเพราะเขาก็อยู่ในงานนั้นด้วยทีแลกก็คิดว่าเขาแค่ทักมาคุยเล่นๆละมั้งคงไม่มีไรผมก็ยังตามติดแฟนเก่าผมที่ไปเป็นแฟนเพื่อนอยู่ก็โทรหากันตลอดแล้วก็ดูเหมือนจะมีหวังเพราะเธอบอกว่ารอหน่อยนะหรือจะไม่รอก็ได้เธอบอกว่าสักวันนึงเธอจะกลับมาคืนดีกับผมเธอให้ผมรอผมก็รับปากว่าจะรอวันรุ่งขึ้นพอเสร็จงานจากที่ชัยนาทผมก็ก็กลับบ้านที่ กทม. แต่ใครจะรู้หละครับว่า ผญ. คนที่ทักผมใน bee talk เธอจะสนใจในตัวผมเธอก็ยังคงเข้ามา chat คุยกันแลก line กันและก็แลกเบอร์กัน แต่ผญ.ที่ชัยนาทฌะอเป็นฝ่ายโทรหาผมก่อนตลอดในขณะเดียวกันผมก็ยังตามง้อแฟนเก่าผมอยู่บางวันพอ ผญ. คนนั้นวางสายจากผมแทบทันทีที่ผมโทรหาแฟนกันเพื่อง้อเธอแล้วบวกกับแฟนเก่าผมเข้าว่างกลางคืนเขาก็ไม่นอน นอนตอนเช้าเลยผมก็คุยเป็นเพื่อนเธอบ้างเงียบบ้างอ้อนใส่กันบ้างเรื่อกว่าผมนี่ไม่ได้นอนเลยก็ว่าได้ซึ่งตอนนี้ผมก็ยังให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้ว่าควรทำยังไงแล้วยิ่งผมมารู้ว่าที่จริงแล้วครั้งแรกที่ แฟนเก่าผมกับเพื่อนคุยกันนั้นเพียงแค่ประชดผมและด้วยความประชดเลยทำให้เขาคบกัน เลยอยากขอความเห็นเพื่อนๆหน่อยว่าผมควรทำยังไงดี
จะตัดสินใจไงดี ระหว่างรอต่อไปหรือเลือกที่จะคบคนใหม่