ความรู้สึกของวันนี้

คือจขกท. มีน้องสาวคนนึงคะแบบว่าเป็นน้องที่โรงเรียนเราแบบนับพี่นับน้องกันอะไรประมาณนั้นน่ะคะ น้องแกเป็นคนที่เคารพเรามากแกไม่เคยปีนเกลียวเราขนาดนั้น น้องแกพาเราไปเลี้ยงวันเกิดแกบอกว่าไม่เคยเลี้ยงพี่คนไหนแบบนี้ น้องแกให้เรายืมเงินตอนเราตังหายหรือตังหมด น้องแกให้คำปรึกษาเรารับฟังเรื่องเล็กๆน้อยๆของเรา เรารู้จักกันได้เพราะเราคุยกันครั้งแรกเราปรึกษากันแล้วชีวิตในรร.เราคล้ายๆกันคุยกันแล้วเขารู้สึกว่าคุยกับเราแล้วเหมือนส่องกระจกเห็นตัวเองเลย ช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมเล็กตอนที่เราได้คุยกันเราปรึกษาเขาได้แทบทุกอย่างอะ น้องแกจริงจังไม่ใส่หน้ากากแกติดดาวเราแบบมีอะไรแกก็จะเม้นเราตลอดเลยไรงี้คือเราก็ดีใจนะที่มีน้องแบบนี้ เพราะสมัยนี้มันไว้ใจคนยากชะมัดด แต่เราก็เป็นงี้มานานจนวันหนึ่ง จขกท.ไปเข้าใจผิดน้องแกแล้วไม่ฟังเหตุผลจากน้องแกเลยใส่อารมณ์ในแชทซะน้องแกเสียความรู้สึกน้องแกเปลี่ยนไปในตอนนั้นตัวเราเองน่ะเสียความรู้สึกไม่แพ้กะน้องเขาหรอกแต่เราทำไปแบบไม่คิดขนาดนั้นเป็นใครใครก็คงเสียความรู้สึกหละ....พอวันงานจบม.3น้องแกก็ร้องไห้กับเรากอดเราลงรูปคู่กะเรานะแล้วตอนนั้นทุกอย่างมันเกือบจะเหมือนเดิมแล้วหละแต่เราดันไปรู้ว่าเขาร่ะคุยกะเพื่อนผชเราคนนึง เราเลยแกล้งถามน้องว่าชอบผชคนนั้นหรอและเราก็เลยแกล้งว่าเรากะคนนั้นเคยชอบกันแต่เราก็บอกไปแล้วว่าแค่ปั่นหลังจากนั้นน้องแกก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเลยคะ จขกทรู้นะคะว่าความรู้สึกที่เสียไปทำยังไงมันก็ไม่มีทางเหมือนเดิม..แต่ทว่าเราเองก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้นแบบนั้นจริงจริงเราก็ไม่รู้จะบังคับความรู้สึกคนได้ยังไงหรอก รู้สึกผิดและไม่ชินนะที่ไม่มีน้องสาวให้ค่อยพูดคุยอะไรกัน