ทำไมอาจารย์บางท่านถึงไม่ยอมรับว่าตัวเองเข้าใจผิดหรือไม่รู้จริงๆ ??

คือเราพรีเซตงาน พอพูดจบก็มีการถามตอบกับอาจารย์ เราก็มั่นใจมากกว่าสิ่งที่เราทำมากถูกแล้วเพราะเราไม่ใช่คนที่สักแต่ว่าทำส่ง เราค้นหาข้อมูลต่างๆนาๆมาเป็นอย่างดี ยอมอดหลับอดนอนเลยก็ว่าได้ ถ้าอะไรที่ยังไม่เข้าใจชัดเจนจริงๆเราก็พยายามหาข้อมูลจนเข้าใจชัดเจนจริงๆ

...... อาจารย์ถามอะไรเรากับเพื่อนก็ตอบได้ แล้วสักพักอาจารย์ก็มาบอกว่าเนื้อหาไม่ตรงกับหัวข้อ...........

เรากับเพื่อนก็ยืน งง เลย (อ้าวไม่ตรงยังไงว่ะ) แล้วอาจารย์ก็ให้เราเปลี่ยนหัวข้อคะ แต่ไม่ได้ให้ทำใหม่นะคะ แต่เปลี่ยนหัวข้อ ซึ่งหัวข้อนั้นอาจารย์เป็นคนคิดให้เองตั้งแต่แรกคะ เราเองก็ไม่เข้าใจที่อาจารย์พูดค่ะ เราก็ถามอาจารย์นะคะทำไมยังไงเพราะอะไร จนเพื่อนๆในห้องกระซิบบอกให้พอๆ

ซึ่งวินาทีแรกที่เราพรีเซนเสร็จอาจารย์ไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ให้เพื่อนๆถามเฉยๆ จนไม่มีใครถาม แล้วอาจารย์ก็บอกว่างั้นครูถามบ้าง อาจารย์ก็ถามจนอยู่ๆก็มาบอกว่าเนื้อหาไม่ตรงกับหัวข้อนี่แหระคะ.........

พอหมดคาบ เราก็ยังไม่เข้าใจอาจารย์ จนเหมือนๆหลายคนมาอธิบายให้ฟังนะคะ บางคนก็เข้าใจเหมือนที่อาจารย์เข้าใจ บางคนก็เข้าใจเหมือนเราเข้าใจ จนเพื่อนมาบอกว่า เราอ่ะถูกแล้ว เราเข้าใจถูกแล้ว ปล่อยๆตามๆอาจารย์เขาไปเหอะเดี๋ยวเสียคะแนนสะป่าว เราก็อ้าว !!! ทำไมว่ะ เอาจริงๆป่ะอาจารย์เขาเหมือนจะไม่อยากเสียหน้าอะไรประมาณรี่อ่ะคะ คนอื่นที่เข้าใจเหมือนอาจารย์ก็คิดแค่ว่าเขาคืออาจารย์เขาถูก แต่เรานี่อ่ะผิด แต่เราก็มั่นใจนะว่าเราเข้าใจถูก อาจารย์อ่ะเข้าใจผิด เรากลับมาลองหาข้อมูลอีกก็ถูกอีก เราไม่โอเคกับความรู้สึกแบบนี้เลยคะ เครียดมากกกกกกกกกกก