28/3/59 10.57 น.
ทุกครั้งที่ฉันมีปัญหา ฉันไม่รู้ว่าจะบอกและอธิบายให้ใครฟังและเข้าใจ บางครั้งมันก็เกินที่จะเก็บไว้ในสมองเพราะมันเยอะเหมือนน้ำที่กำลังล้นออกจากแก้วใบใหญ่ ครั้งนี้แค่เขียนเผื่อสักวันหนึ่งฉันจะได้กลับมาอ่านมันอีกครั้ง
******เมื่อวานตื่นแต่เช้าเพื่อเข้ากทม.ไปทำฟัน ไม่เข้าใจว่าทำไมเวลาที่เขาขับรถให้ฉันนั่งเขาจะชอบใช้นู้นใช้นี่ฉันตลอด รอให้รถหยุดหรือตอนที่ไม่ได้อยู่ในรถค่อยทำไม่ได้หรอ เขาให้ฉันโทรถามเรื่องงวดรถ ก็ใช้อยู่ทุกเดือนแล้วจะโทรถามทำไม บอกว่ากลัวเขาโกง เราก็บอกว่าเพิ่งขึ้นรถก็ใช้เลย ก็มาด่าเราว่าใช้แค่นี้ไม่ได้ คือมันติดนิสัยใช้ตอนขึ้นรถแล้วหรืออย่างไร แล้วก็บ่นเรา เห็นไม่พูด พอพูดก็ลามไปหาพ่อหาแม่เรา พอเราพูดบ้างก็หาว่าเราเถียง แล้วก็มาดูถูกคนที่เป็นเมียตัวเองต่างๆนานาคือมันติดเป็นสันดานแล้วไง ลูกก็นั่งอยู่ในรถ สุดท้ายอารมณ์เสียเถียงเราไม่ได้ก็ใช้กำลังเหมือนเดิม มันเป็นทุกครั้งอย่างนี้มาตลอด สุดท้ายก็โดนเหมือนเดิมทำร้ายเราแม้กระทั่งในรถ พอทำเราแล้วก็มาง้อ มาพูดดี เหนื่อยมาก ท้อมาก ในร่างกายมันไม่มีที่จะให้ช้ำแล้ว ความสงสารมันไม่มีในหัวใจของผู้ชายคนนี้บ้างหรอ อยากรู้
******มาวันนี้ลูกอ้วกใส่รถ เรามาทำงานก็โทรมาด่าเรา คือ ??? เราผิดทุกเรื่องเรื่อยไป เหนื่อยนะเว่ย แต่มันพูดไม่ออกจุกในหัวใจ คืออยากหนีไปไกลๆเลย งานก็เพิ่งมาเริ่มที่ใหม่ จะออกก็ยังไงอยู่ มันอัดอั้นในหัวใจ ทุกวันนี้สมองมันเลอะเลือนไปหมด มันคิดอะไรไม่ออก มันเหนื่อยเกินที่ลูกผู้หญิงคนหนึ่งจะรับไหว ไม่ได้ตั้งคำถามเพื่อถามใครแต่แค่อยากมีพื้นที่เพื่อใช้เขียนความรู้สึกของตัวเอง เพราะไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
ความในใจ(บางตอน)ของเมีย
ทุกครั้งที่ฉันมีปัญหา ฉันไม่รู้ว่าจะบอกและอธิบายให้ใครฟังและเข้าใจ บางครั้งมันก็เกินที่จะเก็บไว้ในสมองเพราะมันเยอะเหมือนน้ำที่กำลังล้นออกจากแก้วใบใหญ่ ครั้งนี้แค่เขียนเผื่อสักวันหนึ่งฉันจะได้กลับมาอ่านมันอีกครั้ง
******เมื่อวานตื่นแต่เช้าเพื่อเข้ากทม.ไปทำฟัน ไม่เข้าใจว่าทำไมเวลาที่เขาขับรถให้ฉันนั่งเขาจะชอบใช้นู้นใช้นี่ฉันตลอด รอให้รถหยุดหรือตอนที่ไม่ได้อยู่ในรถค่อยทำไม่ได้หรอ เขาให้ฉันโทรถามเรื่องงวดรถ ก็ใช้อยู่ทุกเดือนแล้วจะโทรถามทำไม บอกว่ากลัวเขาโกง เราก็บอกว่าเพิ่งขึ้นรถก็ใช้เลย ก็มาด่าเราว่าใช้แค่นี้ไม่ได้ คือมันติดนิสัยใช้ตอนขึ้นรถแล้วหรืออย่างไร แล้วก็บ่นเรา เห็นไม่พูด พอพูดก็ลามไปหาพ่อหาแม่เรา พอเราพูดบ้างก็หาว่าเราเถียง แล้วก็มาดูถูกคนที่เป็นเมียตัวเองต่างๆนานาคือมันติดเป็นสันดานแล้วไง ลูกก็นั่งอยู่ในรถ สุดท้ายอารมณ์เสียเถียงเราไม่ได้ก็ใช้กำลังเหมือนเดิม มันเป็นทุกครั้งอย่างนี้มาตลอด สุดท้ายก็โดนเหมือนเดิมทำร้ายเราแม้กระทั่งในรถ พอทำเราแล้วก็มาง้อ มาพูดดี เหนื่อยมาก ท้อมาก ในร่างกายมันไม่มีที่จะให้ช้ำแล้ว ความสงสารมันไม่มีในหัวใจของผู้ชายคนนี้บ้างหรอ อยากรู้
******มาวันนี้ลูกอ้วกใส่รถ เรามาทำงานก็โทรมาด่าเรา คือ ??? เราผิดทุกเรื่องเรื่อยไป เหนื่อยนะเว่ย แต่มันพูดไม่ออกจุกในหัวใจ คืออยากหนีไปไกลๆเลย งานก็เพิ่งมาเริ่มที่ใหม่ จะออกก็ยังไงอยู่ มันอัดอั้นในหัวใจ ทุกวันนี้สมองมันเลอะเลือนไปหมด มันคิดอะไรไม่ออก มันเหนื่อยเกินที่ลูกผู้หญิงคนหนึ่งจะรับไหว ไม่ได้ตั้งคำถามเพื่อถามใครแต่แค่อยากมีพื้นที่เพื่อใช้เขียนความรู้สึกของตัวเอง เพราะไม่รู้จะทำยังไงแล้ว