ขอระบาย + คำปรึกษาหน่อยครับ เรื่องเรียน

สวัสดีครับ พอดีผมเรียนอยู่ระดับมหาวิทยาลัย ก่อนจบ ม.6 ผมเป็นคนชอบเรียนวิชา คอมพิวเตอร์มากๆ มีความฝันว่าอยากเก่งวิชาคอมมากๆเลย ฝั้นตั้งแต่อยู่ ม.1 แล้วว่าอยากเก่งคอม หรือ เป็นครูสอนคอม ตอนเรียนอยู่ระดับมัธยมก็จะเป็นบุคคลอันดับต้นๆของ โรงเรียนที่ต้องไปแข่งขันให้กับโรงเรียนอยู่เสมอ เพราะ มีความสามารถเรื่องคอมอยู่พอควร แต่!! นอกจากเก่งคอมแล้ว ผมยังมีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ ชอบพาครูต่างชาติไปเที่ยวตามจุดสำคัญของจังหวัด แนะนำสถานที่ ระดับภาษาของผมก็ งูๆปลาๆ แต่ก็พอสื่อสารได้

ปัญหาคือว่า ตอนจบ ม.6 ต้องเลือก คณะ สาขาวิชา และ สถาบันระดับอุดมศึกษา(มหาวิทยาลัย) ตอนแรกก็ว่าจะเลือกลงวิชาคอมพิวเตอร์ เพราะมันคือความฝันตั้งแต่เด็ก ก็คุยกับเพื่อน กำลังจะตัดสินใจเลือกในความฝันที่หวังไว้
..........แต่กลับเกิดปัญหา เพราะ ครอบครัวมองว่า การเรียนคอมพิวเตอร์มีโอกาสตกงานสูงในอนาคตเพราะ คนเรียนจบเกี่ยวคอมพิวเตอร์มีจำนวนมาก แต่การรับเข้าทำงานน้อยมาก คือ เนื่องด้วยคนร็จัก คนข้างบ้าน ต่างก็เป็นครู-อาจารย์ทั้งนั้น พวกเขาก็มองว่าผมควรจะไปในด้านของภาษา เพราะ ผมมีความสามารถสื่อสารกับฝรั่งได้ คงจะสามารถเรียนภาษาอังกฤษได้ เรียนจบมา ก็มีโอกาสทำงานสูง เพราะ ประเทศกำลังเข้า (AEC) ภาษาเป็นสิ่งสำคัญและคอมพิวเตอร์ก็ต้องใช้ภาษาอังกฤษเหมือนกัน
......... ทุกคนรอบข้างก็เห็นด้วยกับ คณะครูภาษาอังกฤษ ณ.ตอนนั้นผมรู้ตัวเลยว่า ถ้าผมเลือกคอมพิวเตอร์ ผมคงจะต้องอึดอัดแน่ๆ เพราะ ครอบครัวเขาก็อยากให้ไปเรียนด้านภาษามากกว่าหลายเท่าเลย ผมก็แบบพูดในว่า "เออ..ว่ะเรียนก็เรียนภาษาอังกฤษ ยอมรับว่าไม่เก่ง แต่พยายามคงจะทำได้ เพราะ พูดภาษาอังกฤษพอได้อยู่แล้ว คนเรามันน่าจะพัฒนากันได้ อีกอย่างเพื่อความสะบายใจของครอบครัว"
........ เลยตัดสินใจ เลือก คณะ ครูภาษาอังกฤษ ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งไป ทั้งที่ใจก็แบบก็อยากเลือกคอมพิวเตอร์ด้วยเช่นกัน ก็เลยคิดไว้เลยว่า "จบ ป.ตรี เมื่อไร จะต้องต่อ ป.โท คอมพิวเตอร์ให้ได้"
........ เมื่อเข้า ปี 1 เทอม 1 ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่!! พอเข้าเทอม 2 วิชาเอกเยอะขึ้น วิชามอเพิ่มขึ้น หลากหลายนานาชนิด ทั้งแกรมม่าภาษาอังกฤษ ภาษาไทย วิชาเลือกทั้งวิทยาศาสตร์ ปรัชญาการศึกษา เต็มไปด้วยการจำทั้งนั้น เนื้อหาแต่ละวิชากว้างมากๆ เกณฑ์การให้คะแนนก็โหดมากๆ สอบ 50:50 สร้างความอึดอัด กดดันเป็นอย่างมาก เพราะ เรียนมัธยมมาไม่เคยติด 0 หรือ ร. แต่พอมาเจอเกณฑ์การให้คะแนนของมหาลัยแบบนี้ก็ชวนปวดหัว เครียดมากๆ เพราะ กลัวว่ามันจะได้ไม่ได้
......ขณะเดียวกันก็เห็นเพื่อนคนอื่นเขาเก่งกว่า คิดว่าทำไมเราไม่เป็นอย่างเขาบ้าง ทั้งที่เรียนพร้อมกัน เรียนด้วยกันแท้ๆ เราก็ทบทวนอยู่บ่อยครั้ง แต่ทำไมถึงสู้เขาไม่ได้เลย
........ พอมันเครียดๆ ก็โทรไประบายที่บ้าน เขาก็ถามว่า "ไม่ไหวก็ซิ่ว ไม่น่าแนะนำให้ไปเรียนตั้งแต่แรกเลยเนี่ย เห้อออ งั้นก็ออกมาจบ! อยากจะเรียนอะไรก็ไป ไม่ต้องมาเชื่อฟังคำสอนอะไรทั้งนั้น ไปเลย " เป็นคำพูดที่ง่ายๆ แต่คนฟังมันเจ็บปวด เพราะ มันเสียเวลาไปจะเป็นปีๆแล้ว เราทุ่มเทให้กับภาษาอังกฤษแบบเต็มที่ แต่พอมีปัญหาเขาพูดกับเราง่ายๆมาก มันทำให้จิตใจเราแย่มากๆตอนนี้ เกรดเทอมที่ 1 ก็ 3.50+ แต่พอมา เทอม 2 วิชายากๆทั้งนั้น กลัวมากๆ กลัวติด F กลัวๆๆ สารพัดครับ คือ ถ้าผมไปเรียน คอมพิวเตอร์ แล้วถ้าเกิดมีปัญหาผมอาจจะโดนครอบครัวต่อว่าอย่างหนักว่า "เป็นไงละ ให้เลือกแล้วก็มีปัญหา เลือกให้ก็มีปัญหา จะเอายังไงอีก??"
...... คือ ผมควรทำไงดี ระหว่าง "พยายามตั้งใจเรียนภาษาอังกฤษให้มากขึ้น(ที่บ้านเห็นด้วยหนักมาก มีปัญหาช่วยเต็มที่)" หรือ "ซิ่วไปเรียนคอมพิวเตอร์(แต่ทางบ้านไม่เห็นด้วย อาจจะโดนด่าเวลาเกิดปัญหา)"